Archive for December, 2006

ΑΙΜΑΤΟΒΑΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ…

  Δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων. Ο απολογισμός από τη γενοκτονία της ασφάλτου: 4 νεκροί στην Αθήνα, 19 στο ερπαρχιακό οδικό δίκτυο. Τραυματίες; ΄Ισως εκατοντάδες. Πλήρης απολογισμός σε δυο-τρείς ημέρες μετά την  επιστροφή στις πόλεις. Οι αιτίες; Πασίγνωστες:

                        ScannedImage-61.jpg
Οδικό δίκτυο απαράδεκτο. Λαθεμένος σχεδιασμός, απαράδεκτοι ασφαλτοτάπητες για τα κονομάνε οι εργολάβοι, έλλειψη επαρκούς και σωστού φωτισμού, λακκούβες, κλίσεις (δολοφονικές), ελλιπής ή ανύπαρκτη σήμανση και σηματοδότηση, τοποθέτηση με τη βία παροδίων δολοφονικών εμποδίων, όπως είναι τα παντός είδους πλαίσια της εμπορικής και πολιτικής υπαίθριας διαφήμισης, έλλειψη στηθαίων ασφαλείας, παντελής έλλειψη αστυνόμευσης και συντήρησης του οδικού δικτύου.
  Η πολιτεία (και η εκκλησία,λόγω Χριστουγέννων αλλά και καθημερινά)  είναι ανύπαρκτες.

                              ScannedImage-72.jpg

Σε ποιούς απευθύνονται τα παραπάνω διαφημιστικά πλαίσια που εικονίζονται στη φωτογραφία να έχουν καταλάβει βιαίως  διασταύρωση οδών στο ύψος του παλιού αεροδρόμιου, καλύπτοντας τη σήμανση, τα φανάρια κ.λ.π;
Μα στους οδηγούς! Αποσπούν την προσοχή τους με την δολοφονική παράνομη διαφήμιση και τους σκοτώνουν ή τους τραυματίζουν. 

                           ScannedImage-81.jpg

Στην παραπάνω φωτογραφία εικονίζεται ένα τεράστιο (διπλό) διαφημιστικό πλαίσιο  που έχει τοποθετήσει γνωστός “νταβατζής” της υπαίθριας διαφήμισης μπροστά από τον  “οίκο” του Θεού, μετατρέποντάς τον σε δολοφονικό  οίκο εμπορίου,  υπό τα όμματα του Χριοστόδουλου και του Πολύδωρα…

                        ScannedImage-9.jpg
  οι οποίοι όπως δείχνει η παραπάνω φωτογραφία ασχολούνται με άλλα πράγματα και έχουν αφήσει ασύδοτο τον Ηρώδη της ασφάλτου να καθοδηγεί το λουτρό αίματος των τροχαίων.

 Εν τω μεταξύ 6.000 αστυνομικοί κύριε Χριστόδουλε και κύριε Πολύδωρα, ασχολούνται με την  φύλαξη του Πραιτώριου,δηλαδή με τη φύλαξη του Ηρώδη. 
 
 ΄Η με άλλα λόγια 6.000 αστυνομικοί  φρουρούν καναλάρχες, τους πεντέξι “Νταβατζήδες” κατά τη ρήση του Πρωθυπουργού, τους επιχειρηματίες της υπαίθριας διαφήμισης που μας σκοτώνουν στην άσφαλτο, υπουργούς, βουλευτές, τηλεοπτικούς αστέρες, οι οποίοι ποιούν την νήσσα σχετικά με το λουτρό αίματος της ασφάλτου, κ.λ.π.

  Σύμφωνα με παλιό δημοσίευμα της Καθημερινής (5-9-2004) για την ασφάλεια του Προέδρου της Δημοκρατίας διατίθενται 263 άνδρες διαφόρων βαθμών, για τον Πρωθυπουργό 105, για τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ 31, για τον αρχηγό του ΚΚΕ 21, του Συνασπισμού 18, για τον Γ.Καρατζαφέρη 6. Και για βουλευτές και υπουργούς καθώς και για τηλεοπτικούς αστέρες, εφημερίδες, εκδότες και δημοσιογράφους αμέτρητοι άλλοι.
 Τι έχουν κάνει οι παραπάνω για την ασφάλεια της Οδικής Κυκλοφορίας; Απολύτως τίποτα. Εγκληματούν στο οδικό δίκτυο μαζί με τους εγκληματίες εργολάβους, διαφημιστές κ.λ.π.
 Μα που ζούμε κύριοι; ΄Εχετε μετατρέψει την κοιτίδα του παγκόσμιου πολιτισμού σε Ελληνιστάν.
 Κι ο πόλεμος της ασφάλτου, τον  οποίο εσείς καθοδηγείτε υπέρ δολοφονικών άννομων συμφερόντων, αριθμεί περισσότερους νεκρούς και τραυματίες απ΄ό,τι ο πόλεμος στο Ιράκ, ή στο Αφγανιστάν! 
                       ΄Ελεος Παναγία μου και Χριστέ μου
Χριστουγεννιάτικα….
Αλλά πρόσεχε Παναγία μου, το νεογέννητο από τους παραπάνω “Ηρώδηδες” της ασφάλτου.Γιατί και από

ScannedImage-61.jpg
 πεζοδρόμιο να πας αυτοί θα σας σταυρώσουν.
Τα “τριάκοντα” έχουν  στόχο…
                                   
 

Comments

Οι Μολόχ της ασφάλτου! Οι `Πατέρες` και οι `Μητέρες` του ΄Εθνους που μας σκοτώνουν στο οδικό δίκτυο της χώρας.

 

    Ο Μολόχ σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη ήταν Σημιτικός θεός των υποχθόνιων δυνάμεων, ιδιαίτερα της φωτιάς. Κάθε συνειρμός με  τον πρώην πρωθυπουργό κ.Σημίτη μάλλον δεν είναι τυχαίος. Η λατρεία του περιλάμβανε δια πυράς προσφορές σ΄αυτόν ακόμη και παιδιών.

                 ScannedImage-51.jpg 

 Οι εικονιζόμενοι κοινοβουλευτικοί πολιτικοί δεν είναι εκλεκτοί του λαού διότι επί δεκαετίες τώρα ο πληθυσμός της Ελλάδας αφανίζεται στην άσφαλτο και οι μπλέ, πράσινοι, κόκκινοι ή ροζέ, ως άνω “αρχηγοί”, σφυρίζουν αδιάφορα χωρίς να έχουν ομονοήσει ή έστω και διαφωνήσει επί ενός κοινού εθνικού προγράμματος οδικής ασφάλειας. Βάσει του οποίου θα προστατεύονται εμπράκτως δημοκράτες, φασίστες, σοσιαλιστές, κομμουνιστές, αναρχικοί, θρησκευόμενοι και μη, μετανάστες, ταξιδιώτες διερχόμενοι απ΄αυτή την ωραία χώρα, όλος δηλαδή ο πληθυσμός της Ελλάδας, μόνιμος ή προσωρινός. 
 
Ο νόμος 3202/2003 της κυβέρνησης Σημίτη περί των εσόδων  και των δαπανών νομαρχιακών και δημοτικών συνδυασμών κατά τις εκλογές για την ανάδειξη των Αρχών της Τοπικής και Νομαρχαικής Αυτοδιοίκησης προβλέπει για τα έσοδα και τις δαπάνες των συνδυασμών και των υποψηφίων:
 “Στις δαπάνες αυτές περιλαμβάνονται, ιδίως, κάθε ποσό που καταβάλλεται για την αγορά έκδοση, κυκλοφορία και διακίνηση εντύπων , την  καταχώρηση και προβολή μηνυμάτων από τα Μ.Μ.Ε και την παροχή κάθε μορφής υπηρεσιών από επιχειρήσεις διαφημίσεων, τύπου και δημοσίων σχέσεων, καθώς και η αξία των αποτιμώμενων σε χρήμα παροχών και διευκολύνσεων  προς τους υποψηφίους.”
 Ας σημειωθεί οτι τα κοινοβουλευτικά κόμματα χρηματοδοτούνται γενναία, εκτός από επιχειρηματίες, Μ.Μ.Ε. κ.λ.π. και από τον κρατικό προϋπολογισμό, στα πλαίσια ενός είδους “πλιάτσικου” και ενός είδους “παρασιτισμού” υπέρ της κάθε είδους γραφειοκρατίας και υπέρ της κάθε είδους “καμαρίλας” και υπέρ κάθε είδους “αθέμιτου…ανταγωνισμού”.
 Ο ως άνω νόμος προβλέπει και περί “απαγορεύσεων” στη χρηματοδότηση των συνδυασμών και των υποψηφίων, αλλά τίποτε απολύτως δεν τηρείται και πρίν και μετά τις εκλογές, έτσι ώστε να διακινούνται τεράστια  μαύρα αφορολόγητα ποσά, βουτηγμένα χωρίς καμία απολύτως υπερβολή, στο αίμα του πληθυσμού της χώρας υπέρ του Μολόχ ή των Μολόχ της ασφάλτου.
 Δυστυχώς τα κοινοβουλευτικά κυρίως κόμματα , έχουν μετατραπεί  σε “μαγαζάρες”  ή σε Ανώνυμες Εμπορικές εταιρίες , που συναλλάσσονται παράνομα  με “επιχειρήσεις διαφημίσεων τύπου και δημοσίων σχέσεων”, με Μ.Μ.Ε. που δεν υπόκεινται σε κανέναν απολύτως έλεγχο, επιχειρήσεις δηλαδή και επιχειρηματίες που υποστηρίζουν με όλα τα μέσα τα κόμματα αυτά καθώς και τους “εκλεκτούς” της τοπικής και της Νομαρχιακής αυτοδιοίκησης, που είναι δικοί τους εκλεκτοί.
 
 Και όλοι μαζί, κόμματα και επιχειρηματίες, νομάρχες, δήμαρχοι  και υπερνομάρχες και βουλευτές, επιδίδονται σε μια απαράδεκτη συναλλαγή και δια της υπαίθριας διαφήμισης,δια της οποίας εκλέγονται.
 Καταλλαμβάνουν δε κάθε κοινόχρηστο χώρο κατά μήκος του οδικού δικτύου της χώρας ναρκοθετώντας το, κυριολεκτικά, και μεταρέποντάς το, σε “λαιμητόμο και καρμανιόλα” με την απόσπαση της προσοχής των οδηγών , με τις λακκούβες, τα ολισθηρά οδοστρώματα, την έλλειψη αστυνόμευσης και σωστού φωτισμού κ.λ.π. και  σαν άλλοι Μολόχ σκοτώνουν και τραυματίζουν τον  πληθυσμό της χώρας.  Και εξασφαλίζουν, οι ως άνω Μολόχ, μια ακόμα πρωτιά αίσχους και εγκλήματος στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση,  σε νεκρούς δηλαδή  και τραυματίες στην άσφαλτο!    

Σήμερα είναι 25 Δεκεμβρίου,Χριστούγεννα. Μετά την  επιστροφή των εκδρομέων από την επαρχία στις πόλεις θα ακούσουμε πάλι μια ψυχρή ανακοίνωση της Τροχαίας , με τις  ευλογίες των εικονιζόμενων ως άνω  Μολόχ, περί δεκάδων νεκρών και εκατοντάδων τραυματιών, κυρίως νέων παιδιών-των παδιών μας. 
 Και δώστου πάλι απ΄την αρχή  θ΄ακούμε περί 6 περίπου νεκρών καθημερινά και δεκάδων τραυματιών. Και περί δεκάδων δισεκατομυρίων ευρώ κοινωνικού και οικονομικού κόστους εξαιτίας των ως άνω Μολόχ  της ασφάλτου.Περί τραυματιών σ΄όλη τους τη ζωή από τα τροχαία, περί ενός εγκλήματος που καλά κρατεί για να τα “κονομάνε”  ελάχιστοι νταβατζήδες, πολιτικοί, δήμαρχοι, νομάρχες, υπερνομάρχες κ.λ.π., για μια αιμάσσουσα, ανάπηρη και γερασμένη  Ελλάδα. 

  Και οι ως άνω Μολόχ θα μας “τσαμπουνάνε” αηδίες περί “οραμάτων”, γενικότητες ότι για τα πάντα “φταίνε” οι άλλοι, δηλαδή αυτός ο λαός που σκοτώνεται με τις ευλογίες τους, κι άλλες τέτοιες εγκληματικές ανοησίες .
 
 Λες και είναι βαλτοί να ποδοπατάνε Σύνταγμα και νόμους της Ελλάδας στο όνομα του “Ελληνικού λαού”, του “πάντα ευκολόπιστου και πάντα προδομένου”.
 
 Και εν συνεχεία, σε μέρες “κοινοβουλευτικού ελέγχου”, θα ακούμε τι δεν έκαναν οι κυβερνήσεις του   ΠΑΣΟΚ , για να μην το κάνει (επομένως) και η παρούσα κυβέρνηση της Ν.Δ. Και ο χορός των ασυνειδήτων  Μολόχ καλά κρατεί, όπως ακριβώς στην Παλαιά Διαθήκη. 

  Θαυμάστε Φρίκη και ανάθεματα και φοβέρες του ”Κυρίου” κατά αυτών που προσφέρουν αίμα στον Μολόχ:

 {”Κανέναν από τους απογόνους σου δεν πρέπει να προσφέρεις θυσία στον Μολόχ για να μην βεβηλώσεις έτσι το όνομα του θεού σου. Εγώ είμαι ο Κύριος” (Λευ.18,21)}
 
{”Αν κάποιος, είτε από τους Ισραηλίτες, είτε από τους ξένους πουν ζουν στη χώρα σας, προσφέρει ένα παιδί του θυσία στον Μολόχ εξάπαντος θα θανατωθεί. Ο λαός της χώρας πρέπει να τον λιθοβολήσει.
 Αλλά κι εγώ (ο θεός) θα στραφώ εναντίον του ανθρώπου αυτού και θα τον αποκόψω από το λαό του. Πρόσφερε το παιδί του θυσία στον Μολόχ και μόλυνε το αγιαστήριό μου, βεβήλωσε το άγιο όνομά μου.
Κι αν ακόμη ο λαός της χώρας αγνοήσει την πράξη  αυτού του ανθρώπου και δεν τον θανατώσει, τότε εγώ θα στραφώ εναντίον του και εναντίον της οικογένειάς του, θα τον αποκόψω από το λαό του και μαζί μ΄αυτόν όλους όσοι τον ακολουθούν στην παράνομη λατρεία του Μολόχ-της ασφάλτου”!(Λευ.20, 1-2)”}.

{” Δεν θα βρεθεί κανείς ανάμεσά σας, που να προσφέρει τον γιό του ή την κόρη του να καούν θυσία (στον Μολόχ-της ασφάλτου- Δευ.18,10-11)}.

{”…Ακολούθησε το κακό παράδειγμα των βασιλιάδων του Ισραήλ, έφτασε μάλιστα στο σημείο να προσφέρει το γιό του ολοκαύτωμα στα είδωλα (στον Μολόχ της ασφάλτου), σύμφωνα με τα βδελυρά έθιμα των εθνών εκείνων, που ο Κύριος τα είχε διώξει από τη χώρα τους για να κατοικήσουν οι Ισαραηλίτες. Επίσης πρόσφερε θυσίες και θυμιάματα (στον Μολόχ της ασφάλτου) στους ιερούς τόπους, πάνω στους λόφους, κάτω από τις σκιές των δένδρων”! -Β΄ Βασ. 16,3″}! 

{”Ο Ιωσίας αχρήστεψε τον ιερό τόπο της Τοφέθ, που βρισκόταν στην κοιλάδα Εννόμ, ώστε να μην μπορεί κανείς να προσφέρει εκεί τον γιο του ή την κόρη του ολοκαύτωμα στον Μολόχ”-της ασφάλτου-Β΄Βασ. 23,10″}.

{”Στην κοιλάδα Εννόμ καθιέρωσαν ιερόν τόπο, που τον ονόμασαν Τοφέθ, εκεί θυσιάζουν τους γιούς τους και τις κόρες τους στη φωτιά (στον Μολόχ-της ασφάλτου- )πράγμα που εγώ δεν το διέταξα, ούτε καν το διανοήθηκα”-Ιερ.7,31″}.

“{Καθιέρωσαν ιερούς τόπους προς τιμήν του Βάαλ, στην κοιλάδα Εννόμ, για να θυσιάζουν τους γιούς τους και τις κόρες τους στον Μολόχ-της ασφάλτου. Αυτά δεν  τους διέταξα εγώ, ούτε διανοήθηκα ποτέ ότι θα έκαναν τέτοιες βδελυρές πράξεις, -Ιερ.32,35″}.

{”΄Επειτα πήρες τ΄αγόρια σου και τα κορίτσια σου, εκείνα που ανήκαν σε μένα, και τα πρόσφερες θυσία στα είδωλα(στον Μολόχ -της ασφάλτου) για να γίνουν τροφή τους. Σα να μην έφταναν δηλαδή οι πορνείες σου, έσφαξες τα παιδιά μου και τα παρέδωσες στα είδωλά σου (στον Μολόχ-της ασφάλτου) για ολοκαύτωμα. Και μέσα σ΄όλες αυτές τις βδελυρές πράξεις και τις πορνείες σου, δεν θυμήθηκες τον καιρό της νιότης σου, τότε που ήσουν γυμνή κι ασκέπαστη και μες στο αίμα σου βουτηγμένη-Ιεζ. 16,20-22″}.

Κι αν οι ως άνω “αρχηγοί” ισχυριστούν οτι δεν υπηρετούν τον Μολόχ της ασφάλτου, αλλά ό,τι αντιπροπροσωπεύει για τον καθένα το… χρώμα του κόμματός του ( πράσινο, μπλέ, κόκκινο , ρόζ ή κίτρινο), ας αποδείξουν τι έχουν κάνει για την  ασφάλεια της οδικής κυκλοφορίας, για την ασφάλεια αυτού του δύστυχου πληθυσμού της Ελλάδας.

 Κανένας “θεός” ή φιλόσοφος,  ούτε του φιλελευθερισμού ή του νεο-φιλελευθερισμού, ούτε του σοσιαλισμού ή  ”σοσιαλισμού”, ούτε του κομμουνισμού, ούτε του φασισμού κ.λ.π.  δηλαδή ο Ρικάρντο ή ο Σμίθ, ο Κέϋνς ή ο Γκαλμπρέιθ, ο Χέγκελ ή ο Μάρξ, ο Χριστός, ο Βούδας, ο Μωάμεθ  ή ο Αλάχ δεν είπε ποτέ “υπηρετείστε τον Μολόχ” με την γενοκτονία της ασφάλτου, όπως κάνουν οι ως άνω…Μολόχ.  
 Αυτοπροβαλλόμενοι  ως πατέρες και μητέρες του έθνους.
Με το αζημίωτο  φυσικά, επιδιδόμενοι σ΄έναν άγριο και μακάβριο χορό δις ευρώ! ΄Ενεκα κρατικού προϋπολογισμού, κοινοτικών πλαισίων στήριξης και στήριξης απο “νταβατζήδες” διαφημιστές της υπαίθριας διαφήμισης, καναλάρχες κ.λ.π.,οι οποίοι παριστάνουν οτι δεν γνωρίζουν τίποτα για την γενοκτονία της ασφάλτου… 

Comments

Εργολάβοι και η εκάστοτε Κυβέρνηση, μας σκοτώνουν στο οδικό δίκτυο.

 

  Δώδεκα (12) Σεπτεμβρίου 2003 ο Βασίλης Καραπάνος 21  ετών ουσιαστικά δολοφονείται από το κράτος και τους εργολάβους επί της Λ.Κατεχάκη, στην άνοδο, στο ύψος του Βύρωνα. Πάνω στο εικονοστάσιο, όπως εικονίζεται στην φωτογραφία, που ο πατέρας του τοποθέτησε στη μνήμη του Βασίλη διαβάζουμε τα εξής:

{”H ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΩΝ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΟΥΝ ΤΙΣ ΚΑΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΑΛΛΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΕΣ “ΜΠΑΡΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ” ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΚΑΡΑΠΑΝΟ 21 ΕΤΩΝ , 12-09-03″}
 
Η πλήρης αδιαφορία των εκάστοτε κυβερνήσεων, η έλλειψη ενός ενιαίου φορέα Οδικής Ασφάλειας, για την πάταξη της γενοκτονίας της ασφάλτου, έχουν καταστήσει την Ελλάδα πρώτη στα τροχαία ατυχήματα μεταξύ των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
 Οι “νταβατζήδες” εργολάβοι και οι “νταβατζήδες” της υπαίθριας διαφήμισης, που συνεργάζονται με τη δημόσια διοίκηση για να τα “κονομάνε” δια της εμπορικής και πολιτικής διαφήμισης έχουν καταλάβει δια της βίας τους κοινόχρηστους χώρους (πεζοδρόμια, νησίδες ασφαλείας, διασταυρώσεις οδών, χώρους πρασίνου, ταράτσες κτηρίων κ.λ.π. ακόμη και μπάρες ασφαλείας με διαφημιστικές κατασκευές) και ουσιαστικά μας δολοφονούν κυρίως τους νέους από ηλικίας 18-44 ετών, τη στιγμή που η πατρίδα μας αντιμετωπίζει οξύτατο πρόβλημα υπογεννητικότητας. 
  
Ποιός Εισαγγελέας και πότε θα τους καθήσει στο σκαμνί;
 
  Οι κοινόχρηστοι χώροι της Ελλάδας, που ανήκουν σε όλους μας, έχουν μετατραπεί με “νταβατζηλίκι και τσαμπουκά” σε Νεκροταφεία.

 Κύριε Πρωθυπουργέ, Κύριε Αρχηγέ της Αξιωματικής αντιπολίτευσης, κύριοι αρχηγοί των κομμάτων, ζείτε στην Ελλάδα ή σε τριτοκοσμική χώρα  καννίβαλων;      

         Ποιός επιτέλους Κυβερνά αυτή τη χώρα;
         Oι πεντέξι νταβατζήδες;
 
  ScannedImage-4.jpg

Επαναλαμβάνουμε ποιός εισαγγελέας και πότε θα τους καθήσει στο σκαμνί; 

 

Comments

O ΘΕΟΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ-Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ ΤΟΥ 114 ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΙΜΙΛΙΟ ΖΑΧΑΡΕΑ ΚΑΙ ΘΑΝΑΣΗ ΤΣΙΩΚΟ-ΠΛΑΠΟΥΤΑ(18 Ιουλίου 1962).


Δώρο που δωρίζεται.
Τηλ. 210 3639164

ScannedImage.jpg

Δέκα οχτώ(18) Ιουλίου του 1962.
Ανάρτηση  σημαίας του  1 1 4
στον Ιερό Βράχο της ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ.
(Απόσπασμα-σελ.109 επ.- 
από το  βιβλίο “Ο ΘΕΟΣ
ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ”).
–.—
Στις 17 προς 18 Ιουλίου 1962 κάνα δυό ώρες μετά τα μεσάνυχτα ο Αιμίλιος Ζαχαρέας και ο ΄Αλκης (Θανάσης Τσιώκος-Πλαπούτας), μέλη της Σπουδάζουσας νεολαίας της ΕΔΑ, ο Αιμίλιος της Ανωτάτης Εμπορικής και ο Θανάσης της Παντείου, αφού την προηγούμενη ημέρα προμηθεύτηκαν τα αναγκαία σύνεργα και επισκέφθηκαν τoν Ιερό Βράχο, κανονικά από την είσοδο, για να κατοπτεύσουν τον χώρο και να μελετήσουν την διαδρομή που θα έκαναν:

{”Aνέβηκαν στην Ακρόπολη και ανάρτησαν μεγάλη σημαία με το 1 1 4 στο κέντρο της. Το τελευταίο αυτό άρθρο του Συντάγματος του 1952 έλεγε: Η τήρησις του παρόντος Συντάγματος επαφίεται εις τον πατριωτισμόν των Ελλήνων.
ScannedImage-52.jpg
Η βορειοανατολική πλευρά της Ακρόπολης.
Διακρίνεται “γυμνός” ο ιστός της σημαίας.

Η δεξιά της εποχής είχε καταλύσει κάθε έννοια δημοκρατικής νομιμότητας…Την επομένη της ανάρτησης της σημαίας οι αντιδράσεις ήσαν ποικίλες. Ρίγη συγκίνησης διακατείχαν τον λαό. Ιδιαίτερα τη φοιτητική νεολαία. Οι πιο πολλές εφημερίδες κάλυπταν το θέμα με οκτάστηλους πρωτοσέλιδους τίτλους.
“Η Μεσημβρινή”
Η “Μεσημβρινή” με οκτάστηλο τίτλο στην πρώτη σελίδα της και με μεγάλα κεφαλαία γράμματα έγραφε: ”Το 1 1 4  επί της Ακροπόλεως”.
” Η Ακρόπολις”
Η “Ακρόπολις”  έγραφε την Παρασκευή 20 Ιουλίου 1962, επίσης στην πρώτη σελίδα της: “Θρασύτατοι κομμουνιστικαί εκδηλώσεις προχθές την νύκτα. Ομάδες κομμουνιστών χρησιμοποιούντες γνωστάς μεθόδους επαναστατικής τακτικής ύψωσαν τας πρώτας μεταμεσονυκτίους ώρας μεγάλην  σημαίαν επί της Ακροπόλεως με αναγεγραμμένον εις το κέντρον τον αριθμόν 1 1 4″.
Και συνέχιζε ο συντάκτης με διάφορες υποθέσεις, στην καθαρεύουσα της εποχής:
“Προχθές την 3.15΄πρωϊνήν ο εκτελών νυκτερινήν υπηρεσίαν φύλαξ της Ακροπόλεως αντελήφθη έκπληκτος να κυμματίζει επί του ιστού μία μεγάλη σημαία.
Δεδομένου οτι η ανάρτησις της ελληνικής σημαίας γίνεται μόνον κατά τας Κυριακάς και τας επισήμους ημέρας έσπευσε προς το ανατολικώτερον σημείον του Ιερού Βράχου, όπου ευρίσκετο επί μιάς εξέδρας ο ιστός και υπό το φως της πανσελήνου είδεν οτι επ΄αυτού υπήρχεν όχι η κανονική σημαία αλλά ετέρα διαστάσεων 5 Χ 7  μέτρων. Εις το κέντρον της οποίας ήτο αναγεγραμμένος ο αριθμός 1 1 4 .

ScannedImage-31.jpg
΄Αποψη του Παρθενώνα από την πλευρά
της Διονυσίου Αρεοπαγίτου.  3-1-2007.

Αμέσως ο φύλαξ ειδοποίησε τον προ της πύλης της Ακροπόλεως σκοπόν αστυφύλακα, ενώ ταυτοχρόνως ετηλεφώνησε εις το Β΄ αστυνομικόν τμήμα. ΄Ελα λέγει εις τον αστυφύλακα γρήγορα γιατί κομμουνισταί ύψωσαν σημαίαν.
-Πού; Ηρώτησε θορυβημένον το όργανον της τάξεως.
-Εις τον ιστό, εκεί που τις επίσημες ημέρες γίνεται η ανάρτησις.
-Μήπως είναι από την ημέρα και δεν την είδες;
-΄Οχι βρε αδελφέ δεν είναι η κανονική σημαία. ΄Εχει επάνω τον αριθμό 1 1 4.
Οι δυό άνδρες κατηυθύνθησαν εις το σημείον όπου ευρίσκετο ο ιστός και αφού κατεβίβασαν την σημαίαν ήρχισαν να ερευνούν τους αρχαιολογικούς χώρους μήπως οι δράσται εκρύπτοντο εις αυτούς. Εν τω μεταξύ κατέφθασε και άλλη αστυνομική δύναμις, η οποία επεδόθη εις το έργον αναζητήσεως των δραστών, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα.

Εκ των μέχρι τούδε ανακρίσεων συνάγεται οτι οι δράσται, κατά πάσα βεβαιότητα μέλη της κομμουνιστικής νεολαίας, επωφεληθέντες του γεγονότος οτι η Ακρόπολις λόγω της προχθεσινής πανσελήνου παρέμεινε ανοικτή μέχρι του μεσονυκτίου ανήλθον εις τον Ιερόν Βράχον προσποιούμενοι τους τουρίστες. Μετά την αναχώρησιν  των επισκεπτών εκρύβησαν προφανώς εις την κάτωθεν της εξέδρας, όπου ευρίσκετο ο ιστός, κρύπτην και όταν εβεβαιώθησαν οτι δεν τους αντιλαμβάνετο ο μοναδικός επί της Ακροπόλεως νυτκτερινός φύλαξ ανήρτησαν την σημαίαν.

Δεν αποκλείεται όμως οι δράσται να ανήλθον επί της Ακροπόλεως από την σκαλωσιάν αναστηλώσεως των τειχών εις την βορειοανατολικήν πλευράν ή να χρησιμοποίησαν την γνωστήν στοάν εις το βόρειον τμήμα. Ερωτάται όμως πώς μετά την πράξιν των κατώρθωσαν να διαφύγουν δεδομένου οτι και ο παραμικρός θόρυβος θα τους επρόδιδε. Διότι η άνοδος επί του Ιερού Βράχου με τας εκατοντάδας των τουριστών ήτο μάλλον εύκολος, η αναχώρησις όμως μετά το κλείσιμον της πύλης ήτο πολύ δύσκολος αν μη αδύνατος.

Ερευνάται ακόμη η εκδοχή πώς εισήγαγον την σημαίαν εις την Ακρόπολιν, εις την περίπτωσιν πάντα που ανήλθον από την κανονικήν οδόν, δεδομένου οτι απαγορεύεται αυστηρώς εις τους επισκέπτας του Ιερού Βράχου να φέρουν μαζί τους δέματα ή άλλα αντικείμενα”.
“Η Αυγή”
” Η εφημερίδα της Αριστεράς “Η Αυγή”, έγραφε μεταξύ άλλων σε άρθρο της με τον τίτλο “Το Φως της Ακροπόλεως”: “O Ιερός Βράχος της Ακροπόλεως άστραψε με καινούργιο φως. Νέα παλληκάρια ύψωσαν στον ιστό του Ιερού Βράχου την ελληνική σημαία στην οποία εχαράχθη το συμβολικό 114 του Συντάγματος.
Και όπως στις μεγάλες στιγμές το ελληνικό έθνος καταφεύγει στο αιώνιο σύμβολο της δημοκρατίας στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης ενώνοντας το πατριωτικό και δημοκρατικό παρελθόν με τους αγώνες του παρόντος, έτσι και τώρα το σύμβολο της δημοκρατίας που υψώθηκε είναι σύμβολο συναγερμού του λαού μας εναντίον της τυραννίας.
Και είναι συγχρόνως μήνυμα προς όλο τον κόσμο οτι η δημοκρατία στην Ελλάδα καταδιώκεται από τυράννους και καταφεύγει στην Ακρόπολη, στο παγκόσμιο οχυρό της ελευθερίας καλώντας την ανθρωπότητα να της συμπαρασταθεί στο αρχαίο λίκνο της”.
Το Ραδιόφωνο
” Το Ραδιόφωνο του “Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας” μετέδιδε στα πρωϊνά δελτία ειδήσεων της 18 Ιουλίου 1962:
“΄Αγνωστα άτομα υπό κομμουνιστικήν καθοδήγησιν ύψωσαν  τας πρώτας μεταμεσονυκτίους ώρας σημαίαν εις τον Ιερόν Βράχον της Ακροπόλεως με το ανατρεπτικόν σύνθημα  114″.

” Επίσης όπως γράφηκε  στον τύπο της εποχής οι άνδρες δύο αστυνομικών τμημάτων κινητοποιήθηκαν να συλλάβουν τους “φυσικούς αυτουργούς” που ύψωσαν αυτό το “ανατρεπτικό σύνθημα” ενώ οι μεγαλύτερες εφημερίδες του εξωτερικού ασχολήθηκαν με το θέμα καθώς και ραδιοφωνικοί σταθμοί.
Πώς έγινε η ανάρτηση
  ”Πριν το εγχείρημα  στην Ακρόπολη ο Αιμίλιος και ο Θανάσης, συναντήθηκαν την νύχτα της 17 προς 18 Ιουλίου 1962 στο σπίτι του ζεύγους Σπυράτου στην Πλάκα. ΄Εμειναν εκεί κάνα δυό ώρες.

ScannedImage-2.jpg
H βορεινή πλευρά του Ιερού Βράχου,όπως
είναι σήμερα. Από δω έγινε η αναρρίχηση.

΄Εφτασαν κάτω από την βορεινή πλευρά του Ιερού Βράχου μεταξύ μίας και μίας και μισή μετά τα μεσάνυχτα.  Η πανσέληνος τους συντρόφευε.
Από κάτω η Αρχαία Αγορά, πιό πάνω ο ΄Αρειος Πάγος. Απέναντι ο Λόφος του Φιλοππάπου. Πίσω, στα νότια, το Αρχαίο Θέατρο του Διονύσου και το Θέατρο του Ηρώδη του Αττικού. Κάπου εκεί και η Πνύκα, όπου γίνονταν οι συνελεύσεις του αθηναϊκού δήμου κατά την αρχαιότητα.

Σ΄όλο αυτό το χώρο, ένα μικρό κομμάτι γης έλαμψαν: θεσμοί, νόμοι, τέχνες, φιλοσοφία, ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός που γαλούχησε την ανθρωπότητα.
Στην είσοδο της Ακρόπολης προς τα δυτικά σα να διαγραφόταν η κορμοστασιά του Αιγέα να κοιτάζει προς τη θάλασσα περιμένοντας τον γιο του Θησέα να επιστρέψει από την Κρήτη.
Η Αθηνά προστάτης της Αθήνας και της δημοκρατίας σαν να υπερίπτατο του Παρθενώνα και με βοηθό την πανσέληνο οδηγούσε τα βήματα των δύο φίλων.
΄Αρχισαν ν΄ανεβαίνουν την  βορεινή πλαγιά. Η πλαγιά αυτή καταπράσινη και σκιερή  τις ηλιόλουστες ημέρες μοιάζει τόπος θεϊκός. Με βράχια που ορθώνονται προς τα πάνω ανώμαλα και απότομα, σε όλη της σχεδόν την έκταση, εκτοξεύει τον επισκέπτη στο άπειρο.
Ανέβαιναν. Μάλλον πετούσαν. Γιατί εκτός από την Αθηνά τους συντρόφευαν ο Πάνας, ο ΄Αρης και ο Απόλλωνας, ενώ ο Διόνυσος κάπου στα νότια του Ιερού Βράχου είχε στήσει γλέντι πίνοντας στην υγειά τους. ΄Εφτασαν σ΄ένα μεγάλο βράχο κάτω απ΄τα τείχη. Μια σιδερένια πόρτα κάλυπτε μια εσοχή των τειχών. Ο βράχος ορθωνόταν από πάνω τους.

Μπροστά ο Αιμίλιος και πίσω ο Θανάσης. Ο Αιμίλιος που είχε την σημαία  διπλωμένη στον κόρφο του πατώντας από προεξοχή σε προεξοχή του βράχου και με τη βοήθεια των χεριών του προσπάθησε ν΄αναρριχηθεί. Ιούλιος.Ζέστη ,ιδρώτας. Κάπου γλίστρησε με τα πέδιλα που φορούσε. Ο Θανάσης έσπευσε με τα δυό του χέρια ν΄αδράξει τα πόδια του Αιμίλιου. Γιατί όπως εκείνος ταλαντεύθηκε προς στιγμή, κινδύνευαν να πέσουν και να γκρεμοτσακιστούν στα βράχια.
Η σημαία στον κόρφο τον εμπόδιζε. Την έβγαλε και την έδωσε στον Θανάση και σιγά σιγά αναρριχήθηκε. Ο Θανάσης έβαλε τη σημαία μέσα απ΄το πουκάμισό του. Ο Αιμίλιος πατούσε ήδη πάνω στα τείχη, δίπλα από τη σιδερένια πόρτα.
Ο Θανάσης ακολουθώντας προσεχτικά τον ίδιο ακριβώς δρόμο από πάτημα σε πάτημα βρέθηκε πάνω στα τείχη δίπλα στον Αιμίλιο. ΄Εβγαλε την σημαία και του την έδωσε.

Πλήρης σιγή τριγύρω από το Σύμπαν όλο. Κυριαρχούσε υπό το φως της πανσελήνου η σιωπηλή παρουσία των αρχαιοελληνικών θεών. Κινήθηκαν ταχύτατα. Δεξιά τους ο Παρθενώνας πολιτικοθρησκευτικό μνημείο υψωμένο στους αιώνες, εξακόντιζε το μεγαλείο της δημοκρατικής Αθήνας εσαεί  στο χώρο και στο χρόνο.

ScannedImage-41.jpg
Ο Παρθενώνας όπως φαίνεται σήμερα από την
πίσω πλευρά του Θεάτρου του Ηρώδη του Αττικού.

Αριστερά τους το Ερέχθειο. Υπό τα βλέμματα των Καρυάτιδων  αστραπιαία αγκαλιάστηκαν και φιλήθηκαν. Κάτι θείο τριγύρω ήταν σα να τους διαβεβαίωνε οτι το εγχείρημα  είχε κιόλας πετύχει.

Τρέχοντας έφτασαν στον ιστό της σημαίας. Ο Αιμίλιος κατέβασε το σχοινί που υπήρχε στον ιστό για την ύψωση της κανονικής σημαίας και τοποθέτησε τη γαλανόλευκη με το 114  στο κέντρο της. Μετά την  ύψωσε σιγά σιγά.

΄Υστερα από λίγο η σημαία κυμάτιζε στον αέρα σύμβολο αντίστασης  και διαμαρτυρίας κατά του τότε αυταρχικού καθεστώτος και υπέρ των δημοκρατικών ελευθεριών.

Στην επιστροφή ακολουθώντας την ίδια ακριβώς διαδρομή πάνω στον Ιερό Βράχο κατέβηκαν από το ίδιο σημείο, όπου η Σιδερένια πόρτα των τειχών της Ακρόπολης.

Σα να είχαν φτερά στα πόδια πετούσαν παρά περπατούσαν και βρέθηκαν σε λίγο κάτω  στο μονοπάτι της βορεινής πλαγιάς του Ιερού Βράχου. Εκεί αγκαλιάστηκαν και φιλήθηκαν με την φρουρά τους: ένα φίλο και δύο κοπέλες, οι οποίες είχαν  φιλοτεχνήσει τη σημαία  με το  1 1 4  και τους περίμεναν για να σφυρίξουν συνθηματικά σε κάθε αναποδιά.
Πρόκειται για την ΄Αννα Τζιβάκου γυναίκα αργότερα του Αιμίλιου και το ζεύγος Σπυράτου.

΄Οχι μόνο δεν παρουσιάστηκε καμιά αναποδιά, αλλά λόγω της ανώμαλης περιόδου τα ονόματά τους κρατήθηκαν “συνωμοτικά” κρυφά επί είκοσι χρόνια.”}.

Μαρτυρία του Τάκη Μπενά
Για το παραπάνω γεγονός το γνωστό στέλεχος της ΕΔΑ Τάκης Μπενάς έχει πεί τα εξής στον Στέλιο Κούλογλου (Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα 26-4-2007):
“Το «114» συμβόλιζε έναν αγώνα για την δημοκρατία.Ήταν τόσο μεγάλος αυτός ο αγώνας και τόσο πολύ πλούσιος, που έδωσε, ας πούμε, την δυνατότητα και σε πρωτοβουλίες. Θα σας θυμίσω, παραδείγματος χάρη, τη σημαία στην Ακρόπολη. Μέχρι την Ακρόπολη ποιος την ανέβασε, από το «114»; Δεν είναι πολύ γνωστό. Έχει και δημοσιευτεί, αλλά δεν είναι πολύ γνωστό. Γιατί; Τη σημαία στην Ακρόπολη, είναι λοιπόν, μια πρωτοβουλία που πήρανε δύο στελέχη της Νεολαίας τότε της ΕΔΑ, που ήταν στο γραφείο της σπουδάζουσας. Ονόματα. Ο Αιμίλιος Ζαχαρέας και ο Θανάσης Τσιώκος-Πλαπούτας”(η μαρτυρία αυτή, και είναι πάρα πολλές, καταχωρήθηκε στις 28-11-2010 για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, την οποία διάφοροι “καλοθελητές” σκόπιμα παραποιούν).-

Για το παραπάνω βιβλίο, ο αρκάς ΗΛΙΑΣ  ΓΙΑΝΝΙΚΟΠΟΥΛΟΣ, ακάματος, με ποικίλες  επιδόσεις στους τομείς του πνεύματος και του στοχασμού, δικηγόρος, συγγραφέας, λογοτέχνης, κριτικός και μέλος του Δ.Σ.του Φιλολογικού Συνδέσμου ” ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ” κάνει την εξής παρουσίαση στην εφημερίδα “ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΙΑΣ-Μάϊος 2007″:

“ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΓΟΡΤΥΝΙΑ
-Γράφει ο Ηλίας Γιαννικόπουλος
ΘΑΝΑΣΗΣ Δ.ΤΣΙΩΚΟΣ: Ο Θεός αυτοκτόνησε, Αθήνα 2001, σελ.421.
Με αρκετή καθυστέρηση ήλθε στα χέρια μου αυτό το σημαντικό βιβλίο του δικηγόρου,δημοσιογράφου και αθόρυβου ανθρώπου των  Γραμμάτων  Θανάση Δ.Τσιώκου, από το Παλούμπα Γορτυνίας. Δυστυχώς ο Θανάσης Δ.Τσιώκος δεν είναι οσο θα έπρεπε γνωστός στους συμπατριώτες μας και στον κόσμο των λογοτεχνών, παρόλο ότι από το 1981 μέχρι σήμερα έχει δώσει αξιόλογα δείγματα του συγγραφικού ταλέντου του, στο χώρο της ποίησης της βιογραφίας, του φιλοσοφικού δοκιμίου και της πολιτικής.
Το βιβλίο “Ο Θεός αυτοκτόνησε” είναι το πιο πρόσφατο, και κατά τη γνώμη μου το πιο ώριμο και πιο μεστό έργο του εκλεκτού φίλου, συναδέλφου και συμπατριώτη. Το ότι το έργο αυτό δεν προβλήθηκε όσο του άξιζε, ούτε από την λογοτεχνική κριτική, ούτε από τους διανοούμενους του καιρού μας, είναι εξηγήσιμο και ασφαλώς οφείλεται στο “αιρετικό” περιεχόμενό του.
Εξαρχής πρέπει να τονιστεί ότι ενώ το βιβλίο αυτό συναρπάζει τον αναγνώστη του, δεν είναι καθόλου εύκολο να το κατατάξει κανείς γραμματολογικά σε κάποιο από τα γνωστά είδη του πεζού λόγου (διήγημα, μυθιστόρημα, ιστορικό αφήγημα, δοκίμιο κλπ.). Χωρίς να είναι καθαρά τίποτε από όλα αυτά, μάλλον είναι ένας ιδιόρρυθμος συνδυασμός όλων αυτών των ειδών.΄Ετσι, ενώ ξεκινά σαν  τρυφερό αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα συνεχίζεται ως φιλοσοφικό δοκίμιο και ιστορική μελέτη, για να καταλήξει σε πολιτική και κοινωνιολογική ανάλυση της βίας, της εξουσίας και των αυταρχικών καθεστώτων.
Ο συγγραφέας αξιοποιεί κατά τον καλύτερο τρόπο πρώτα-πρώτα τα προσωπικά του βιώματα, δηλ. τις έντονες και τραυματικές παιδικές αναμνήσεις και εμπειρίες του από το χωριό του, από τους χώρους εργασίας του. Από τις σπουδές του στο νυχτερινό σχολείο και στο Πανεπιστήμιο. Από τους εφηβικούς του έρωτες. Από την αγιάτρευτη απώλεια του ακριβού γιου του σε τροχαίο ατύχημα.
Χρησιμοποιεί επίσης τις αναμνήσεις του από τη συμμετοχή του στους κοινωνικούς αγώνες του 114 και την πάλη κατά της εφτάχρονης δικτατορίας. Καταγράφει τις πολύχρονες ταλαιπωρίες του, τις συλλήψεις και εξορίες του στη Γυάρο, στη Λέρο και αλλού λόγω των δημοκρατικών φρονημάτων του. Παρουσιάζει ανάγλυφα τα ματωμένα χρόνια του πολέμου, της κατοχής, του εμφυλίου, του Ψυχρού Πολέμου και του αυταρχικού αστυνομικού κράτους που επικρατούσε στη χώρα μας τουλάχιστον μέχρι τη μεταπολίτευση.
Κατά δεύτερο λόγο αξιοποιεί στο έπακρο τα ποικίλα ιστορικά “διαβάσματά” του, που αφορούν όλες τις φάσεις της ελληνικής και της ευρωπαϊκής ιστορίας, ιδιαίτερα αυτές που αναφέρονται σε αιματοβαμμένες λαϊκές επαναστάσεις και εξεγέρσεις.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στην  ιστορία της γαλλικης, της αγγλικής και της Οκτωβριανής (σοβιετικής) επανάστασης.
Σε εκατοντάδες σελίδες του βιβλίου του, αφηγείται με λεπτομέρειες ιστορικά γεγονότα, μελετά προσωπικότητες, αναλύει καταστάσεις και αναζητεί εγγενείς κοινωνικές αντιφάσεις και ενεργούντα εκάστοτε κοινωνικά αίτια.
Επίσης, μελετά τον βίο και την πολιτεία μερικών μεγάλων ή “μεγάλων” προσωπικοτήτων της ιστορία μας, όπως ο Μέγας Πέτρος, ο Ιβάν ο Τρομερός, η Μεγάλη Αικατερίνη, ο Αδόλφος Χίτλερ και άλλοι.
Αμείλικτη είναι η κριτική που ασκεί κατά του Στάλιν, τον οποίο κυριολεκτικά γκρεμίζει από το υψηλό βάθρο του και τον κατακεραυνώνει χωρίς οίκτο.
Το τρίτο “συνθετικό υλικό” που αξιοποιεί ο συγγραφέας είναι η εις βάθος γνώση του της ελληνικής μυθολογίας, αλλά και της αρχαίας ελληνικής ιστορίας.
Συναρπαστικές είναι οι σελίδες που αφιερώνει σε μυθολογικές και ιστορικές μορφές, όπως τον Θησέα και τον Μίνωα, τόν Κύλωνα και τους Τριάκοντα Τυράννους, τον Περικλή και άλλους.
Συγκλονιστικές είναι οι περιγραφόμενες περίφημες μάχες των Θερμοπυλών και του Μαραθώνα, αλλά και η ναυμαχία της Σαλαμίνας.
Ο συγγραφέας καταφέρνει να συνδέσει κατά ονειρικό τρόπο το σήμερα και το απώτατο παρελθόν. Αναζητεί τις αιτίες των εξελίξεων στην πολιτική κατάσταση της Ελλάδος από την εποχή του Σόλωνα μέχρι την εποχή του Πυθαγόρα και μέχρι του τέλους του Πελοποννησιακού πολέμου.
Με δεξιοτεχνία εγκυβωτίζει ωραία αποσπάσματα από αρχαίους συγγραφείς και ολόκληρο τον “Επιτάφιο” του Περικλέους.
Περιγράφει “ωσεί παρών” διάφορες τελετουργίες της αρχαίας Αθήνας, όπως την πομπή των Παναθηναίων, ενώ κάνει ταυτόχρονες αναφορές στην Μαραθώνια πορεία ειρήνης και στις μεγάλες μεταπολεμικές διαδηλώσεις στους δρόμους της Αθήνας. Πλούσιο είναι τέλος, το φιλοσοφικό υλικό, ιδιαίτερα στον χώρο της ηθικής και τη πολιτικής, που εισάγει με τρόπο στο έργο του και χρησιμοποιεί διαλεκτικά ο συγγραφέας.
Ιδιαίτερα σκληρός γίνεται πάντως με τον Σωκράτη και τον Πλάτωνα, οι οποίοι ανέχτηκαν αν δεν εξέθρεψαν ιδεολογικά, τους Τριάκοντα Τυράννους στην Αθήνα.

Με τον τρόπο αυτό, το βιβλίο του Θανάση Τσιώκου αυτοβιογραφικά, μυθολογικά, ιστορικά, πολιτικά, μυθιστορηματικά και άλλα στοιχεία συμπλέκονται και συνδυάζονται, ωστε με τρόπο περίτεχνο  να διαμορφώσουν ένα πολύχρωμο και πολύπλευρο μωσαϊκό εικόνων και πραγμάτων.

΄Ολα αυτά συνθέτουν την διαχρονική “περιπέτεια” των ανθρώπινων κοινωνιών πάνω στη γη, και δίνουν με τρόπο ανάγλυφο το αιώνιο και πάντα επίκαιρο παιχνίδι της εξουσίας και της βίας, του αίματος και της καταστροφής, της σύγκρουσης συμφερόντων  και αξιών, με ένα λόγο του ηρακλήτειου “πολέμου”, που είναι πατέρας όλων των πραγμάτων.

Η πολυπλοκότητα περιεχομένου του βιβλίου, έχει το ανάλογό της στην ποικιλία της εξωτερικής τεχνικής του συγγραφέα του.Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί εκ παραλλήλου τη μυθιστορηματική πλοκή, τη λυρική ποιητική έκφραση, το νοσταλγικό αίσθημα για την ιδιαίτερη πατρίδα και την παιδική ηλικία, την ιστορική αφήγηση, την πολιτική αρθρογραφία ακόμα και το λίβελλο.Η ευθεία, αντιρρητική πολεμική της πολιτικής μπροσούρας συνδυάζεται με το όνειρο, την υπερεαλλιστική ποίηση, το θρύλο, το ψυχρό γραφειοκρατικό ντοκουμέντο.
Δημιουργείται έτσι ένα ιδιότυπο και γοητευτικό έργο, αλλά και ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα, που προβληματίζει, διαπαιδαγωγεί, ταράζει τις σύγχρονες συνειδήσεις.

Το βιβλίο ” Ο Θεός αυτοκτόνησε” του Θανάση  Δ. Τσιώκου είναι ένα καλογραμμένο τολμηρό έργο, γεμάτο ουσία ζωής, που δεν διστάζει να αναμετρηθεί με καθιερωμένες και “ιερές” προσωπικότητες. ΄Ενα αιρετικό βιβλίο, που κατακρημνίζει πολλά “είδωλα” της παλαιότερης και της σύγχρονης ιστορίας του κόσμου. Είναι ομως και ένα βιβλίο γεμάτο από πολλές αλήθειες γύρω από τη σύγχρονη ελληνική και παγκόσμια πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα.
Πρόκειται για ένα τρυφερό αφήγημα, αλλά συνάμα και για ένα σκληρό πολιτικό και κοινωνικό δοκίμιο. Μια σαγηνευτική αναδρομή στον κόσμο του μύθου και της ιστορίας, αλλά και μια τρομακτική καταβύθιση στον κόσμο της εγκληματικής βίας και του αίματος, της χωρίς όρια και δημοκρατικές δεσμεύσεις αυταρχικής πολικής εξουσίας.
Το βιβλίο είναι κατά βάση ένα δοκίμιο πολιτικής και κοινωνικής θεωρίας, αλλά και ένα ουσιαστικό εγκώμιο της ελευθερίας και της δημοκρατίας.  ΗΛΙΑΣ ΓΙΑΝΝΙΚΟΠΟΥΛΟΣ”}.

H δημιουργία
  Τίποτα  δεν θα σας πω για βασιλιάδες,
Περγαμηνές κι αυτοκράτορες.
Τίποτα για έβενους, Ναβουχοδονόσορες,
{Πυραμίδες και Φαραώ.
Μόνο θα σας πω για τη δημιουργία όλη:
Για κάτι καιόμενα διχαλωτά ακρόκλαδα!
΄Οταν γλώσσες φωτιάς, πολλές μαζί
Συνθέτουν τις αποχρώσεις, τους παλμούς
Και τους κυματισμούς του σάπφειρου,
Απ΄τ΄ανοιχτό ως το βαθύ γαλάζιο.

Και διηγούνται τη διαδρομή του ύπνου
Μες σε καπνούς μετεωρούμενους
Απ΄το διακριτικό χασμουρητό ως την ανυπαρξία.
Ενώ λάμπουν τα χιονόδεντρα με ρίγη φεγγαρίσια.
Και φθέγγονται με νόμους χρησμικούς
Απ΄τις πηγές των ποταμών ως τα ωκεάνεια βάθη.
Κι απ΄τους κυματισμούς των κορυφογραμμών
{Ως τις ατραπούς των άστρων.

Και κάτι αέρηδες τρελοί λένε το πεπρωμένο:
Με πρασινοπόρφυρες ιαχές, παύσεις κυοφορούσες
{Και μεθυσμένες παρηχήσεις.
Μες σε ήχους εσπερινής αχλύς
΄Οταν  άναρθρος ο Ουρανός αρθρώνει τη σιωπή,
Κάπου μακριά σ΄αβέβαια σύνορα άπλετου φωτός
΄Οπου παραμονεύουν μ΄υστερία σκοταδιού
Αλλόφρονες, αλλοφερμένες νύχτες.
Καθώς οι διάττοντες διαλαλούν στους ουρανούς
{Την τελική τους πτώση.

Και τα καιόμενα ακρόκλαδα ήδη διηγούνται
Με τη φωνή της σπίθας και τη σιωπή της στάχτης
΄Ονειρα τεφρά και πύρινους εφιάλτες.

Comments

Δίκαιο…

                    Δίκαιο…
   ΄Ασε που έλειπες όταν σε αναζητούσα.
Θα πεις ότι δεν έχω τέτοιο δικαίωμα,
αλλά ποιός το κρίνει αυτό;
΄Οταν γράφω γλώσσα, λέξεις και χαρτί
                     {κυριαρχούνται από μένα.
 Το να σ΄αναζητώ λοιπόν είναι δικαίωμά μου.
Αλλά και να μην ήταν θα σε αναζητούσα αυθαίρετα,
                                          {γιατί  έτσι μ΄αρέσει.
 
Δικαιοσύνη σημαίνει αυθαιρεσία, επιβολή,
                                          {ισχύς, δύναμη.
Με μια λέξη αισθητική κι “αισθητική”,
“αισθητική” απατεώνων, δολοφόνων, πωρωμένων
                                                 {εγκληματιών,
αρπαχτικών, επιχειρηματιών, μεγαλοδιαφημιστών,
                                    {πολιτικών,δικαστών…

Εγώ δεν είμαι τίποτα απ΄όλα αυτά,
γι΄αυτό σ΄αναζητώ.
Να σου πω πως δίκαια σ΄αγαπώ.
Γιατί η ομορφιά σου είναι δύναμη!
Και σ΄αγαπώ όχι με ισάξια,
αλλά με απείρως μεγαλύτερη δύναμη.
Γι΄αυτό είναι δικαίωμά μου να μ΄αγαπάς και σύ.

Κι αναντιρρήτως μ΄αγαπάς,
γιατί παραδίνεσαι στην ομορφιά σου
Από την οποία αντλώ την απείρως
μεγαλύτερη ισχύ μου.
Και γι΄αυτό   κ υ ρ ι α ρ χ ώ  στις λέξεις,
στη γλώσσα, στο χαρτί και πάνω σου,
χωρίς να ξέρω πότε ακριβώς και πού χάθηκες.

Comments

΄Αχραντος

             

              ΄Αχραντος
   Ακατάληπτοι ήχοι ακούγονταν μακριά
 Πότε σαν μελωδία και πότε σαν βρισιά.
 Φτερά στα πόδια βάνω κι έφτασα κοντά
 Κάτι σαν πηγάδι αντίκρισα κι έσκυψα
                                  {Από ψηλά.
Ναυάγιο ο ουρανός τ΄αστέρια του σβηστά
                             {Κείτονταν στα βαθιά.
Τα χείλη μου βουβάθηκαν κι έμειναν ανοιχτά:
Της αβύσσου μετέλαβα τα μαγικά
Και μ΄όρκισε κρυφά: έρκος οδόντων 
Η φυλακή σου κι αιώνια η σιωπή σου.

Μιάν ΄Ανοιξη, ένα ΄Εαρ το τρισεκατομμυριοστό
Τη φυλακή μου ανοίγω τα πάθη μου ιστορώ:
΄Αχραντος λάτρεψα κι όμως καταδικάστηκα.
Τη θηλειά της αγχόνης θωρώ.
Πέτρινο αλώνι το βήμα μου στο χώμα που πατώ
Πέτρινο και τ΄άλλο την τύχη μου θρηνώ.

Πέτρα το αίμα, ο νους και η ψυχή μου
Γρανίτης η σκέψη και η οργή μου.
Τα χέρια μου βουνά τα νιώθω στα πλευρά
Τα δάκρυά μου κυλάνε μετέωρα σωστά
Το ναυάγιο με τυλίγει με χίλια δυό σχοινιά
Πριν το σκοτάδι φέρει της αγχόνης η θηλειά.

      

Comments

Σχέδιο Νόμου.Δημιουργείται Ενιαίος Φορέας Οδικής Ασφάλειας.Τα τροχαία ατυχήματα δεν είναι μοιραία…

                          ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ
                            ΄Αρθρο 1
  Δημιουργείται Ενιαίος Φορέας Οδικής Ασφάλειας. Ο οποίος θα χρηματοδοτείται γενναία από τον Κρατικό Προϋπολογισμό και από τα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης, για την άμεση και διαρκή αντιμετώπιση των παντός είδους προβλημάτων Οδικής Ασφάλειας.
 Σκοπός του Φορέα είναι η μηδενική αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων, των οποίων το κοινωνικό και οικονομικό κόστος ανέρχεται σε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ.
Είναι αρμόδιος για την άμεση καθαίρεση των παροδίων εμποδίων της φωτεινής, ηλεκτρονικής και μη, παράνομης υπαίθριας διαφήμισης, τα οποία κατακλύζουν επί εικοσαετία και πλέον τους κοινόχρηστους χώρους (πεζοδρόμια, νησίδες, ασφαλείας, χώρους πρασίνου, στέγαστρα στάσεων αστικών συγκοινωνιών, ταράτσες κτηρίων κλπ.) με αποτέλεσμα να θρηνεί η Ελλάδα εξαιτίας τους αμέτρητα θύματα (νεκρούς και τραυματίες).

Ο Φορέας έχει αποκλειστικές αρμοδιότητες σχετικά με τα θέματα Οδικής Ασφάλειας.
Επεμβαίνει παντού στο οδικό δίκτυο της χώρας κατασταλτικά και προληπτικά, χρησιμοποιώντας τον σύγχρονο μηχανικό και τεχνικό εξοπλισμό των “ευφυών οδών” και εφαρμόζει άτεγκτα την σχετική νομοθεσία για την οδική ασφάλεια, ούτως ώστε να λάβει και να εφαρμόσει μέτρα, κυρίως πρόληψης, με την μεγαλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα για την βελτίωση της οδικής ασφάλειας.
Τα τροχαία ατυχήματα δεν είναι μοιραία. Εκείνο που απαιτείται είναι η γνώση των αιτίων, των περιστάσεων και των συνεπειών τους, για να καταστεί δυνατός ο έλεγχος και η αποφυγή τους. Τούτο προϋποθέτει αξιοποίηση και εκμετάλλευση της σύγχρονης διεθνούς τεχνικής προόδου για την ενίσχυση της ασφάλειας των Οδών, των Οχημάτων και κυρίως του ανθρώπινου παράγοντα.
Ο Φορέας είναι αρμόδιος:
1)Για τον σχεδιασμό, την σωστή μελέτη και κατασκευή των οδικών δικτύων.
2)Για να μη γίνονται εκ των υστέρων αυθαίρετες επεμβάσεις στην διάταξη του δικτύου.
3)Για την  σωστή χωροθέτηση και τήρηση των προδιαγραφών ασφαλείας κατά την  τοποθέτηση κάθε είδους παροδίων εμποδίων,όπως στύλων εγκαταστάσεων ηλεκτροφωτισμού, οι οποίες είναι ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια της οδικής κυκλοφορίας.
4)Για να αποτρέπει συστηματικά και αδιαλείπτως την επικινδυνότητα των οδών, όπως τα ολισθηρά οδοστρώματα, την  ελλιπή και λανθασμένη σήμανση, την λανθασμένη διευθέτηση της κυκλοφορίας κατά την κατασκευή των οδών.
5)Για την χορήγηση αδειών ή μη, που αφορούν επεμβάσεις στους κοινόχρηστους χώρους με αποκλειστικό σκοπό την προστασία της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας και υγείας του πολίτη.
6)΄Οποιο παρόδιο εμπόδιο επηρεάζει στο ελάχιστο την ασφάλεια της οδικής κυκλοφορίας, όπως διαφημιστικές πινακίδες, στύλοι ηλεκτροφωτισμού τσιμεντένιοι ή μεταλλικοί κ.λ.π. δεν τοποθετείται στους κοινόχρηστους χώρους, σε πεζοδρόμια, σε πλατείες ή νησίδες ασφαλείας κ.λ.π.
7)Θα έχει αποκλειστική αρμοδιότητα για την αυστηρή τήρηση της Διεθνούς Συνθήκης του ΟΗΕ της Βιέννης για την  οδική κυκλοφορία, για την οδική σήμανση και σηματοδότηση, που κυρώθηκε με τον ν.1604/1986, όπως ισχύει κάθε φορά, ιδιαίτερα για την αυστηρή τήρηση των  διατάξεων του άρθρου 4 και 5  και των άλλων διατάξεων  του νόμου, καθώς και των διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, του οποίου θα εισηγείται την τροποποίηση για να επιτυγχάνεται άριστο επίπεδο της ασφάλειας της οδικής κυκλοφορίας με μηδενικά τροχαία ατυχήματα ή ελαχιστοποίηση της σοβαρότητάς τους.

Ειδικά θα είναι αποκλειστικά αρμόδιος για την αυστηρή τήρηση του άρθρου 4 του ν. 1604/1986 το οποίο έχει ως εξής: ” Οι συμβαλλόμενες χώρες αναλαμβάνουν την υποχρέωση να απαγορεύουν: 
α)Την τοποθέτηση επι πινακίδας ή υποστηρίγματός της ή επί κάθε άλλου εξοπλισμού, που εξυπηρετεί την ρύθμιση της οδικής κυκλοφορίας, οποιουδήποτε αντικειμένου, που δεν έχει σχέση με αυτήν την σήμανση ή τον εξοπλισμό.
Εάν όμως τα συμβαλλόμενα κράτη ή υποδιαιρέσεις τους, δίνουν το δικαίωμα σε μη κερδοσκοπικό οργανισμό να τοποθετήσει πληροφοριακές πινακίδες, μπορούν να επιτρέψουν να εμφανίζεται το έμβλημα του οργανισμού αυτού επί της πινακίδας ή του υποστηρίγματός της, με την προϋπόθεση οτι δεν θα μειώνει ή αλοιώνει το μήνυμα της πινακίδας.
β)Την τοποθέτηση οποιασδήποτε αφίσας, πινακίδας, διαγράμμισης ή εξοπλισμού, που μπορεί να προκαλέσει σύγχυση με πινακίδες ή με άλλο εξοπλισμό της οδικής κυκλοφορίας:
1)Που μειώνει την ορατότητα ή αποτελεσματικότητα της οδικής σήμανσης.
2)Που θαμβώνει τους χρήστες της οδού ή
3)Που αποσπά την προσοχή τους, με τρόπο επικίνδυνο για την ασφάλεια της οδικής κυκλοφορίας”.

Ο ενιαίος φορέας Οδικής Ασφάλειας από την έναρξη της ισχύος του παρόντος νόμου θα προβεί αμέσως:
α)Στη σύνταξη Μητρώου Οδών και στην άμεση αποκατασταση ολισθηρών και επικίνδυνων οδοστρωμάτων  και ασφαλή λειτουργία όλων των οδών και του εξοπλισμού τους και εγκατάσταση σ΄αυτές επαρκούς και ασφαλούς φωτισμού και στηθαίων ασφαλείας.
β)Θα προβεί αμέσως στην καθαίρεση όλων των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων της υπαίθριας εμπορικής ή πολιτικής διαφήμισης από κάθε κοινόχρηστο χώρο και από κάθε οδό ανεξάρτητα αν η οδός είναι εθνική, δημοτική ή κοινοτική ή αν εκκρεμεί ο χαρακτηρισμός της καθώς και στην καθαίρεση κάθε επικίνδυνου παροδίου  εμποδίου, στα πλαίσια ενός γιγαντιαίου συντονισμένου προγράμματος Οδικής Ασφάλειας, όπως αρμόζει σε σύγχρονα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
γ)Δεν θα τάσσει χρονική προθεσμία σε επιχειρηματίες διαφημιστές και σε κάθε ιδιώτη ή σε οποιαδήποτε νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου για την καθαίρεση κάθε παράνομου παροδίου εμποδίου, στην τοποθέτηση του οποίου έχουν προβεί, αλλά θα προβαίνει αμέσως με δικά του μέσα στην καθαίρεση του εμποδίου αυτού ή στην άρση κάθε αυθαίρετης παράνομης επέμβασης των ανωτέρω στο οδικό δίκτυο της χώρας με σκοπό την εξάλειψη των τροχαίων ατυχημάτων.
δ)Θα είναι αρμόδιος για την αυστηρή αστυνόμευση των οδών μέχρις ότου γίνει ορατή η ανύπαρκτη μέχρι τώρα κυκλοφοριακή αγωγή των πολιτών και θα λειτουργεί επί 24ώρου βάσεως με συνέπεια και συνέχεια για τον συντονισμό άριστης λειτουργίας του Οδηγού, του Οχήματος και της Οδού.
 Οποιαδήποτε λάθη στο συντονισμό αυτού του τρίπτυχου αποβαίνουν μοιραία με αποτέλεσμα η Ελλάδα που αντιμεπωπίζει οξύτατο πρόβλημα υπογεννητικότητας να σκοτώνει,κυρίως τα παιδιά της, στην άσφαλτο.
ε)Θα είναι αρμόδιος για την άριστη λειτουργία των συγκοινωνιών, των οχημάτων και την αύξηση ή μείωση του πλήθους αυτών, της λειτουργίας των οδών και της εκπαίδευσης των οδηγών, μέχρις ότου επιτευχθεί στους τομείς δραστηριότητος και ευθύνης του καθενός άριστο επίπεδο αυτοπειθαρχίας, αυτορρύθμισης και αυτοδιαπαιδαγώγησης.

                          ΄Αρθρο 2
  Ο Ενιαίος Φορέας Οδικής Ασφάλειας, σύμφωνα με την ελληνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία και την Γενική Αρχή της Νομιμότητας, θα ρυθμίζει σε όλη την Επικράτεια κάθε θέμα σχετικό με κάθε αντικείμενο εξοπλισμού της οδού ή με τη διαγράμμιση, σχετικό επίσης με τις πινακίδες σημάνσης των οδών, από την τοποθέτηση και την κατάλληλη χωροθέτηση, την συντήρηση ή την αντικατάστασή τους έως τις προδιαγραφές ασφάλειας και κατάλληλης κατασκευής τους. Τέτοιες πινακίδες είναι:
  α)Οι πινακίδες αναγγελίας κινδύνου, που σκοπός τους είναι να εφιστούν έγκαιρα και με απόλυτη σαφήνεια την προσοχή των χρηστών των οδών επί κινδύνου στην οδό και να τους πληροφορούν για το είδος του κινδύνου αυτού. 
  β)Οι ρυθμιστικές πινακίδες, σκοπός των οποίων είναι να πληροφορούν τους χρήστες των  οδών περί ειδικών υποχρεώσεων, περιορισμών ή απαγορεύσεων με τις οποίες πρέπει να συμμορφώνονται. Υποδιαιρούνται δε αυτές σε πινακίδες προτεραιότητας, πινακίδες απαγορεύσεων ή περιορισμών και πινακίδες απαγορεύσεων
 γ)Οι πληροφοριακές πινακίδες, που σκοπός τους είναι η καθοδήγηση όσων χρησιμοποιούν τις οδούς κατά τις μετακινήσεις τους ή η παροχή σ΄αυτούς κάθε άλλης χρήσιμης πληροφορίας. Υποδιαιρούνται δε αυτές σε πινακίδες:
 1)Προειδοποιητικές κατευθύνσεων.
 2)Κατευθύνσεων.
 3)Κατευθύνσεων οδών.
 4)Αναγνώρισης τόπων.
 5)Επιβεβαιωτικές, και άλλες που παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες σε οδηγούς οχημάτων .

 Ο Ενιαίος Φορέας Οδικής Ασφάλειας θα είναι αρμόδιος για την ασφαλή τοποθέτηση των στεγάστρων των στάσεων της αστικής και υπεραστικής συγκοινωνίας και αρμόδιος για την άμεση καθαίρεση τέτοιων στεγάστρων που δεν πληρούν τις προδιαγραφές ασφαλείας του επιβατικού κοινού, με σκοπό όχι την εκμετάλλευσή τους  δια της εμπορικής ή πολιτικής διαφήμισης, αλλά την ασφάλεια των χρηστών των στεγάστρων αυτών.

 Η Οδική Ασφάλεια είναι υπόθεση του Κράτους και θα πρέπει να παραμείνει αρμοδιότητα του δημόσιου τομέα  και να αποτελεί στοιχείο της κυβερνητικής πολιτικής, την οποία θα εξειδικεύει και θα εφαρμόζει δια των Αρχών της Δημόσιας Διοίκησης ο Ενιαίος Φορέας Οδικής Ασφάλειας, οι οποίες θα τίθενται αμέσως στην διάθεσή του όταν και όποτε το ζητήσει.

Ο Φορέας θα λειτουργεί υπό την εποπτεία του Πρωθυπουργού και θα απαρτίζεται (ενδεικτικά) από 7μελές Δ.Σ. στο οποίο θα μετέχουν:
  1)Ο Πρόεδρος ή μέλος του Δ.Σ.του Συλλόγου  Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων,
 2)Mέλος του Δ.Σ. του Τ.Ε.Ε. ,
 3)Καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου ή της Πολυτεχνικής Σχολής Θεσαλονίκης ειδικός επι θεμάτων Οδικής Ασφάλειας,
 4)Μέλος του Δ.Σ. του  Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών,
 5)Ανώτερος διευθυντής της Τροχαίας ή της Αστυνομίας,
 6)Μέλος του Δ.Σ. της Γ.Σ.Ε.Ε. και
 7)Ο Γενικός Γραμματέας του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ.
 Ο ενιαίος αυτός φορέας θα συντονίζει τα συναρμόδια Υπουργεία και τις συναρμόδιες Αρχές με σκοπό την επίτευξη άριστου επιπέδου ασφάλειας της οδικής κυκλοφορίας, πολιτισμένης ευρωπαϊκής χώρας.

 

 

 

                      

Comments

΄Ερχεται

          ΄Ερχεται
Πέρα μακριά απ΄τα βάθη του Σύμπαντος
νάτος έρχεται!
΄Ετσι εξηγούνται οι ιαχές του πλήθους,
οι στολισμοί κι οι μουσικές.
  
Τον περιμένουν!
Ποιος είναι δεν ρωτούν
Κι όμως τον περιμένουν!

΄Εχουν βγει στους εξώστες,
στους  δρόμους και στις πλατείες,
κρατούν λάβαρα και σημαίες
κι όλο σιγοψιθυρίζουν
με βλέμματα απαστράπτοντα
και χαμόγελα βεβαιότητας.

Δεν ξέρουν ποιος είναι
και κει τον περιμένουν!
Κι εκείνος όλο καθυστερεί
ελισσόμενος μέσα σε μονοπάτια κι ατραπούς,
σε κορυφογραμμές και ουρανούς,
μέσα σε θύελλες γαλαξιακές
σε άστρα κι αστραπές,
κι αυτοί τον περιμένουν.

Κι όλο πλησιάζει,
και διακρίνει λεπτομέρειες,
πρόσωπα, χειρονομίες,
χτυπήματα στις πλάτες,
βηματισμούς πέρα δώθε,
χιεραψίες, χαμόγελα ελπιδοφόρα.

Τον περιμένουν!
Κι έτσι τους έμαθε καλά.

Αδημονούν ν΄αποκαλυφθεί
να μάθουν ποιός είναι,
να τον δουν, να τον αγγίξουν
να τον δοξάσουν, να τον στεφανώσουν
κι ας μη τον ξέρουν.

Κι εκείνος νάτος, πέρα μακριά
απ΄τα βάθη του Σύμπαντος έρχεται!
Σαν ελπίδα, σαν τιμωρός,
σαν μάστιγα και κεραυνός,
σαν διάβολος και σαν θεός.

Τον περιμένουν
σαν  άγνωστο ερχόμενο
και σαν πολύ γνωστό!

Νάτος, αδιάκοπα έρχεται.
Κι αυτοί πείσμονες κι επίμονοι
τον περιμένουν!
Κι εκείνος όλο πείθεται και πείθεται
οτι κάποτε θαρθεί! 

       Καλό και Κακό
Το αντίθετο στο αντίθετο εναντιώνεται,
το νερό στη φωτιά,το θερμό στο ψυχρό,
το καλό στο κακό, το γλυκό στο πικρό,
η αγάπη στο μίσος…

Γι΄αυτό σε μισώ γιατί σ΄αγαπώ.
Κι αυτό είναι καλό και κακό,
κακό να σε μισώ, καλό να σ΄αγαπώ.

Αν μ΄αγαπάς εσύ κι εγώ δεν σ΄αγαπώ
συμπλέκονται το καλό με το κακό.

Αν όμως αγκαλιαστούμε
και συνουσιαστούμε το κακό γίνεται καλό
και το καλό αγκομαχητό
Αχ! και ώχ! από χαρά
σαν να κελαηδάνε πουλιά.

Το πολύ το αγκομαχητό
είναι και καλό και κακό.
Γι΄αυτό σ΄αγαπώ για το καλό
και σε μισώ για το κακό.

Αλλά πριν το καλοσκεφτώ χάνω τον ρυθμό.
Πού το καλό; πού το κακό;

Πλήττω και βαριέμαι
τη σκέψη σε τάξη να βάνω
κι αποφασίσω από αγάπη ν΄αποθάνω
χωρίς να ξέρω αν καλό ή κακό σου κάνω.

          Ταύτιση ή Ισοπαλία; 
 Η βλακεία διαπιστώνεται δια της σοφίας,
άρα επηρεάζει η μία την άλλη.

Η βλακεία όμως επικρατεί δια του θάρρους της άγνοιας
και η σοφία νιώθει δυνατή σαν φορέας της αλήθειας.

Μα και η βλακεία από άγνοια ή όχι μπορεί
να είναι φορέας της αλήθειας.

Ποιά είναι επομένως
πιο δυνατή και πιο ανθεκτική;
Αν είναι η βλακεία τότε είναι πιο σοφή!
Αν δεν είναι η σοφία τότε είναι πιο κουτή.

Και το παράδοξο απορεί:
Η βλακεία που είναι σοφία
ή η σοφία που είναι βλακεία
τον κόσμο κινεί;
 (Γιατί; χάθηκε η ταύτιση;
  ή η ισοπαλία; ).  

 

 

 

Comments

Ο Νάρκισσος

 Ο Νάρκισσος
Ω, πόσο ωραίος είμαι!
Τέτοια ομορφιά
πήρε και τα δικά μου τα μυαλά.

Ναρκισσεύομαι!
Από ηδυπάθεια για μένα φλέγομαι!

Ωραίοι ήσαν ο Πάρις, ο ΄Αδωνις,
ο Ερμής, ο Απόλλωνας, η Αφροδίτη
και άλλοι θεοί
και κοινοί θνητοί,
αλλά δεν ερωτεύτηκαν τον έρωτα,
ούτε τον εαυτό τους, όπως εγώ!

Σε μένα η ωραιότης ήταν δύναμη
και φλεγόμουν από τη δική μου παρουσία!
Ενώ σε κείνους ήταν φλογίτσα που τρεμόσβηνε.

Λίμνες, ποτάμια, θάλασσες κατάματα με κοιτούσαν,
το είδωλό μου καθρέφτιζαν
και παντού το διαλαλούσαν.

Γύρω απ΄αυτό οι πεταλούδες, οι μέλισσες
τ΄αηδόνια κι όλα τα πουλιά επίμονα πετούσαν,
και βλέποντάς μου τη μορφή
από έρωτα μεθούσαν.

Ως κι ο αέρας κοίταζε τη μορφή μου από ψηλά
στης Λίμνης τα νερά
κι άρχιζε τη μελωδία με χορωδία τα κλαδιά
του ήλιου τις ακτίνες, τα πουλιά 
και μ΄όλα τα ανόργανα κι οργανικά
κι ολημερίς γλυκόλαλα κι ακούραστα
για τη δική μου τη μορφή μιλούσαν

Ως κι οι ακτίνες του ήλιου κάμπτοταν
καθώς το είδωλό μου παντού λαμποκοπούσε
γιατί ήταν η λάμψη μου πιο δυνατή!

Η Λίμνη σαν μαινόμενο θηλυκό
διέδωσε ψέματα ότι πνίγηκα στα νερά της
ζαλισμένος από την  ομορφιά μου
γιατί δεν μπόρεσε ν΄αντισταθεί στη γοητεία μου.

Μαινόμενη έπαιρνε μέρος σε κάθε είδους όργια,
κι όταν με αντίκρισε άλαλη έμεινε
και με ήθελε διαρκώς τα βράδυα
στα λαμπερά της τα νερά τα φεγγαρολουσμένα.

Κι όταν ξημέρωνε έσπευδε να πλέξει
δίκτυα ατσαλένια τις επιθυμίες της
για να με κρατάει αιώνια κοντά της.

Αλλά εγώ με τη λάμψη της γοητείας μου
τα ατσαλένια δίκτυα της έκαψα
για να ελευθερωθώ
και μακριά πέταξε η ψυχή μου
κι έγινε ένα με τη δική σας

Γι΄αυτό άντρες και γυναίκες ναρκισσεύεσθε.

Κι η Λίμνη μαινάδα σωστή με δίνες τρομερές
που σήκωσε απ΄τα βάθη της, το σώμα μου άδραξε
και διέδωσε οτι  δήθεν εγώ θαύμαζα
στα νερά της μέσα την ομορφιά μου!
Κι έπεσα  και πνίγηκα!

Ουδέν ψευδέστερον αυτού!
Προς απόδειξιν στη Λίμνη μέσα αναζητείστεμε.
Ούτε το σώμα μου, ούτε την ψυχή μου θα βρείτε.

Μέσα στις ψυχές σας ψάξτεμε
Κι εκεί θρονιασμένο θα με ιδείτε:
Ωραίο, λαμπερό, ακαταμάχητο
πρότυπο χάρης και τελειότητας!

Και βάζω στοίχημα
μ΄αυτές κι άλλες ξιπασιές
θα με υποστηρίξετε!
Γιατί δεν είναι δυνατόν
τον εαυτό σας ν΄αδικήσετε! 
 

Comments

`Εδώ έμενε κάποτε αυτή`.

       “Εδώ έμενε κάποτε αυτή”.
   Και ξαφνικά χάθηκε για πάντα.
Το “για πάντα” μπορεί να είναι λάθος, διότι αν φέρεις τον κόσμο άνω-κάτω, ίσως την βρείς.
Την βρείς όμως δεν την βρείς, αρκεί που ψάχνεις.
                       Αλλά πρόσεχε!
Θα κατευθυνθείς προς την πηγή. Μετά θα πάρεις το μονοπάτι. Κι όλο θ΄ανεβαίνεις, θ΄ανεβαίνεις, xάριν του ιλίγγου που θα νιώσεις κοιτάζοντας το φαράγγι απ΄το ψηλότερο σημείο.
Να, έφτασες κιόλας εκεί και μια οχιά καιροφυλακτεί. Αστραπιαία σου δαγκώνει την μπότα. Την αριστερή, την δεξιά δεν έχει σημασία.
Τώρα χωρίς δηλητήριο είναι ακίνδυνη. Σαν αίλουρος την πιάνεις απ΄το λαιμό και την πετάς πάνω στο πλησιέστερο δένδρο της χαράδρας.
Κι αυτή αναδιοργανώνεται κι ακίζεται κι απλώνεται στον κορμό αργά,αργά, μέχρι που την χάνεις απ΄τα μάτια σου.
Αλλά η δήθεν ηρεμία του προσώπου σου αντανακλά την φρίκη σου στον ορίζοντα. 
     Τρέμεις σύγκορμος. Περισσότερο μέσα σου.
Κι όλο ατενίζεις τη χαράδρα, και το νερό που ρέει στην κοίτη της, καθρεφτίζοντας όσο πιο πολύ μπορεί τον ήλιο.
Ενώ εσύ δήθεν περίφροντις χαμογελάς με δέος στο πράσινο και στη δροσιά.
   Συγχρόνως και παραλλήλως αχολογούν κουδούνια και βελάσματα. Κι ακούγονται μουγκανητά. Κι άλλοι ήχοι. Που πριν προφτάσουν να αρθρωθούν χάνονται, χάνονται απελπιστικά. Χωρίς ν΄αφήσουν κάτι απτό. Κάτι ελάχιστο.
Και το τρέμουλο που σε συνέχει σε επιτάσσει:
                   “΄Ωρα να επιστρέψεις”!              
         (Να πας πού; αφού πουθενά δεν ήσουν;)
Εν αγνοία της παραπάνω παρένθεσης, κάνεις επιδεικτικά μεταβολή, ενώ κανένας δεν σε βλέπει. Και κατεβαίνεις, κατεβαίνεις. Κι όλο μικραίνεις και μικραίνεις μέχρι που χάνεσαι σε κάποια στροφή.
        ΄Ετσι χάθηκε “κι αυτή που έμενε κάποτε εδώ”.
Τώρα είναι ίσως η μοναδική σου ευκαιρία να εμφανιστείς και να πεις όνομα, επίθετο, οδό, αριθμό…
                       ΄Ομως πρόσεχε!
΄Ισως είναι καλύτερα να μη μιλήσεις. Γιατί θα υποστείς τις οποιεσδήποτε συνέπειες. 
Πάντως μιλήσεις δε μιλήσεις εγώ δεν θα φέρω καμία ευθύνη. Γιατί στη συγκεκριμένη περίπτωση είμαι εντελώς ανεύθυνος. ΄Οχι απο δειλία ή από…ανευθυνότητα. Αλλά γιατί έτσι μ΄αρέσει. 
     Και γιατί ένα ήθελα να πω από την αρχή: μια φράση, για μένα ανατριχιαστική, μαγευτική, παράξενη, μυστηριακή και τρομερή που στο μυαλό μου, χρόνια τώρα,έχει σφηνωθεί σα νάναι (και είναι) όλη μου η ζωή: 
                   “Eδώ έμενε κάποτε αυτή.”

 

Comments

« Previous entries ·