διαδρομή

Νόμο-ορόσημο, που οδηγεί στην πλήρη αναμόρφωση του αμερικανικού χρηματοπιστωτικού συστήματος και αλλάζει τους κανόνες που διέπουν τη Wall Street, πέρασε στις 30 Ιουνίου 2010 η Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η υπερψήφιση του νομοσχεδίου, που φέρνει τις πιο μεγάλες αλλαγές που έγιναν στη Wall Street τα τελευταία 80 χρόνια, θεωρείται ως μεγάλη νίκη του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα.

Το νομοσχέδιο πήρε το δρόμο για τη Γερουσία, η οποία, όμως, ανέβαλε την ψηφοφορία για τα μέσα του μήνα, παρά την επιθυμία του Ομπάμα να ψηφιστεί ο νόμος μέχρι το τέλος της εβδομάδας. Ωστόσο, όλα δείχνουν ότι το νομοσχέδιο θα υπερψηφιστεί και από τη Γερουσία.

Ο Ομπάμα είχε δεσμευτεί να αναμορφώσει εκ βάθρων το τραπεζικό σύστημα, μετά την οικονομική κρίση του 2008. Αμέσως μετά την ψήφιση του νόμου από τη Βουλή -με 237 ψήφους υπέρ και 192 κατά- εξέφρασε την ικανοποίησή του.

«Ήταν μια μεγάλη μάχη κατά των υπερασπιστών του status quo της Wall Street. Η σημερινή ψηφοφορία αποτελεί νίκη για κάθε Αμερικανό πολίτη που επηρεάστηκε από την απερισκεψία και την ανευθυνότητα, οι οποίες οδήγησαν στην απώλεια εκατομμυρίων θέσεων εργασίας και περιουσιών τρισεκατομμυρίων δολαρίων», ανέφερε ο πρόεδρος των Η.Π.Α. και συμπλήρωσε: «Ο νόμος θα καταστήσει το οικονομικό μας σύστημα πιο διαφανές. Οι περίπλοκες συναλλαγές που στο παρελθόν διέφευγαν τους ελέγχους, τώρα θα γίνονται υπό το φως της ημέρας».

«Ποτέ ξανά η απληστία της Wall Street δεν πρέπει να προκαλέσει τέτοια δεινά στη χώρα μας», δήλωσε ο Στένι Χόγιερ, αρχηγός της πλειοψηφίας στη Βουλή των Αντιπροσώπων, αμέσως μετά την ψηφοφορία.

Ο νόμος προβλέπει τη σύσταση ενός νέου ομοσπονδιακού γραφείου, που θα επιβλέπει τον καταναλωτικό δανεισμό και θα θέτει νέες ρυθμίσεις για τα περίπλοκα χρηματοπιστωτικά προϊόντα. Θα επιβάλει, επίσης, αυστηρότερο πλαίσιο για τις χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις και θα μειώσει τα κέρδη τους.

Οι νέες ρυθμίσεις που θα θεσπιστούν αναμένεται να οδηγήσουν σε σημαντική ενίσχυση των μηχανισμούς προστασίας του καταναλωτή, θα εξαναγκάσουν τις τράπεζες να μειώσουν τις ριψοκίνδυνες επενδυτικές δραστηριότητες και θα δημιουργήσουν μια νέα διαδικασία για την εκκαθάριση των προβληματικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

-Στην νέα εποχή  της παγκοσμιοποίησης η ελληνική κυβέρνηση, το ελληνικό πολιτικό σύστημα, ο κάθε υπεύθυνος έλληνας πολίτης, οι παγκόσμιοι θεσμοί επιβάλλεται να ξαναμελετήσουν,τους φιλοσόφους και τους οικονομολόγους:τούς πάντες , προκειμένου να υπερασπίζουν ,διαρκώς, με πάθος το δημόσιο συμφέρον, το συμφέρον του κάθε ανθρώπου, όπου κι αν κατοικεί  πάνω στον πλανήτη ΓΗ.-

-Ο πρόεδρος Ομπάμα δείχνει να προσπαθεί ή αναγκάζεται, λόγω συνθηκών, να προσπαθήσει . Οι σύγχρονες εξελίξεις δείχνουν ότι ο κόσμος αλλάζει ή αναγκάζεται να αλλάξει.
-Η παγκόσμια αισχροκερδής γραφειοκρατία, σ΄όποιον τομέα κι αν δρα,αναγκάζεται πλέον ή να παρακολουθήσει δημιουργικά τις εξελίξεις (υπηρετώντας το δημόσιο συμφέρον), ή να εξαφανιστεί…

                         Γράφει ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΙΩΚΟΣ-ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ:

     Είναι μοιραίες οι οικονομικές κρίσεις; Γιατί δολοφονήθηκαν μεσούσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και  μετά την επιδρομή της Τρόϊκας εις βάρος του ελληνικού λαού στο κέντρο της Αθήνας  οι τρεις εργαζόμενοι   στην Τράπεζα  Μαρφίν στις 5 Μαϊου, ημέρα της  απεργίας;

Γιατί γίνονται στη διάρκεια της ιστορικής εξέλιξης «μαλλιά κουβάρια»: η  δουλοκτησία και οι ελεύθεροι  με τους δούλους; η   φεουδαρχία και οι φεουδάρχες με τους δολοπάροικους; οι δημοκρατίες με τις δικτατορίες; ο  μαρξισμός με το φασισμό; ο φασισμός με το σοσιαλισμό; ο εθνικοσοσιαλισμός του Χίτλερ με τον   φασισμό του Μουσολίνι;  ή με τον …σιωνισμό; ο φιλελευθερισμός, ή ο νεοφιλελευθερισμός ο χριστιανισμός, ο ισλαμισμός, ο ιουδαϊσμός  μεταξύ τους ή με τους ατέλειωτους άλλους…ισμούς;
Μα για να χορτάσουμε όλοι οι άνθρωποι του Πλανήτη ψωμί, για να ζούμε. Και για να ζούμε πρέπει να υπάρχει κοινωνική συγκρότηση, ποικίλη ανά τους αιώνες και διαφορετική από τόπο σε τόπο, από χώρα σε χώρα από περιοχή σε περιοχή και από  ήπειρο σε ήπειρο.

  Η σύγχρονη παγκόσμια τεχνογνωσία και η πληροφορική έφερε τους λαούς πολύ κοντά, δίπλα δίπλα, σε απόσταση αναπνοής. Στη διάρκεια των αιώνων δοκιμάστηκαν πολλοί τρόποι παραγωγής, παράλληλα ανακαλύφθηκε η γραφή, τα γράμματα οι τέχνες, ο πολιτισμός και ο αντίποδας του: η βαρβαρότητα και η ανθρωποφαγία, η αρχαία και η σύγχρονη:
Η οποία είναι θυγατέρα της «οικονομίας της αγοράς», των Χρηματιστηρίων, των κεφαλαίων κάλυψης (hedge fund), των διάφορων παραγώγων  κι άλλων τέτοιων «τεχνητών»…ανακαλύψεων και εργαλείων  των γνωστών απατεώνων, κλεπτών, μαφιόζων  και δολοφόνων αισχροκερδών κερδοσκόπων:
-που η δυσλειτουργία της παγκόσμιας «οικονομίας της αγοράς» υπό τα όμματα των παγκόσμιων θεσμών, εθνικών και διεθνών, τους αφήνει ασύδοτους κάθε φορά, χιλιετίες τώρα, τηρουμένων  πάντοτε των χρονικών και τοπικών διαφορών και  αναλογιών.

΄Ετσι ώστε να μην έχει, εν τέλει, να κάνει η ανθρωπότητα με την «οικονομία ή οικονομίες της αγοράς» αλλά με  την «κοινωνία ή τις κοινωνίες της αγοράς».
Με άλλα λόγια: η ανθρωπότητα δεν βρήκε τίποτα καλύτερο μέχρι σήμερα για να παράγει πλούτο και να καταπολεμήσει ή να εξαλείψει την φτώχεια  παρά την οικονομία της αγοράς.

 Η αγορά υφίσταται για κάθε τι που είναι για πούλημα, δηλαδή μόνο για τα εμπορεύματα, αλλά και για κάθε τι που…εμπορευματοποιείται, για να καταλήξουμε στο ότι τα «πάντα πωλούνται». Για να ορθωθεί γιγάντια η αντίρρηση , συλλογική και ατομική:

Καλοί μας…κερδοσκόποι μην βάζετε στοιχήματα, χρησιμοποιώντας το «αισχροκερδές σύστημα διακυβέρνησης»,  η Ελλάδα δεν πουλιέται, καμιά χώρα δεν πρέπει να πουλιέται… Πουλιέται η συνείδηση; Η πατρίδα; η δημοκρατία; η Δικαιοσύνη; η ζωή;  η υγεία; η ελευθερία; η αξιοπρέπεια; η Παιδεία; η αγάπη; η ελπίδα; τα παιδιά μας; οι φίλοι μας; η χαρά; η αλληλεγγύη; η ισότητα, το έθνος; το ήθος, η Νέμεσις; Το Σύνταγμα, ο Νόμος, οι ιδέες, τα οράματα και οι ελπίδες;

Ναι μας λένε, ανά τους αιώνες, οι αισχροκερδείς  κερδοσκόποι όλα αυτά πωλούνται, γιατί το επιβάλει (δογματικά) Η ΑΓΟΡΑ, διότι οι χρηματοοικονομικές αγορές, το χρηματοοικονομικό σύστημα, τείνουν προς την ισορροπία.Τείνουν προς την τελειότητα!

 Και επομένως οι αγορές πρέπει να είναι απολύτως ανεξέλεγκτες (laissez-faire), έτσι ώστε να  είναι…απολύτως ελεύθερα (σήμερα)  τα τρία χέρια της Τρόϊκας  να εισέρχονται…νόμιμα στις άδειες τσέπες των  άνεργων, των φτωχών, των συνταξιούχων  για να διαπιστώσουν ότι αφού «κλέψαμε τα λεπτά των ασφαλιστικών ταμείων τους»  δια των δομημένων ομολόγων, δια των διάφορων κόλπων μέσω των χρηματιστηρίων και των Τραπεζών, οι τσέπες χάριν της τελειότητα της αγοράς δεν θα έπρεπε να είναι άδειες! ΄Αρα αυτοί,οι φτωχοί φταίνε.  Και ξαφνικά οι κλέφτες  βάζουν τις φωνές:

-αφού οι αγορές λειτουργούν τέλεια και για να συνεχιστεί αυτή η…τελειότητα θα σας κόψουμε τα επιδόματα, θα μειώσουμε τους  μισθούς  και τις συντάξεις, θα σας «κόψουμε» ως και τον αέρα που αναπνέετε, θα δολοφονηθούν και μερικοί  αν τολμήσουν και κατέβουν στους δρόμους, για παραδειγματισμό και ΔΙΑΡΚΗ ΤΡΟΜΟ, γιατί τολμήσατε και αμφισβητήσετε την τελειότητά μας!

Με τέτοια «λογική» στα πλαίσια της οικονομίας της αγοράς, διατυπώνονται θεωρίες, και ξεφυτρώνουν διάφοροι… ισμοί  και ισχυρισμοί, ότι φταίει  ο Μάρξ, ο Πλάτωνας, ο Σωκράτης ή ο Κομφούκιος, ο Μωάμεθ ή ο Μέγας Αλέξανδος, οι Ταλιμπάν (τα ναρκωτικά ή τα πετρέλαια)  και ο Μπους, ο Ομπάμα ή ο Λούλα, Ο Τσάβες ή ο Λένιν, ο Στάλιν ή ο Χίτλερ, ο Κάντ ή ο Σπινόζα…Και να οι σύγχρονες κούφιες τηλε-ή ραδιοφωνο- ή ηλεκτρονικο-θεωρητικολογίες (συνήθως με το αζημίωτο) προς πλύση εγκεφάλου και δυναμική ροή του κεφαλαίου, που εισβάλλει παντού  αναπαράγοντας  την… τελειότητα: την οικονομία της αγοράς και την…τελειότητα του παρασιτισμού,  της κερδοσκοπίας και των δολοφονιών! Με πλουσιότερους τους πλούσιους και… δολοφονημένους τους φτωχούς.

Περίπου έτσι οι λαοί πάνε από εξέγερση σε εξέγερση από επανάσταση σε επανάσταση και από το ένα λουτρό αίματος στο άλλο.

Δεν είναι όμως μοιραία αυτή η διαδικασία…αν λειτουργούν οι (παγκόσμιοι και οι εγχώριοι) θεσμοί. Και στην Ελλάδα (και διεθνώς) πρέπει να κάνουμε όλοι το παν προκειμένου να λειτουργήσουν οι θεσμοί και θα λειτουργήσουν γιατί αν όχι, θα επαναληφθούν κατά παρόμοιο τρόπο τα γεγονότα και οι κρίσεις, οι συγκρούσεις και οι εξεγέρσεις που οδήγησαν στο λουτρό αίματος του Β Παγκοσμίου Πολέμου, και εν συνεχεία στον Ψυχρό Πόλεμο και στον ανταγωνισμό των εξοπλισμών, που οδηγούσε (όπως και τώρα η παγκόσμια κρίση) στην καταστροφή του ανθρώπινου γένους, όπως εκτίθενται, σε ένα μέρος, του βιβλίου του Θανάση Τσιώκου- Πλαπούτα «Ο Θεός αυτοκτόνησε» (2001):

                                             { “Πώς γεννήθηκε ο Ναζισμός

  “Ο Χίτλερ ξεπετάχτηκε μέσα από τις κοινωνικές αντιθέσεις του καιρού του. Και άδραξε την ευκαιρία.Τον γέννησε ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος. H μονομανία  του ήταν,  ότι τα πάντα μπορούν να κατακτηθούν με χρήση ανελέητης δικτατορικής βίας. Με τη δύναμη της θέλησης ενός εκλεκτού όντος. ΄Οπως θεωρούσε τον εαυτό του. Εκλεκτός αυτός, εκλεκτή και  η Αρία φυλή, η καθαρή γερμανική ράτσα. Προορισμένη με αρχηγό αυτόν να κατακτήσει τον κόσμο.

 Ο γερμανικός λαός ήταν στο προσκήνιο αγωνιζόμενος με όλα τα μέσα, και με την επανάσταση, να κατακτήσει την εξουσία.Οι Μπολσεβίκοι  ήδη είχαν κάνει την επανάστασή τους το 1917 στη Ρωσία. Και το παράδειγμά τους ήταν πολύ επικίνδυνο   για τον καπιταλισμό.

 

Να το μιμηθούν οι εργαζόμενοι και άλλων χωρών. Και να επιβάλουν τη δική τους εξουσία. Δεν ήταν η πρώτη φορά που η Ευρώπη, η μητέρα του  νεότερου παγκόσμιου πολιτισμού, γνώριζε επαναστάσεις, συγκρούσεις, παγκόσμιους πολέμους. Μέσα από αλλεπάλληλους  πολέμους συγκροτήθηκε σε κράτη.

 Η Γερμανική αυτοκρατορία  είχε βγει ηττημένη και ταπεινωμένη από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο  με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών της 28ης  Ιουνίου 1919. Οι όροι της Συνθήκης αυτής έπλητταν σκληρά την οικονομική και στρατιωτική δύναμη της Γερμανικής αυτοκρατορίας. Που απώλεσε και όλες τις αποικιακές κτήσεις της. Οι τρομερές γερμανικές στρατιές που είχαν κρατήσει στον πόλεμο τη μισή Ευρώπη κάτω από την κυριαρχία τους αναγκάστηκαν  να ζητήσουν ανακωχή.

Το αυτοκρατορικό γερμανικό καθεστώς που για τέσσερα χρόνια έκανε τα Ευρωπαϊκά έθνη να τρέμουν  κατέρρευσε ταπεινωμένο. Το ύψος της καταβολής  των πολεμικών αποζημιώσεων   και επανορθώσεων που ορίστηκε από  Γαλλία, Αγγλία  και λοιπούς συμμάχους  ήταν τεράστιο.

Προκειμένου να εισπραχθεί  το ένα δέκατο του ποσού που είχε ζητηθεί αρχικά μια διασυμμαχική επιτροπή επέβλεπε για πολλά χρόνια τα οικονομικά της ηττημένης Γερμανίας.

                     Η «τέλεια αγορά» οδηγεί στον όλεθρο και την καταστροφή.

Η  Γερμανική κυβέρνηση που υπέγραψε τη συνθήκη των Βερσαλλιών και που  την συγκροτούσαν  κυρίως  αριστεροί σοσιαλιστές και σοσιαλδημοκράτες  στράφηκε  κατά των Γερμανών  εργαζομένων.
Τον Ιανουάριο του 1919 στο Βερολίνο κατέπνιξε  επανάσταση. Τη λεγόμενη   «επανάσταση των σπαρτακιστών». Οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες, ιδρυτές της «Ομάδας των Σπαρτακιστών»   Ρόζα Λούξεμπουργκ και Κάρλ Λίμπκνεχτ συνελλήφθησαν και δολοφονήθηκαν. Ανοίγει ο δρόμος για τους κάθε είδους  εθνικιστές και για τον Χίτλερ. Με τη χρηματοδότηση των πλουσίων.

Ο Χίτλερ κατά πάσα πιθανότητα εβραϊκής καταγωγής τα βάζει με τους κομμουνιστές και τους Εβραίους με πρωτοφανές πάθος. Γεννημένος  στην Αυστρία το 1889 στα σύνορά της με την Γερμανία, στο Μπραουνάου αμ-Ιν. ΄Οταν μεγαλώνει πάει στη Βιέννη. Τραυματίζεται στο γαλλικό μέτωτο το 1916. Προσχωρεί σε μια μικρή πολιτική ομάδα της άκρας δεξιάς το 1919. Από την οποία προέκυψε το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα. Οργανώνει μια εξέγερση το 1923 στο Μόναχο. Συλλαμβάνεται και δικάζεται για εσχάτη προδοσία.

  -Με την καταδίκη του αρχίζει η άνοδός του. Μπαίνει στη φυλακή και εκτίει δεκατρείς μήνες από την πενταετή ποινή του. ΄Οπου με τη βοήθεια του Ρούντολφ ΄Ες γράφει τον «Αγώνα μου». Βιβλίο το οποίο  είναι ένα  παραλήρημα μίσους κατά των Εβραίων και των κομμουνιστών. Μα και ένα  προπαγανδιστικό αριστούργημα.

Ο Χίτλερ ένας αντιδιαλεκτικός…διαλεκτικός. Μονομανής. Μικροαστικής καταγωγής. Γιος υπαλλήλου. Συγκλονίζεται κυριολεκτικά από την κατάσταση της Γερμανίας μετά την συνθήκη των Βερσαλλιών. Τις ανησυχίες του, τις φιλοδοξίες του, τις προλήψεις, το μυστικισμό του, τα πλέγματά του, όλα δηλαδή τα μειονεκτήματα ακόμη και τη  μειονεκτική θέση της ταπεινωμένης  Γερμανίας   προσπαθεί  με τον «Αγώνα μου» να  τα μετατρέψει στο αντίθετό τους: Σε πλεονεκτήματα.

Πώς; Με το ψέμα. Την προβοκάτσια. Την παραχάραξη. Και την αυθαιρεσία. Κήρυκας της δύναμης της θέλησης. Και της άσκησης βίας. Εχθρός της δημοκρατίας και του Κοινοβουλίου. Λέει μεταξύ άλλων στο από χίλιες σελίδες βιβλίο του:

 «΄Οποιος θέλει να πάρει με το μέρος του τη  μάζα πρέπει να βρει το κλειδί που ανοίγει την πόρτα της καρδιάς της. Εδώ η αντικειμενικότητα θεωρείται αδυναμία ενώ δύναμη είναι μόνο η θέληση». 

 «Σε όλες τις εποχές ο λαός θεωρεί τον ατέλειωτο αγώνα των αντιπάλων του σαν απόδειξη για το δικό του δίκιο.

    Γι΄αυτόν το να διστάσεις να καταστρέψεις αυτούς τους αντιπάλους είναι σαν να αμφιβάλλεις για το δίκιο του. Είναι το ίδιο σαν να του αρνείσαι την ύπαρξη. Η μάζα δεν παραδέχεται παρά τη νίκη του πιο δυνατού. Και την εκμηδένιση  του αδύνατου. ΄Η τουλάχιστον την χωρίς όρους παράδοσή του».

 Και πού υπάρχει η δύναμη; Στη Γερμανική  Ράτσα. ΄Ετσι απλά και αυθαίρετα. Χωρίς  κάποια τεκμηρίωση:

 «Μέσα στο αίμα μόνο, ενυπάρχει η δύναμη ή η αδυναμία του ανθρώπου. Οι λαοί που αρνούνται να διαφυλάξουν  την αγνότητα της ράτσας τους αρνούνται συγχρόνως στον ίδιο τον εαυτό τους την ικανότητα να αντιδράσει. Και να σταθεί ενωμένος σε κάθε εκδήλωση».

 «Το γερμανικό έθνος δεν θα μπορέσει  ποτέ πια να αναγεννηθεί, αν δεν αντιμετωπίσει αποφασιστικά το φυλετικό πρόβλημα και σαν επακόλουθο το πρόβλημα των Εβραίων…Το ρατσικό πρόβλημα δεν είναι μόνο το κλειδί της ιστορίας του κόσμου. Αλλά και το κλειδί του ανθρώπινου πολιτισμού».

 «Δεν χρειάζονται στην υπηρεσία του κινήματός μας παρά διανοούμενοι. Που είναι σε θέση να καταλάβουν πολύ καλά ότι η αποστολή μας και ο σκοπός μας θα κριθούν μονάχα από την δραστηριότητα της προπαγάνδας. Κι από τις επιτυχίες της. Κι όχι από την εντύπωση που θα μπορούσε να κάνει. Η προπαγάνδα δεν γίνηκε για να συζητήσει την εθνικιστική νοοτροπία και κατασκευή των ατόμων. Που την έχουν κιόλας. Αλλά για να φέρει προς το μέρος μας τους εχθρούς του γερμανικού λαού. Να τους κερδίσει. Και να τους δείξει τις πεποιθήσεις μας. Αν βέβαια τα αίματά μας ταιριάζουν»!

Kαι πάνω απ΄όλους στο εθνικιστικό κίνημα είναι ο Φίρερ. Ο αρχηγός:

 «Είναι απόλυτος άρχων.΄Ολες οι εντολές είναι κάτω από την δικαιοδοσία του.  Δεν εξαρτάται από κανένα. ΄Εχει την απόλυτη ευθύνη. Αλλά την σηκώνει ολόκληρη πάνω στους ώμους του». Διότι «η πρόοδος κι ο πολιτισμός της ανθρωπότητας δεν είναι καρπός κι αποτέλεσμα της πλειοψηφίας αλλ΄εξαρτώνται μοναδικά  απ΄το πνεύμα και την ενεργητικότητα της προσωπικότητας».

 Και διότι: «Η καλύτερη οργάνωση   δεν είναι εκείνη που παρεμβάλλει ανάμεσα στον αρχηγό ενός κινήματος και στους οπαδούς του ένα μεγαλόπρεπο σύστημα διαμέσων. Είναι αυτή που δημιουργεί όσο γίνεται λιγώτερους διάμεσους. Γιατί οργανώνω σημαίνει τοποθετώ σ΄ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων μιάν απόλυτη κι ορισμένη ιδέα. Που πάντα είναι γέννημα της σκέψης ενός ανθρώπου. Και εξασφαλίζω κατόπιν τον μετασχηματισμό αυτής της ιδέας σε πραγματικότητα».

                                             Φανατισμός και Μισαλλοδοξία

«Το μέλλον ενός κινήματος καθορίζεται από το βαθμό του φανατισμού και της μισαλλοδοξίας  που θάχουν οι οπαδοί του πιστεύοντας και θεωρώντας το σαν το μοναδικό δίκαιο κίνημα και πολύ ανώτερο από τις άλλες οργανώσεις του είδους του»!

Ο παθιασμένος Χίτλερ λάτρης της δύναμης μαθητεύει στο μαρξισμό  και στην πείρα  του εργατικού κινήματος  ή βγάζει τα συμπεράσματα που θέλει εκείνος. Αξιολογεί την προπαγάνδα του  και θέλει να την μιμηθεί. Για εκ διαμέτρου αντίθετους σκοπούς. Γράφει στον «Αγώνα μου»:

 «Αυτό που έκανε τον μαρξισμό νάχει καταπληκτική επίδραση στις λαϊκές μάζες δεν είναι διόλου το διανοουμενίστικο έργο, τα γραπτά και τ΄αποκυήματα της εβραϊκής διανόησης. Είναι μονάχα το ανίκητο κύμα της προφορικής προπαγάνδας. Που συνεπήρε τα τελευταία χρόνια τις εργατικές μάζες. Ο μαρξισμός μπόρεσε να κερδίσει τα εκατομμύρια των εργατών  όχι βέβαια με τα γραπτά των πατέρων της μαρξιστικής εκκλησίας. Μα με την ακαταπόνητη κι αληθινά έξυπνη προπαγάνδα που ασκείται από χιλιάδες ακούραστους ανθρώπους. Που κλιμακώνονται απ΄τον μεγάλο απόστολο του μίσους ως τον ασήμαντο συνδικαλιστή…Σφυροκοπούν στ΄ανθρώπινα μυαλά τις ιδέες τους. Μ΄αυτό τον τρόπο μπόρεσαν ν΄αποκτήσουν τεράστια πείρα. Για το υλικό πούχαν απέναντί τους. Κι έπρεπε να το πλάσουν.

  »Κι αυτή η πείρα θα τους βοηθήσει αργότερα, θα τους δώσει τα μέσα και τα όπλα για να καταλάβουν εξ εφόδου την κοινή γνώμη. Μετά είναι και εκείνες οι γιγάντιες συγκεντρώσεις που χαράζουν μέσα στο μυαλό των ανθρωπάκηδων πως έστω και αν είναι ταπεινά σκουλήκια, μπορούν μολοντούτο ν΄αποτελέσουν τα μέλη του σώματος κάποιου δράκοντα.  Που η καυτή του ανάσα θα κάψει μια μέρα τον αστικό κόσμο που απεχθάνονται. Και πως η δικτατορία του προλεταριάτου θα γιορτάσει μια μέρα την τελική της νίκη».

 ΄Ενστικτο, φόβος, διαίσθηση,  στρεβλή ενόραση τον καθοδηγούν. Να αντιτάξει κατά του εργατικού κινήματος, κατά της πραγματικής επανάστασης τον πραγματικό δράκοντα της αντεπανάστασης. Κι αφού τον ανδρώσει  με τον φανατισμό και τη μισαλλοδοξία  τον εξαπολύει εναντίον όλης της ανθρωπότητας. Για να θριαμβεύσει η δύναμη της θέλησης και η θέληση της δύναμης της Αρίας Φυλής και του ενός Φίρερ  και του φασισμού: «Της ανοιχτής τρομοκρατικής δικτατορίας  των πιο αντιδραστικών, εθνικιστικών, ιμπεριαλιστικών στοιχείων του χρηματιστικού κεφαλαίου».

 Και το χρηματιστικό κεφάλαιο σπεύδει να επενδύσει πάνω του. Τον χρηματοδοτεί.  Τον ενισχύει με όλα τα μέσα. Κι αφού ο Χίτλερ θέσει τα πάντα υπό τον έλεγχό του θα πληρώσει αργότερα ακριβά τις συνέπειες των πράξεων του Φίρερ και το χρηματιστικό κεφάλαιο. Προς το παρόν (δεκαετία του 1920)   ο Φίρερ διατυπώνει τις σκέψεις του νοσηρού  πάθους του  και την παθιασμένη  νοσηρή σκέψη του  στον «Αγώνα μου». Αφού τα βάζει με  το κοινοβουλευτικό σύστημα παρακολουθώντας επί δύο χρόνια, νεαρός τότε,   τις συνεδριάσεις του Κοινοβουλίου της Βιέννης και το θεωρεί υπεύθυνο για όλα τα κακά  γράφει:

«Η δύναμη που έβαλε σε κίνηση τις μεγάλες χιονοστιβάδες της ιστορίας στον πολιτικό ή τον θρησκευτικό τομέα, υπήρξε μόνο στους αιώνες των αιώνων, η μαγική δύναμη του Λόγου. Η μεγάλη μάζα του λαού υποτάσσεται πάντα στη δύναμη του λόγου. Κι όλα τα μεγάλα κινήματα υπήρξαν  πάντα λαϊκά. Ηφαιστειώδεις εκρήξεις ανθρωπίνων παθών. Και ψυχικών καταστάσεων. Που επαναστάτησαν ή χάρη στη σκληρή θέα της εξαθλίωσης ή χάρη στα βέλη του λόγου. Που ακονίστηκαν πάνω στα στήθη του λαού. Και ποτέ από τις ζεστές λεμονάδες των αισθητικών φιλολόγων. Και των ηρώων του σαλονιού.

  »Μόνο μια τρικυμία φλογισμένου πάθους μπορεί ν΄αλλάξει το πεπρωμένο του λαού. Αλλά  ο μοναδικός που μπορεί να εκφράσει το τέτοιο πάθος είναι αυτός που το φέρνει μέσα του…Αυτός που δεν γνώρισε ποτέ το πάθος, αυτός που το στόμα του είναι κλειστό, αυτός δεν θα γίνει ποτέ ο εκλεκτός του Θεού. Για να εκφράσει τη θέλησή του».

Ο Χίτλερ ούτε λίγο ούτε πολύ,  θεωρεί τον εαυτό του «εκλεκτό του θεού». Και αφού ο θεός είναι ικανός για τα πάντα, ικανός είναι και ο «εκλεκτός του»: ο Φίρερ. Ικανός και αδίστακτος. Σατανικός προπαγανδιστής, ταλαντούχος ρήτορας,   μέγας  κυριολεκτικά σκοταδιστής. Γράφει για τις συγκεντρώσεις και για  την ώρα και τον τόπο που αυτές  πρέπει να γίνονται:

                                                Η ώρα της μύησης

 «Το πρωϊ και ολόκληρη  την ημέρα οι δυνάμεις της ανθρώπινης θέλησης αντιστέ-κονται με την πιο μεγάλη ενεργητικότητα  στις προσπάθειες να τους επιβάλλουν μια θέληση ξένη, μια γνώμη άγνωστη. ΄Ομως το βράδυ υποκύπτουν πιο εύκολα στην κατακτητική δύναμη μιάς θέλησης ισχυρότερης. Γιατί στην πραγματικότητα κάθε τέτοια συγκέντρωση είναι και μια πάλη ανάμεσα σε δυo αντίθετες δυνάμεις. Το ισχυρό  ρητορικό ταλέντρο της αποστολικής κατακτητικής φύσης, θα πετύχει ευκολώτερα να εμφυσήσει μια καινούργια αντίληψη σε ανθρώπους που κιόλας  έχουν  υποστεί, από φυσικού τους, μια χαλάρωση της αντιστασιακής τους ικανότητας, πολύ περισσότερο παρά όταν θάχουν πλήρη επίγνωση της πνευματικής τους διαύγειας και της θέλησής τους. Το ίδιο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται μέσα στο πολύχρωμο μισοσκόταδο, το γεμάτο μυστήριο, της καθολικής εκκλησίας με τα κεριά, τους λιβανωτούς, τα θυμιάματα  κλπ. Στη διάρκεια αυτής της μάχης του ρήτορα με τους αντιπάλους του που θέλει να κατακτήσει, θα λάμψει λίγο, λίγο η θαυμαστή γνώση των ψυχολογικών συνθηκών που απαρτίζουν την προπαγάνδα. Πράγμα που λείπει σχεδόν ολοκληρω-τικά από τον συγγραφέα…

  »Καμιά απ΄τις μεγάλες επαναστάσεις της ιστορίας δεν οφείλεται στο γραπτό λόγο. Τα κείμενα συνόδεψαν μονάχα τις επαναστάσεις. Δεν πιστεύω να υπάρχει κανείς που να νομίζει πως η Γαλλική Επανάσταση θάχε ποτέ πραγματοποιηθεί με τις φιλοσοφικές θεωρίες. Αν δεν είχε βρεί έναν ολόκληρο στρατό από ένθερμους αγωνιστές. Που τους υποκινούσαν δημαγωγοί ανώτερης ποιότητας, ξύπνησαν τα πάθη του λαού που υπόφερε ώσπου ξέσπασε η τρομερή εκείνη ηφαιστειακή έκρηξη που ξάπλωσε τον τρόμο σ΄όλη την Ευρώπη». 

Και πάλι μαθαίνει από τον εφιάλτη του: «Η πιο μεγάλη επαναστατική παραφορά του καιρού μας, η μπολσεβίκικη επανάσταση στη Ρωσία δεν γίνηκε βέβαια με τα γραφτά του Λένιν. Αλλά από την όλο μίσος ρητορική δεινότητα αναρίθμητων  αποστόλων, μικρών ή μεγάλων, της προφορικής προπαγάνδας. Αυτός ο λαός που δεν ήξερε ανάγνωση και γραφή, δεν μπορούσε στ΄αλήθεια να ξυπνήσει επαναστατικά διαβάζοντας τον Κάρλ Μάρξ. Κι όμως τόκαμε γιατί χιλιάδες αγωνιστές, όλοι στ΄αλήθεια προσηλωμένοι στον ίδιο σκοπό, του υποσχέθηκαν τ΄αγαθά τ΄ουρανού».

Αντιγράφει. Ερμηνεύει. Παρερμηνεύει. Και αργότερα θα διαστρέψει. Θα χρησιμοποιήσει την προβοκάτσια και το ψεύδος. Το  κόμμα του  το εθνικοσοσιαλιστικό θα μπεί στο Κοινοβούλιο για να το καταργήσει. Θα κάψει το Ράιχσταγ. Σαν άλλος Νέρων. Για να αποδώσει την προβοκατόρικη  ενέργεια στους κομμουνιστές (1933). Θα δημιουργήσει τα τάγματα εφόδου. Θα κάνει τις γνωστές αιματηρές εκκαθαρίσεις σφάζοντας κυριολεκτικά τους αντιπάλους του στο Κόμμα το 1934. Και πριν απ΄αυτές, θα επιμεληθεί προσωπικά  την φιλοτέχνηση του εμβλήματος του κόμματός του γιατί:

                                      Ο  Μαύρος Αγκυλωτός Σταυρός

«Αυτός που έχει ανακατευτεί με τα μεγάλα πλήθη, ξέρει καλά πως κάτι ασήμαντες φαινομενικά λεπτομέρειες, είναι στην πραγματικότητα πολύ σοβαρές. Ένα εντυπωσιακό έμβλημα μπορεί, σε εκατοντάδες χιλιάδες περιπτώσεις, να ξυπνήσει το πρώτο ενδιαφέρον σχετικά με ένα νέο κίνημα… Εγώ ο ίδιος ύστερα από αναρίθμητες δοκιμές κατέληξα σε ένα οριστικό σχήμα: άσπρος κύκλος μέσα σε φόντο κόκκινο. Κι ένας μαύρος αγκυλωτός σταυρός στη μέση του κύκλου.

   »Πολλές προσπάθειες χρειάστηκαν ακόμη για να καταλήξουμε οριστικά για το μέγεθος που θα έχει η σημαία ή ο άσπρος κύκλος καθώς και για το πάχος του αγκυλωτού σταυρού. Και το πράγμα έμεινε έτσι. Με το ίδιο πνεύμα, παραγγείλαμε αμέσως περιβραχιόνια για τους άντρες της υπηρεσίας τάξης μέσα στις αίθουσες συγκεντρώσεων: μια κόκκινη κορδέλα και πάνω της φιγουράριζε ο άσπρος κύκλος με τον μαύρο αγκυλωτό σταυρό.

 »Το έμβλημα του κόμματός μας χαράχτηκε στις ίδιες γραμμές. Στα τέλη του καλοκαιριού του 1920, η καινούργια σημαία μας παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό. Ταίριαζε απόλυτα στο νεαρό μας κίνημα.΄Ηταν νέα και καινούργια όπως κι εκείνο. Κανείς δεν την είχε ακόμη δει και υψώθηκε σαν δάδα αναμμένη. Νιώσαμε και εμείς οι ίδιοι μια χαρά παιδιάστικη να μας πλημμυρίζει όταν μια  πιστή συντρόφισσα του κόμματός μας έφτιαξε την πρώτη σημαία μας και μας την παράδωσε.

  »Λίγους μήνες αργότερα  είχαμε περίπου μισή δωδεκάδα σημαίες. Ενώ  τα περιβραχιόνια με το καινούργιο σύμβολο στα μπράτσα των ανδρών μας αύξαιναν διαρκώς.΄Ηταν στ΄αλήθεια ένα σύμβολο!

     ΄Οχι μόνο επειδή τα μοναδικά του χρώματα, που όλοι τα αγαπούσαμε ολόψυχα και που άλλοτε είχαν προσδώσει τόσες τιμές στον γερμανικό λαό, μαρτυρούσαν τον σεβασμό μας στο παρελθόν, αλλά και γιατί ήταν α-κόμη η πιο σωστή, η πιο πετυχημένη απεικόνιση των προθέσεων του κινήματός μας.

 »Σαν εθνικοσοσιαλιστές βλέπαμε την σημαία μας νάναι η προσωποποίηση του προγράμματός μας. Το κόκκινο συμβόλιζε την κοινωνική τοποθέτησή μας. Το άσπρο την εθνικιστική μας ιδέα. Ο αγκυλωτός τον αγώνα για τον θρίαμβο των Αρίων. Κι ακόμη την συμβολοποίηση της θεωρίας. Μιας θεωρίας  που ήταν και θάμενε για πάντα αντισημιτική»!

  Σε άλλο σημείο γράφει για το κόκκινο χρώμα που χρησιμοποιούσαν οι εθνικοσοσιαλιστές του στις συγκεντρώσεις τους: «Διαλέξαμε το κόκκινο χρώμα ύστερα από ώριμη  και αυστηρή σκέψη. Το κάναμε βασικά για να ερεθίσουμε τους αριστερούς. Για να προκαλέσουμε την αγανάκτησή τους. Και να τους φέρουμε στις συγκεντρώσεις μας. Σκοπός μας ήταν να τους σαμποτάρουμε. Γιατί αυτός ήταν ο μοναδικός τρόπος να τους κάνουμε να μας προσέξουν…

  »Οι τακτοποιημένοι  αστοί μείνανε κατάπληκτοι όταν χρησιμοποιήσαμε το κόκκινο των μπολσεβίκων…Οι Γερμανοί εθνικιστές άρχισαν τότε να διαδίδουν ότι είμαστε στο βάθος μια απόχρωση μαρξιστική  και κρυπτοκομμουνιστές. Γιατί τούτοι  οι ξεροκέφαλοι δεν μπόρεσαν ως σήμερα να καταλάβουν την διαφορά ανάμεσα στον αληθινό σοσιαλισμό και στον μαρξισμό»!

Δίνει εξηγήσεις στους Γερμανούς εθνικιστές. Οι εθνικοσοσιαλιστές του Χίτλερ ήσαν δήθεν οι πραγματικοί σοσιαλιστές που η νέα  σημαία τους «υψώθηκε σαν δάδα αναμένη».΄Οχι βέβαια για να φωτίσει τον κόσμο με τα ιδανικά του σοσιαλισμού. Αλλά για να κάψει:  Σοσιαλιστές. Κομμουνιστές. Εβραίους. Δημοκράτες. Τον κόσμο όλο.

 Και αυτοί οι εθνικοσοσιαλιστές του Χίτλερ που με τη νέα σημαία «ενιωσαν χαρά παιδιάστικη  να τους πλημμυρίζει», έτσι «παιδιάστικα» κατάργησαν με τη βία το Κοινοβούλιο. «Παιδιάστικα» έστησαν: Κρεματόρια. Φούρνους. Θαλάμους αερίων. Για  να κρεμάνε. Και να  καίνε τους μη  «καθαρούς». Και  τους μη Αρίους: ΄Εβραίους. Κομμουνιστές. Και σιγά σιγά τους πάντες.

                                  Ο  Σκοπός της Προπαγάνδας και το Μεγάλο Ψέμα

«Παιδιάστικα» όλα, γιατί: «Σκοπός της προπαγάνδας δεν είναι να ζυγίζει και να λογαριάζει τα δικαιώματα των διαφόρων ανθρώπων. Αλλά αποκλειστικά  να τονίζει μόνο το δικαίωμα που ξεκίνησε να υποστηρίξει. Καθήκον της δεν είναι να κάνει αντικειμενική μελέτη της αλήθειας, στο ποσοστό που ευνοεί τον εχθρό,  κι έπειτα  να την παρουσιάζει στις μάζες με ακαδημαϊκή αμεροληψία. Καθήκον της είναι να εξυπηρετεί τα δικά μας δικαιώματα. Πάντα και ακλόνητα…

  »Η δεκτικότητα των μαζών είναι πολύ περιορισμένη. Η εξυπνάδα τους είναι μικρή. Η δύναμή τους όμως να ξεχνούν είναι τεράστια. Κάθε αποτελεσματική προπαγάνδα  πρέπει να περιορίζεται σε πολύ λίγα σημεία. Και πρέπει να σφυροκοπάει αυτά τα συνθήματα  μέχρις οτου και το τελευταίο μέλος του κοινού να καταλάβει εκείνο που θέλετε να καταλάβει από το σύνθημά σας. Μόλις θυσιάσετε το σύνθημά σας και  προσπαθήσετε να γίνετε πολύπλευρος, η αποτελεσματικότητα θα εξαφανιστεί. Γιατί το κοινό δεν μπορεί ούτε να χωνέψει, ούτε να διατηρήσει το υλικό που του προσφέρετε».

   «Το μέγεθος της ψευτιάς είναι ένας παράγοντας για να γίνει πιστευτή. Με την πρωτόγονη αφέλεια των μαζών  ένα μεγάλο ψέμα είναι πιο αποτελεσματικό από ένα μικρό, γιατί λένε συχνά ψέματα  για μικροπράγματα, θα ντρέπονταν όμως να πουν ένα πολύ μεγάλο ψέμα.

 Γιαυτό δεν θα συμβεί ποτέ η μεγάλη μάζα να υποπτευθεί ένα τόσο μεγάλο ψέμα. Και η μάζα θα σταθεί τέλεια ανίκανη να πιστέψει πως θα μπορούσε να έχει κανείς την σατανική ξετσιπωσιά  να διαστρέψει την αλήθεια σε τέτοια έκταση»!

 Ένα μεγάλο ψέμα λοιπόν. Και «συγκέντρωση των εχθρών στην ίδια κατηγορία»: «Γενικά η τέχνη του αληθινού πολιτικού αρχηγού  όλων των εποχών συνίσταται προ πάντων στο να συγκεντρώνει την προσοχή του λαού  σε ένα και μοναδικό αντίπαλο και να μην αφήνει τις δυνάμεις του να διασκορπισθούν. ΄Οσο πιο μεγάλη  και πιο ισχυρή είναι η διαβεβαίωση για το αντικείμενο του αγώνα του λαού, τόσο πιο σίγουρη είναι η δύναμη της σύγκρουσης και η μαγνητική επίδραση ενός κινήματος επάνω στο λαό. ΄Οσο πιο συγκεντρωμένη η δύναμη, τόσο πιο δυνατό το κτύπημα.

  »Η τέχνη να άρχεις πάνω στο λαό είναι κυρίως η συγκέντρωση των εχθρών στην ίδια κατηγορία… Μόλις η μάζα έχει να πολεμήσει  πολλούς εχθρούς, θέτει στον εαυτό της το ερώτημα: είναι δυνατόν όλοι οι άλλοι νάχουν άδικο στ΄αλήθεια και μόνο το δικό μας κίνημα νάχει δίκιο; Τότε ακριβώς οι δυνάμεις της παραλύουν. Γιαυτό λοιπόν πρέπει να τοποθετείται στον ίδιο σωρό ένας μεγάλος αριθμός των πιο σοβαρών αντιπάλων. Για να μοιάζει στη μάζα των αληθινών αγωνιστών ότι έχουν να πολεμήσουν με έναν μόνο. Αυτό δυναμώνει την πίστη τους κι αυξάνει τη μαχητικότητά τους».

 Σαν  μανιακός ο Χίτλερ με υστερικό πάθος εκμεταλλεύεται τον αντισημιτισμό και ιδιαίτερα ένα βιβλίο: «Τα Πρωτόκολλα των σοφών της Σιών», ένα βιβλίο που κατασκευάστηκε κυριολεκτικά από έναν Γερμανό βαρώνο το 1917 για να αποτελέσει την αφορμή μιας αντισημιτικής επίθεσης. Σ΄αυτό το βιβλίο εμφανίζονται οι ίδιοι οι ΄Εβραίοι να αυτοκατηγορούνται ότι επεδίωκαν έναν σκοπό παγκόσμιας ηγεμονίας καταστρέφοντας τα χριστιανικά κράτη, με την βοήθεια της δημοκρατίας την οποία θα διαδεχόταν ο σοσιαλισμός, ο κομμουνισμός και η αναρχία.

 ΄Ετσι  είχαν προκαλέσει δήθεν οι Εβραίοι τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο για να εξαντλήσουν τους λαούς και να εξασφαλίσουν την κυριαρχία των εβραϊκών  χρημάτων. Ο Χίτλερ αδίστακτα στον  «Αγώνα μου» υιοθετεί αυτές τις κατηγορίες για να εκφράσει το μίσος του κατά των Εβραίων στην αρχή και στο τέλος εναντίων  όλων των μη Αρίων.

 Γράφει:  « Από τότε που τράβηξαν την προσοχή μου οι Εβραίοι, άρχισα να βλέπω τη Βιένη κάτω από μιάν άλλη άποψη. Παντού όπου πήγαινα συναντούσα Εβραίους». Στη Βιένη τα βάζει με τους σοσιαλδημοκράτες εργαζόμενους που του προτείνουν να γίνει μέλος του συνδικάτου:

   «΄Ισως ποτέ δεν θα είχα ασχοληθεί με τους διπλανούς μου, αν την τρίτη ή τέταρτη μέρα που έπιασα δουλειά δεν με διέταζαν να γραφτώ στο συνδικάτο…Στα διαλείμματα της δουλειάς μου δόθηκε η ευκαιρία να τους γνωρίσω καλά  και καμιά δύναμη στον κόσμο δεν θα με υποχρέωνε  να ενταχθώ σ΄έναν οργανισμό που οι εκπρόσωποί του με είχαν τόσο απαγοητεύσει». Και ενώ εκείνοι συζητούσαν στα               διαλείμματα πολιτικά «Εγώ έπιανα μια γωνιά  κι έπινα την μποτίλια το γάλα μου  μ΄ένα κομμάτι ψωμί. Μελετούσα προσεχτικά τον περίγυρό μου ή μάλλον συλλο-γιζόμουν την κακή μου τύχη».

 ΄Ερχεται σε ρήξη μαζί τους. Γράφει ότι τον απειλούν. Παρατάει τη δουλειά του αηδιασμένος. Αναγκάζεται να ξαναπάει γιατί τελείωσαν οι μικρές του οικονομίες. Απορρίπτει την «χωρίς οίκτο θεωρία» της Σοσιαλδημοκρατίας. Θεωρεί τις μάζες των εργατών  παραστρατημένες. Γράφει πως  διαβάζει πολλά βιβλία και ανακαλύπτει, ότι:

  «Βρισκόμουνα αντιμέτωπος με μια θεωρία που ξυπνούσε τον εγωϊσμό και το μίσος. Φτιαγμένη για να κατακτήσει μαθηματικά τη νίκη. Αλλά ο θρίαμβός της σίγουρα θα ήταν για την ανθρωπότητα ένα θανάσιμο χτύπημα». Για να καταλήξει με τον καιρό στο ερώτημα: «Γιατί υπήρχε οποιαδήποτε βρωμιά ή ατιμία μέσα στην κοινωνία που να μην έχει ανακατευτεί ένας Εβραίος τουλάχιστον;..

  »Ναι θα πολεμούσα αυτή τη βρωμιά! ΄Ομως παρόλο που συνήθισα πια να βρίσκω τους Εβραίους σ΄όλες τις εκδηλώσεις του πολιτισμού, της πρακτικής ή της τέχνης έμεινα κατάπληχτος όταν ανακάλυψα ότι οι ΄Εβραίοι  ήταν οι ηγέτες των Σοσιαλδημοκρατών. Οι παρωπίδες έπεσαν από τα μάτια μου. Αυτό ήταν το τέλος της εσωτερικής πάλης που τόσον καιρό υπόφερα». 

Ο Χίτλερ εκφραστής  των πιο αντιδραστικών δυνάμεων της Γερμανίας με την επίθεσή του κατά των Εβραίων και των μαρξιστών θέλει να δικαιολογήσει την πολιτική του αναπτύσσοντας τη ναζιστική, εθνικιστική του θεωρία  και τη θεωρία του «ζωτικού χώρου», απ΄τον οποίο έχει ανάγκη η Γερμανική Αυτοκρατορία. Η οποία βγήκε ηττημένη από τον πρώτο παγκόσμιο Πόλεμο. Καθώς οι σύμμαχοι κατέλαβαν  ολόκληρες περιοχές της.

Γράφει: « Αν τούτη η Γη γίνηκε στ΄αλήθεια για να υπάρχει αρκετή θέση για όλους, ας μας δώσουν λοιπόν το έδαφος που μας είναι απαραίτητο για να ζήσουμε. Σίγουρα, δε θα το κάνουν εθελοντικά. Αλλά τότε εναπόκειται  στην αντίληψη που έχει καθένας  για τη δικαιοσύνη, ν΄αγωνιστεί για την ύπαρξή του. Κι όποιος αρνιέται με το καλό, δεν έχουμε παρά να τον πείσουμε με τη γροθιά μας».

Παίρνει μέρος στο Α΄παγκόσμιο Πόλεμο και τραυματίζεται  υπό τους ήχους του τραγουδιού: «Ντώυτσλαντ, Ντώυτσλαντ ύμπερ άλλες ίντερ βέλτ!». Παράλληλα δεν ξεχνά τη μονομανία του κατά: Εβραίων  και Μαρξιστών.  Γιατί όπως γράφει: «ο μαρξισμός είχε και έχει σαν βασική του αρχή το διαμελισμό και την καταστροφή όλων των εθνικιστικών κρατών που δεν είναι εβραϊκά».

Βία χωρίς οίκτο.

Αναρωτιέται  απ΄αφορμή τη φιλοσοφική θεωρία του μαρξισμού: «Είναι δυνατόν  με το σπαθί ν΄αλλάξεις πεποιθήσεις που φωληάζουν στο ανθρώπινο μυαλό; Είναι δυνατόν με την σκληρή βία  να πολεμήσεις φιλοσοφικές θεωρίες;… Οι φιλοσοφικές ιδέες και πεποιθήσεις, όσο και τα κινήματα που έχουν τεθεί σε καθορισμένες φιλοσοφικές θέσεις, αληθινές ή  ψεύτικες, δεν μπορούν, πριν περάσει μιάν ωρισμένη στιγμή, να τσακιστούν απ΄την υλική δύναμη, παρά κάτω από μια και μόνη συνθήκη: αυτή η υλική δύναμη, να τεθεί στην υπηρεσία μιάς φιλοσοφικής ιδέας ή πεποίθησης καινούργιας. Ανάβοντας έτσι μια νέα φλόγα.

»Η χρήση της φυσικής δύναμης από μόνη της, χωρίς τη βοήθεια της ηθικής δύναμης που θάχει σαν βάση μιάν φιλοσοφική θεωρία δεν μπορεί ποτέ να οδηγήσει στο γκρέμισμα μιάς ιδέας.΄Η να βάλει τέλος στην εξέλιξή της…Μονάχα πάνω στην αλύγιστη εφαρμογή της βίας στηρίζεται η πρώτη προϋπόθεση της επιτυχίας. Αλλά αυτή η επιμονή δεν πρέπει να είναι παρά το αποτέλεσμα μιάς απόφασης στηριγμένης πάνω σε θεωρητικά δεδομένα. Κάθε είδους βία  που δεν βασίζεται πάνω σε στέρεη πνευματική βάση, θα είναι πάντα ταλαντευόμενη κι αβέβαιη.

»Κάθε απόπειρα πολεμικής ενάντια σ΄ένα φιλοσοφικό σύστημα με την υλική βία τελειώνει με αποτυχία. Ενώ ο αγώνας δεν παίρνει την ουσιαστική του μορφή αν δεν πρεσβεύει μιάν άλλη πνευματική θέση. Μόνο με την αμοιβαία σύγκρουση δύο θεωριών η νίκη θα ευνοήσει εκείνην που θα χρησιμοποιήσει χωρίς οίκτο και  μ΄επιμονή την σκληρή βία.

Γι΄αυτές τις παραπάνω αιτίες η σύγκρουση ενάντια στον μαρξισμό στάθηκε ως τώρα μια αποτυχία».

Σε άλλο σημείο γράφει: «Με τους Εβραίους δεν μπορείς ποτέ να συμφιλιώνεσαι, αλλά μονάχα να λές: όλα ή τίποτα!». Πώς θα επιβληθεί λοιπόν η Γερμανία; Δια της ράτσας:  Γιατί: «΄Ολες οι δημιουργικές εκπολιτιστικές δυνάμεις έχουν σαν βάση τους τη ράτσα. Και το κράτος πρέπει λογικά να θεωρείται σαν απαραίτητη προϋπόθεση για τη διατήρηση και τελειοποίηση  αυτής της ίδιας της ράτσας. Βασικής συνθήκης για κάθε ανθρώπινη πρόοδο..

»Δεν οδηγεί άραγε σε τρομακτικές σκέψεις το άδικο που κάνουν στη γερμανική ράτσα μας όταν οι Αμερικανοί αγνοούντες εμάς τους ίδιους, έχουν δοσοληψίες με τους βρωμερούς Εβραίους; Που ξεμπαρκάρουν εκεί, μόνο και μόνο επειδή συλλαβίζουν τα ακατάληπτα γερμανικά τους; Κανείς μολοντούτο  δεν συλλογίζεται ότι το καθαρό τυχαίο γεγονός, ότι δηλαδή  αυτοί οι απάτριδες ψειριάρηδες μιλούν γερμανικά, δεν τους κάνει υποχρεωτικά ν΄ανήκουν στο λαό μας. Ούτε κάν να είναι γερμανικής καταγωγής…

»Μόνο αν χαθούν και οι τελευταίοι εκπρόσωποι της ανώτερης ράτσας η γη θα μεταβληθεί οριστικά σε μιάν έρημο…Ο ανώτερος σκοπός του ρατσιστικού κράτους πρέπει να είναι η φροντίδα της προστασίας όλων αυτών που εκπροσωπούν  την πρωταρχική ράτσα. Και που αυτοί διαδίδουν τον πολιτισμό. Και αποσκοπούν στην ομορφιά και στην ηθική αξιοποίηση μιάς ανώτερης κοινωνίας.΄Εμείς και μόνο απ΄το γεγονός ότι είμαστε ΄Αριοι, δεν μπορούμε παρά να θεωρούμε το κράτος σαν ένα οργανισμό που εκπροσωπεί το λαό…

Το Ελληνικό Ιδεώδες

»Η προσπάθεια του ρατσιστικού κράτους πρέπει να εξαντληθεί ώστε να γραφεί μια ιστορία παγκόσμια. Που μέσα της το φυλετικό πρόβλημα θα κατέχει την πρώτη θέση… Ειδικώτερα η διδασκαλία της ιστορίας δεν πρέπει να παραγνωρίζει την ιστορική πρόοδο. Αν κατέχουμε έστω και σε χοντρές γραμμές τη Ρωμαϊκή ιστορία, θα μας γίνει ο καλύτερος οδηγός. Για τα σημερινά χρόνια. Αλλά και για όλες τις εποχές. Πρέπει ακόμα να διαφυλάξουμε σ΄όλη του την ομορφιά το Ελληνικό ιδεώδες του πολιτισμού. Οι διαφορές ανάμεσα στους λαούς δεν πρέπει να μας εμποδίσουν  να βρούμε την κοινότητα της ράτσας που τους ενώνει… Ο παθιασμένος αγώνας μας πρέπει νάχει πλατειά  αντικείμενα: ΄Ενας ολόκληρος πολιτισμός αγωνίζεται για την ύπαρξή του. Κι αυτός ο πολιτισμός θα βαστάξει εκατομμύρια χρόνια. Γιατί θ΄αγκαλιάσει και θα συνταιριάσει τον Ελληνισμό με τον Γερμανισμό».

Αλλά πως  καταλάβαινε τον Ελληνισμό ο Χίτλερ; Δεν είχαν  βέβαια καμιά σχέση τα γαυγίσματά του με την αρχαιοελληνικό πολιτισμό ή την  Αθηναϊκή Δημοκρατία.  Συνέπεσε  να πάρει  την πρώτη απάντηση σ΄όσα έλεγε στα βουνά και στις πόλεις της Νέας Ελλάδας. Ο Αλμπερτ Σπέερ, προσωπικός αρχιτέκτονας του Χίτλερ που είχε κατασκευάσει σύμφωνα με τις λόξες του δικτάτορα   τη νέα καγκελλαρία  κι άλλα τεράστια οικοδομήματα στο Βερολίνο  με τις απέραντες αίθουσες, που ήταν και υπουργός της πολεμικής παραγωγής, σε συνέντευξή του μετά τη συντριβή του ναζισμού  και τη δίκη της Νυρεμβέργης λέει σχετικά με την αντίσταση των Ελλήνων.

«Κι εγώ προσωπικά κι όλοι οι αξιωματούχοι του Γ΄ Ράιχ, μείναμε έκπληκτοι, απ΄το γεγονός ότι σε μια περιοχή  που δεν την φανταζόταν κανείς: στα Βαλκάνια παρουσιάστηκε το φαινόμενο αυτό της αντίστασης των Ελλήνων. Προσπαθούσαμε να βρούμε  μια αιτία για την απροσδόκητη αυτή στροφή προς όφελος των αντιπάλων του ΄Αξονος. Συχνά μας απασχολούσε αυτή η εξαίρεση  στον μέχρι τότε κανόνα της  πορείας του πολέμου.

Ο Χίτλερ νόμιζε πως είχε βρεί την ερμηνεία  του φαινομένου αυτού. Στηριζόμενος στις ρατσιστικές θεωρίες του μας  έλεγε  κομπάζοντας,  ότι   η ηρωϊκή αντίσταση των Ελλήνων, οφειλόταν στο γεγονός, ότι οι σημερινοί ΄Ελληνες είναι απόγονοι των Δωριέων. Οι οποίοι κατά τον Χίτλερ ήσαν ΄Αριοι και Ινδογερμανική φυλή. Πρόσθετε δε, ότι υπήρχε Ινδογερμανικό αίμα στις φλέβες των Ελλήνων. Και ότι οι Δωριείς ήταν οι θεμελιωτές του δικού μας πολιτισμού.

»Ανεξάρτητα από την ερμηνεία αυτή, δεδομένο είναι, ότι το Βερολίνο καταλήφθηκε από θαυμασμό για την ελληνική στάση. Και το αίσθημα αυτό απ΄ό,τι θυμάμαι  προσδιορίστηκε από το γεγονός ότι τόσο ο Χίτλερ, όσο και οι στρατιωτικοί της Βέρμαχτ δε δυσαρεστήθηκαν ούτε δυσανασχέτησαν, όπως θα ήταν φυσικό από την αντίσταση των Ελλήνων. Αλλά ο ηρωϊκός τους αγώνας το Φθινόπωρο του 1940 (Ελληνοϊταλικός Πόλεμος) εκτιμήθηκε γενικά σαν τέτοιος μεταξύ των αξιωματούχων του καθεστώτος».}

“Είμαστε όλοι ΄Ελληνες”

-Η ιστορία λοιπόν επαναλαμβάνεται. Η “τέλεια αγορά”, όπως και τώρα, δια των Αρίων  οδήγησε την ανθρωπότητα σε συλλογική ηλιθιότητα και παραφροσύνη. Ο Ελληνικός λαός  καλείται, όπως αντιστάθηκε στον ναζισμό, που τον γέννησε η  “τέλεια οικονομική αγορά”  να αντισταθεί και κατά της νέας λαίλαπας της οικονομικής κρίσης, που την προκάλεσε ή ίδια “τέλεια αγορά” και οι αισχροκερδείς μηχανισμοί της, γιατί “οι ήρωες πολεμούν σαν έλληνες” και γιατί οι κάτοικοι του Πλανήτη “είμαστε όλοι έλληνες”.-
  

 

 

 

 

 

 

 

Στο εικονιζόμενο σημείο της Λ.Κηφισσού στο ύψος του Αγ.Ιωάννη Ρέντη ΙΧ αυτοκίνητο εμβολίστηκε, σύμφωνα με τον κ.Π.Μαδιά μηχανολόγο-ηλεκτρολόγο μηχανικό, από παράνομη διαφημιστική πινακίδα (φαίνεται στη φωτ.) “με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του 27χρονου οδηγού Βατράνη Μιχάλη”.

Ας σημειωθεί οτι το υπουργείο υποδομών δια του υπουργού κ.Δ.Ρέππα έχει εξαγγείλει το ξήλωμα (δια συνεντεύξεως) αυτών των διαφημιστικών παγίδων θανάτου(14-4-2010), την τοποθέτηση των οποίων ο ΄Αρειος Πάγος έχει χαρακτηρίσει έγκλημα διαρκές και οι παρανομούντες οδηγούνται στο αυτόφωρο.
Παρ΄όλα αυτά οι γνωστοί “αφισάρχες” και δήμοι εξακολουθούν να εγκληματούν δια των παγίδων αυτών θανάτου και δεν σπεύδουν να συμμορφωθούν.  Η θέση τους είναι στο εδώλιο του κατηγορουμένου.
Είναι γνωστό σύμφωνα με τον ν.1604/1986 , με τις 909-910/2007 , 168 και 169/2010 αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, ότι οι δήμοι πρέπει να σπεύδουν να ξηλώνουν τις παγίδες αυτές θανάτου και καθ΄υποκάτασταση η Γενική Γραμματεία του Υπουργείου Υποδομών, καταλογίζοντας την δαπάνη αποξήλωσης στους “αφισάρχες”,αλλά αυτοί οι τελευταίοι εξακολουθούν προκλητικά σ΄όλη την Ελλάδα να μην ξηλώνουν  και να εκμεταλλεύονται εμπορικά  τις φονικές αυτές διαφημιστικές πινακίδες.

Καλείται η κυβέρνηση:

-να επιβάλλει πάραυτα τον νόμο,
-να ξηλωθούν αμέσως οι φονικές αυτές διαφημιστικές πινακίδες (από τους δήμους και το Υπουργείο Υποδομών)
-να ληφθούν αμέσως, από την κυβέρνηση  τα γνωστά διαρκή  μέτρα ενίσχυσης και βελτίωσης της οδικής ασφάλειας, για άριστη λειτουργία του τρίπτυχου: “Οδός-όχημα-οδηγός”.
Κάθε καθυστέρηση , με διάφορες δικαιολογίες περί οικονομικής κρίσης κ.λ.π.  ισοδυναμεί με νέες εκατόμβες θυμάτων στο οδικό δίκτυο της χώρας.

Σε φυλάκιση 14 μηνών καταδικάστηκαν την 11-5-2010 με απόφαση  του Τριμελούς  Πλημμελειοδικείου Αθηνών ως υπαίτιοι  ανθρωποκτονίας (την 19-8-2005) εξαιτίας παράνομης γιγαντοαφίσας υπαίθριας διαφήμισης, που είχαν τοποθετήσει στο Δήμο Παπάγου επί της Λεωφόρου Αλίμου Κατεχάκη, 400 μ. μετά την έξοδο της Περιφέρειας Υμηττού, οι νόμιμοι εκπρόσωποι της διαφημιστικής εταιρίας ΑΛΜΑ ΑΤΕΡΜΩΝ (νυν ΑΤΕΡΜΟΝ Α.Ε.):
1) Αντωνία Βρυώνη του Φιλίππου, 2)Νικόλαος Δημόπουλος του Ανδρέα και 3)Βαρβάρα Μερσίνη Μιχελάκη.

Οι ως άνω σύμφωνα με το κατηγορητήριο, την 19-8-2005:
” δεν προέβλεψαν ότι με την τοποθέτηση της φωτεινής, μεταλλικής διαφημιστικής πινακίδας μπορούσαν να προκαλέσουν κατ΄αιτιώδη τρόπο τον θάνατο του RAMAZ DED ο οποίος δηγούσε το (ΙΧ) αυτοκίνητό του με κατεύθυνση από Ηλιούπολη προς Λ.Μεσογείων.
Ειδικότερα οι κατηγορούμενοι εξ αφροντισίας δεν προέβλεψαν ότι η τοποθέτηση της συγκεκριμένης πινακίδας  ήταν ικανή λόγω του μεγέθους, της τοποθέτησής της και της ανθεκτικής κατασκευής της από σκληρά μεταλλικά υλικά, να προκαλέσει αυξημένο κίνδυνο στον παραπάνω χρήστη-οδού,αλλά και σε οποιονδήποτε χρήστη-οδηγό, της Λεωφόρου Κατεχάκη.
Η παραπάνω φωτεινή πινακίδα λόγω της θέσης και του μεγέθους της απέσπασε την προσοχή του θανόντος την ώρα που οδηγούσε, με αποτέλεσμα να ξεφύγει από την πορεία του να προσκρούσει με το αυτοκίνητό του στο πεζοδρόμιο και στη συνέχεια να επιπέσει στην μεταλλική πινακίδα και να επέλθει ο θάνατος αυτού”.

Επίσης σύμφωνα με το κατηγορητήριο:
“ο θάνατος αυτός οφείλεται στην τοποθέτηση της υπό κρίση πινακίδας στο συγκεκριμένο σημείο το οποίο ήταν εκ προοιμίου επικίνδυνο για την ζωή και την σωματική ακεραιότητα των χρηστών της Λεωφόρου Κατεχάκη και στην συγκεκριμένη περίπτωση προκάλεσε αιτιωδώς τον θάνατο του ανωτέρω και αν αυτή δεν ήταν τοποθετημένη στο σημείο αυτό και αν δεν κατασκευαζόταν από ιδιαίτερα μεταλλικά ανθεκτικά υλικά δεν θα επερχόταν ο θάνατος του RAMAZ DED”.

Συνήγοροι Πολιτικής Αγωγής παρέστησαν οι δικηγόροι Αγγελική Γκίνη και Θαν.Τσιώκος-Πλαπούτας.

Ας σημειωθεί οτι την 12-2-2000 στον δήμο Παπάγου, επί της Λ.Κατεχάκη έξω από την Πολυτεχνειούπολη, και εξαιτίας φωτεινής διαφημιστικής γιγαντοαφίσας, πακτωμένης, μεταλλικής και ακλόνητης, της ίδιας ως άνω εταιρίας, θανατώθηκε ο 33χρονος ηλεκτρολόγος μηχανικός του ΕΜΠ, Δημήτρης  Αθαν.Τσιώκος. Από τότε μέχρι σήμερα αμέτρητοι βρήκαν τον θάνατο από την ίδια αιτία.

Και έκτοτε, με εγκληματικές κυβερνητικές δικαιολογίες και ολιγωρίες, εκκρεμεί  η δημιουργία στην Ελλάδα ενιαίου φορέα Οδικής Ασφάλειας, υπό την επίβλεψη του Κράτους σύμφωνα με την διεθνή, κοινοτική και ελληνική νομοθεσία, τις αποφάσεις του ΣτΕ, του Αρείου Πάγου, της Ολομέλειας της Βουλής, τις διαρκείς εκκλήσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας, και την μόνιμη απαίτηση του λαού,  για να τεθεί τέρμα στην γενοκτονία της ασφάλτου.
Και ενώ ήδη έχει εξαγγελθεί  από την κυβέρνηση το “ξήλωμα” αυτών των παγίδων θανάτου, αφού τέθηκε επανειλημμένα θέμα λειτουργίας του Πολιτεύματος,  αυτό προχωρεί με “ρυθμούς χελώνας” , καίτοι  αποτελεί  ζωτική εθνική  ανάγκη η αντιμέτωπιση του προβληματος της οδικής ασφάλειας, που την συνθέτει:

-το τρίπτυχο “οδός-όχημα-οδηγός”, το οποίο  για να λειτουργήσει άριστα, επιβάλλεται η λήψη αμέσως, επί μονίμου βάσεως, των γνωστών μέτρων, με μόνιμη χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και τα κοινοτικά πλαίσια στήριξης, ώστε να πάψουν τα αισχροκερδή συμφέροντα, που οδήγησαν την χώρα στην παρούσα κρίση και στην λήψη των γνωστών εξοντωτικών για τον λαό μέτρων της “τρόϊκας”,  να “δολοφονούν” κυρίως τα νιάτα της Ελλάδας, στην άσφαλτο…

Γράφει ο δικηγόρος Θανάσης Τσιώκος-Πλαπούτας

-To χρήμα μπορεί να οριστεί ανάλογα με τις διάφορες λειτουργίες που επιτελεί: ως απόθεμα πλούτου, ως μέτρο αξίας, ως μέσο πληρωμής και συναλλαγής. Μερικούς ή και όλους αυτούς του ρόλους τους έπαιζαν ορισμένα αγαθά, και ιδίως τα μέταλλα και τα σιτηρά, πολύ πριν εμφανιστεί το νόμισμα.

Η χρήση νομίσματος οδήγησε στη μετάδοση αξιών και ιδεών, μεταξύ πεδίων όπως η προίκα, το πρόστιμο, το δώρο, οι πληρωμές από και προς το κράτος, οι εμπορικές συναλλαγές.    

-Νόμισμα ονομάζεται ένας τύπος μεταλλικού χρήματος που ακολουθεί συγκεκριμένο σταθμητικό κανόνα και φέρει παράσταση.

Η αρχαία ελληνική νομισματική παράδοση εξαπλώθηκε μέχρι την Ινδία και την Βρεττανία. Ο Ξενοφάνης ισχυρίζεται ότι η νομισματοκοπία είναι λυδική εφεύρεση επειδή η Λυδία διέθετε τις φυσικές πηγές του  ήλεκτρου, του κράματος χρυσού και αργύρου, από το οποίο ήταν φτιαγμένα τα πρώτα νομίσματα.

 Αλλά ακριβέστερα η νομισματοκοπία γεννήθηκε εκεί όπου υπήρχε αλληλεπίδραση μεταξύ λυδικού και ελληνικού πολιτισμού. Η λυδική τέχνη ήταν βαθύτατα επηρεασμένη από την τεχνοτροπία των Ελλήνων της Ανατολής, ενώ η πρωτεύουσα της Λυδίας, οι Σάρδεις,  διέθετε ακόμα και αγορά.

Οι ειδικοί χρονολογούν το αρχαιότερο στρώμα νομισμάτων που βρέθηκε στις ανασκαφές στο ναό της Αρτέμιδος στην ΄Εφεσο γύρω στο 560 π.Χ. Για την κατασκευή του ναού  συνεισέφερε  και ο βασιλιάς της Λυδίας Κροίσος.

Η νομισματοκοπία έγινε ένα από τα χαρακτηριστικά φαινόμενα του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Κατά τον 6^ο αιώνα π.Χ. έγινε ριζική μεταμόρφωση της πόλεως:

-Η αλληλεπίδραση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών  αλλαγών ήταν πολυσύνθετη. Η εξάπλωση της νομισματοκοπίας μπορεί να θεωρηθεί όχι μόνον αποτέλεσμα αυτών των αλλαγών αλλά και ενεργός παράγοντας στην όλη διαδικασία.

Η ανταπόδοση, η ανακατανομή και το συναλλακτικό εμπόριο θεωρούνται, επωφελώς, «ιδανικοί τύποι» για να χαρακτηρίσουν την επικρατούσα οικονομική δραστηριότητα.

Η «εξελιγμένη» αγορά (700-600 π.Χ.) εκτός από τον εμπορικό της ρόλο είχε και ρόλο πολιτικό, δικαστικό,  κοινωνικό και θρησκευτικό. Το Σώμα των πολιτών αναδιοργανώθηκε ριζικά υπό την αιγίδα της πόλεως (νομοθεσία Σόλωνος, Μεταρρυθμίσεις Κλεισθένη).

Οι σχέσεις ισχύος πήραν μορφή θεσμών και άνοιγε ο δρόμος για την δημοκρατία.

Η ανάπτυξη της κρατικής Αρχής ευνόησε το νόμισμα, που το εξέδιδε το κράτος, ο οποίο είχε γίνει ο εγγυητής του .

Η ανάπτυξη της νομισματοκοπίας είναι μια μόνο  όψη μιας τάσης, κατά την αρχαϊκή εποχή, να οριστούν αξίες και να καθιερωθούν πρότυπα που θα μπορούσαν να επιβληθούν.

Εξού και η σημασιολογική σχέση ανάμεσα στο νόμισμα και στο νόμο. Νόμισμα: κομμάτι από μέταλλο (στρογγυλό) με δύο επίπεδες πλευρές, που φέρουν ανάγλυφες παραστάσεις, το οποίο κυκλοφορείται επίσημα από το κράτος, κυρίως ως χρηματική μονάδα μικρής ανταλλακτικής αξίας, δηλαδή η βασική χρηματική μονάδα κράτους ,αυτή που χρησιμεύει για τον καθορισμό των αξιών.

Νομίζω: έχω τη συνήθεια, παραδέχομαι ως νόμιμο.

 Νόμος: νέμω,μοιράζω, διανέμω, κατέχω ένα πράγμα και απολαμβάνω τα ωφελήματα που μου προσφέρει, εκμεταλλεύομαι κάτι κατά τρόπο παράνομο ή καταχρηστικό για το προσωπικό μου συμφέρον.

Νομός: το ζεύγος των τονικών παρωνύμων: νόμος-νομός διαφοροποιήθηκε σημασιολογικά, αφού ο νόμος πήρε τη σημασία της κανονιστικής αρχής, η οποία ορίζεται ως κανόνας για τους υπηκόους μιας εξουσίας, ο δε νομός δήλωσε  τη διοικητική διαίρεση  εντός της οποίας ασκείται και έχει ισχύ η εξουσία αυτή.

Νόμος «είναι  η κατά ορθό λόγο διανομή του νου» (την του νου  διανομήν  νόμον ονομάζομεν λέει ο Πλάτων).

Και κατά τον Δημοσθένη: «νόμος είναι πρόταση κρίσεως φωτισμένων ανθρώπων και κοινή συμφωνία των πολιτών, με την τήρηση της οποίας αρμόζει να ζουν οι πολίτες».

Η διάδοση του νομίσματος πιθανότατα προώθησε τη διαδικασία εμπορευματοποίησης καθώς και την  κοινωνική και πολιτική αλλαγή από την οποία αυτή προήλθε.

Ο Ξενοφώντας λέει  στο περί  «Προσόδων ή Πόροι» ότι η πόλη είναι το κατ΄εξοχήν σταθερό και μακροχρόνιο από τα ανθρώπινα δημιουργήματα. Όταν οι πόλεις ευημερούν οι άνθρωποι έχουν μεγάλη ανάγκη αργύρου, οι άνδρες θέλουν να το ξοδεύουν για ωραία όπλα, για δυνατά άλογα, για σπίτια και μεγαλοπρεπείς δημιουργίες, ενώ οι γυναίκες  στρέφονται σε πολυτελείς ενδυμασίες και χρυσά στολίδια. Σε περίπτωση που οι πόλεις εξασθενίσουν εξαιτίας αφορίας των καρπών ή πολέμου και ακόμα περισσότερο αν γίνει η γη ανενεργή, έχουν ανάγκη νομίσματος και για τα απαραίτητα και για τους βοηθούς».

Για δε τους αισχροκερδείς  λέει στον «Οικονομικό» ότι οι νόμοι  των «σπουδαίων νομοθετών», Δράκοντα και  Σόλωνα προβλέπανε να δίνεται ικανοποίηση για τι κλοπές, και ότι αυτοί που αποδεικνύονται ένοχοι να δένονται με αλυσίδες και όσοι συλλαμβάνονται να επιχειρούν την πράξη να θανατώνονται.

 «Είναι φανερό, επισημαίνει, ότι νομοθετούσαν με αυτόν τον τρόπο για να τιμωρείται η αισχροκέρδεια» με αντικειμενικό σκοπό να ευημερεί η Αθήνα, δια των μεταλλείων αργύρου, δια των ναυπηγείων κλπ. και να αποφεύγει ,δια της τήρησης των νόμων, τις οικονομικές κρίσεις….

Κάπως έτσι από τα βάθη του χρόνου φθάσαμε από την Ελλάδα και την Αθήνα, την κοιτίδα του πολιτισμού,  στην σύγχρονη παγκοσμιοποίηση και στους αισχροκερδείς και κερδοσκόπους όπου γης, στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Παγκόσμια Τράπεζα, που εδρεύουν στη Ν.Υόρκη, στην ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα), στην Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου (GATT), στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ) έως και στο  spread…

Τι είναι τελικά το spread; Γιατί εν τέλει δυσκολευόμαστε πλέον να δανειστούμε ως χώρα και προσφέρουμε ολοένα και υψηλότερα επιτόκια σε όσους αγοράζουν ελληνικά ομόλογα;

Από τον 14ο αιώνα, όταν η Φλωρεντία και οι άλλες ιταλικές πόλεις-κράτη δημιούργησαν τα πρώτα ομόλογα προκειμένου να χρηματοδοτήσουν τους ιδιωτικούς στρατούς (τους  Condottieri) που διεξήγαγαν τους μεταξύ τους πολέμους, έχουν περάσει περισσότερο από 500 έτη.

Επειδή, αν δεν πληρώνονταν, οι Condotierri θα προσχωρούσαν  στον αντίπαλο που είχε χρήματα, οι Ιταλοί εξέδωσαν ομόλογα.

 Δανείζονταν δηλαδή από τους πλούσιους  για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Οι επενδυτές θα έπαιρναν πίσω όλα τα χρήματά τους στη λήξη του ομολόγου, αλλά και ένα ετήσιο επιτόκιο. Τα συγκεκριμένα ομόλογα μπορούσαν να πουληθούν και σε τρίτους, οπότε ακόμα και άνθρωποι από τη μεσαία τάξη κατάφεραν να εξασφαλίσουν κάποια απόδοση για τα χρήματά τους. Εκείνη την εποχή, στις ιταλικές πόλεις σχεδόν οι πάντες συζητούσαν για τα ομόλογα και την απόδοσή τους, δηλαδή το ετήσιο επιτόκιο που προσέφεραν στους αγοραστές, καθώς είχαν δημιουργηθεί βουνά δανείων. Ακόμα και οι φτωχοί που δεν μπορούσαν να αγοράσουν ομόλογα υφίσταντο σκληρή φορολογία προκειμένου το κράτος να πληρώνει τους πιστωτές του.

Σήμερα, παντού στην Ελλάδα, ακούμε για τα περίφημα spreads, για τα ομόλογα και για άλλα σύνθετα χρηματοοικονομικά προϊόντα, όπως τα CDS.
Τα CDS είναι  συμβόλαια αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου (credit default swap),  αγοράζονται για την παροχή προστασίας από ενδεχόμενη χρεοκοπία ενός εκδότη ομολόγων. Τα CDS δημιουργήθηκαν απο την JP Morgan την δεκαετία του 1990 με σκοπό να προστατεύσει τους επενδυτές απο την κρίση στην Ασία.

 Με την αγοραπωλησία ενος CDS ο αγοραστής κάνει περιοδικές πληρωμές στον πωλητή και σε αντάλλαγμα λαμβάνει κάποιο αντίτιμο σε περίπτωση που o εκδότης ομολόγου χρεοκοπήσει.

 Η αξία ενός CDS αποτελεί μια ένδειξη της πιστοληπτικής ικανότητας της εταιρείας.Πολλοί είναι αυτοί που χαρακτηρίζουν τα CDS ως ηθικούς αυτουργούς της κρίσης.

  Στην περίπτωση της Lehman, υποστηρίζεται ότι η αύξηση των CDS που αφορούσαν την επενδυτική τράπεζα οδήγησε στην αύξηση του φόβου για την πιστοληπτική της ικανότητα και κατ΄επέκταση στην επίσπευση της κατάρρευσης της . Λίγες μέρες πριν την ανακοίνωση της χρεωκοπίας της, το πενταετές CDS της Lehman διαπραγματευόταν στα 700 bps, προαναγγέλλοντας την επερχόμενη χρεωκοπία.

Το δε spread είναι η διαφορά επιτοκίου (της απόδοσης που προσφέρεται στους επενδυτές) μεταξύ των ομολόγων δύο διαφορετικών χωρών.
Στην περίπτωση της Ελλάδας το spread είναι η διαφορά μεταξύ του επιτοκίου που δανείζεται η Γερμανία και του επιτοκίου με το οποίο δανείζεται η Ελλάδα. Η Γερμανία δανείζεται σήμερα εκδίδοντας ομόλογα που προσφέρουν απόδοση 3,07% και η Ελλάδα με απόδοση περίπου  το 7%. Συνεπώς, το spread είναι 4% ή 400 μονάδες βάσης. Και χρησιμοποιείται η σύγκριση με τη Γερμανία γιατί είναι η μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης και θεωρείται από τις πλέον σταθερές και χαμηλού ρίσκου.

Με άλλα λόγια, όσο πιο σταθερή θεωρείται μία οικονομία (και όσο πιο σίγουροι αισθάνονται οι επενδυτές πως θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους) τόσο χαμηλότερη είναι η διαφορά από την απόδοση του γερμανικού ομολόγου, δηλαδή το spread. Οταν οι επενδυτές αγοράζουν γερμανικά ομόλογα, αισθάνονται ασφαλείς με απόδοση 3,07%. Για να αγοράσουν ελληνικά θέλουν μεγαλύτερες εξασφαλίσεις, δηλαδή μεγαλύτερο επιτόκιο και spread, και έτσι φτάνουμε στο επιτόκιο του 7%, δηλαδή σε spread άνω των 400 μονάδων βάσης έναντι των γερμανικών ομολόγων.

Δηλαδή το Spread ουσιαστικά μετράει την διαφορά μεταξύ δύο πραγμάτων ή δύο τιμών. Στην περίπτωση της Ελληνικής οικονομίας και της τρέχουσας επικαιρότητας, το Spread (αυτό που ανεβοκατεβαίνει καθημερινώς) αναφέρεται στην διαφορά των επιτοκίων με τα οποία δανείζεται η Ελλάδα σε σχέση με τα επιτόκια που πληρώνει η Γερμανία για τον δικό της δανεισμό.

 Εν παρενθέσει  πρέπει να επισημανθεί, όπως λένε με σαφήνεια οι ειδικοί, ( ο νομπελίστας J.E.Stiglitz κ.α), ότι αν μια χώρα εισάγει περισσότερα από όσα εξάγει, έχει δηλαδή εμπορικό  έλλειμμα, μια άλλη χώρα θα πρέπει να εξάγει περισσότερα από όσα εισάγει, έχει δηλαδή εμπορικό πλεόνασμα, όπως γίνεται με την Γερμανία. Το άθροισμα όλων των ελλειμμάτων στον κόσμο πρέπει να ισούται με το άθροισμα όλων των πλεονασμάτων.
Εάν η Γερμανία διατηρεί τα πλεονάσματά της, τότε το πρόβλημα του ελλείμματος αναγκαστικά θα χτυπήσει κάποια άλλη χώρα.

Τα μεγάλα ελλείμματα μιας χώρας δημιουργούν μεγάλο πρόβλημα γιατί η χώρα πρέπει να δανείζεται χρόνο με τον χρόνο. ΄Ετσι είναι αναγκασμένη να ξοδεύει όσα δανείζεται για να αγοράσει αγαθά από το εξωτερικό. ΄Η ξοδεύει περισσότερα για να εισάγει από όσα κερδίζει από την πώληση των δικών της αγαθών στο εξωτερικό.

 ΄Ετσι ενώ η Γερμανία μας κατέκλεψε στην κατοχή, παίζοντας αισχροκερδή παιγνίδια με το ελληνικό αισχροκερδές ελληνικό πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης (Σήμενς-Χριστοφοράκος-μπλοκάκια με ονόματα γνωστών Ελλήνων πολιτικών , υποβρύχια, αυτοκίνητα κ.λ.π.) εκτοξεύει τα spreads σε δυσθεώρητα ύψη, για να έρθουν οι γνωστοί ΄Ελληνες πολιτικοί που είχαν άριστες σχέσεις με την Σήμενς κλ.π. και είναι καταχωρημένοι στα μπλοκάκια του Χριστοφοράκου,  να συνιστούν στον ελληνικό λαό προκλητικότατα και δήθεν αφελώς, ότι «όλοι πρέπει να γίνουμε φτωχότεροι»!
Και την ίδια στιγμή η κυβέρνηση Καραμανλή «ενίσχυε» τις ελληνικές τράπεζες με 28 δις ευρώ(!) και ο Αλογοσκούφης διαφήμιζε την φορολογική συνείδηση των Ελλήνων, στις παγίδες θανάτου της υπαίθριας διαφήμισης, μαζί με το πρόσωπο του Καραμανλή και των  άλλων πολιτικών αρχηγών(σε εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις ανά την Ελλάδα) ενόψει των εκάστοτε εκλογών κατά δικτατορικό τρόπο, ξοδεύοντας κάθε φορά  εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, από τον δημόσιο πλούτο.

Και εν τω μεταξύ τα ΜΜΕ, οι υπουργοί, τα κόμματα που «ροκανίζουν» τα εκατομμύρια ευρώ της ετήσιας  κρατικής «επιχορήγησης», μιλούν «μεταφυσικώς»   για τα “μυστήρια” των υπερβάσεων στα δημόσια έργα των εθνικών εργολάβων, της γενοκτονίας της ασφάλτου, και των φονικών διαφημιστικών πινακίδων, του βατοπεδίου, του «νόμιμου και του ηθικού», της «μίζας» και της «αρπαχτής», του παρασιτισμού, και της αισχροκέρδειας.

Και όλα αυτά τα συνδέουν μετά   των spreads, των CDS, των 251 εκατομμυρίων ευρώ που στοίχισε το Σύστημα ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004,  της αμερικάνικης εταιρίας SAIC, ονομαζόμενο C4I, που προφέρεται (Σι, φορ, άϊ ) και  προέρχεται από τα αρχικά των λέξεων Command, Control, Coordination, Communication, Intergration: Διοίκηση, Ελεγχος, Συντονισμός, Επικοινωνίες και Διασύνδεση-Ενοποίηση. Και το οποίο Σύστημα C4I δεν λειτούργησε ποτέ(!).

Και φροντίζουν όλα αυτά να τα αντιμετωπίζουν ανεξάρτητα, σα να «εισέβαλλαν»    από το πουθενά. Τα διαβολικά ή θεϊκά (για τους κλέφτες, τους απατεώνες και τους ασύδοτους κερδοσκόπους) spreads, κλπ. που ακούγεται σαν κάτι θεόσταλτο, το οποίο πρέπει όλοι να το λατρέψουμε, να γίνουμε φτωχότεροι όλοι, εκτός από εκείνους που μας το συνιστούν, δηλαδή να το …εξοφλήσουμε σαν χρέος δικό μας, που το δημιούργησε ασφαλώς η αισχροκέρδειά τους.

΄Ετσι οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι . Και πρέπει να είναι και ευχαριστημένοι (οι φτωχότεροι) γιατί η «Ελλάδα θα πτωχεύσει», «θα γίνει  παύση πληρωμών» και,και,και…   Αλλά για εκείνους που οδήγησαν την χώρα σε αυτό το κατάντημα, για τα σκάνδαλα, τις  κλεψιές, τις μίζες, τα πλαστά τιμολόγια, τις σκανδαλώδεις υπερβάσεις στα δημόσια έργα, αυτούς τους πασίγνωστους και δακτυλοδεικτούμενους, δεν αρθρώνουν λέξη ή μάλλον τα συγκαλύπτουν στις επιτροπές της Βουλής, από «καναλίου εις κανάλιον» και από ΜΜΕ σε ΜΜΕ… Και επιμένουν να λειτουργούν κατά τον ίδιο παλιό τρόπο και πάνε από ολιγωρία σε ολιγωρία. Κι αν συνεχίσουν έτσι είναι βέβαιο θα βυθίσουν την χώρα σε περαιτέρω (οξύτατη) οικονομική, πολιτική, κοινωνική και πολιτισμική κρίση και κανένα ΔΝΤ δεν θα μας σώσει (ακόμα και τον εαυτό του). Και ιδού γιατί:

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι ένας διεθνής οργανισμός, αρμόδιος για τη διαχείριση του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος και την παροχή δανείων προς τα μέλη του για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που σχετίζονται με το ισοζύγιο πληρωμών.

Η ίδρυση του ΔΝΤ αποφασίστηκε στη Συνδιάσκεψη του Μπρέτον Γουτζ, στις 22 Ιουλίου του 1944.

Αρχιτέκτονες της δημιουργίας του ήταν ο  Άγγλος οικονομολόγος Τζον Μέιναρντ Κέινς, υπέρμαχος της κρατικής παρέμβασης στην οικονομία, και ο βοηθός υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Χάρι Γουάιτ.

Η δημιουργία του υπάκουσε στην ανάγκη για τη μεταπολεμική ανασυγκρότηση του κόσμου.

Στις 27 Δεκεμβρίου του 1945 εγκρίθηκε το καταστατικό του και την 1η Μαρτίου του 1947 άρχισε η λειτουργία του, με πρώτο διευθυντή τον βέλγο Καμίγ Γκιτ.

Το ΔΝΤ και  η Παγκόσμια Τράπεζα, δημιουργήθηκαν από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και σήμερα αριθμούν 184 μέλη. Δεν συμμετέχουν η Βόρειος Κορέα, η Κούβα, το Λίχτενσταϊν, η Ανδόρα, το Μονακό, το Τουβαλού και το Ναούρου.

 Μέρος της αποστολής του είναι η ενίσχυση των χωρών που αντιμετωπίζουν δυσεπίλυτα δημοσιονομικά προβλήματα. Σε αντάλλαγμα, οι χώρες αυτές είναι υποχρεωμένες να προχωρήσουν σε μία σειρά οικονομικών μεταρρυθμίσεων, όπως η ιδιωτικοποίηση κρατικών επιχειρήσεων και η εφαρμογή μέτρων λιτότητας,  επώδυνων για τους λαούς.

Την βοήθειά του ζήτησαν:

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ (1999, 2001,2005): Το ταμείο ζήτησε περικοπή δημοσίων δαπανών και αύξηση των άμεσων και έμμεσων φόρων.

ΤΟΥΡΚΙΑ(αρχές 2007): Το ΔΝΤ ζήτησε υποτίμηση του νομίσματος, πάγωμα μισθών και δημοσίων δαπανών, καθώς και κεντρικό έλεγχο του τραπεζικού συστήματος.

ΟΥΓΓΑΡΙΑ (Νοέμβριος 2008): Μετά τη δανειοδότηση η χώρα αύξησε το ΦΠΑ από 20% σε 25%, οι συντάξεις αναπροσαρμόστηκαν, ο 13ος και 14ος μισθός καταργήθηκε, πάγωσαν μισθοί και συντάξεις, ελαστικοποιήθηκε η αγορά εργασίας κ.ά.

ΛΕΤΟΝΙΑ (2008): Το ΑΕΠ της έχει υποχωρήσει κατά 24%, οι συντάξεις «πάγωσαν», οι δαπάνες του προϋπολογισμού μειώθηκαν κατά 4,5%, υπήρξε περικοπή μισθών στο Δημόσιο κατά 40%.

ΙΣΛΑΝΔΙΑ (Νοέμβριος 2009): Επήλθε μείωση κατά 10% των δαπανών των υπουργείων και αύξηση κατά πέντε ποσοστιαίες μονάδες των επιτοκίων χορηγήσεων.

                                Οι σχέσεις της Ελλάδας με το ΔΝΤ

Τι πραγματικά θα συμβεί αν τελικά η Ελλάδα εμπλακεί στα γρανάζια του ΔΝΤ για βοήθεια , ανεξάρτητα αν αυτή η βοήθεια έρθει αποκλειστικά  από αυτό ή υπάρξει συνεργασία με την Κομισιόν και υπάρξουν και διμερείς συμφωνίες δανεισμού;
Η «βοήθεια» αυτή οδηγεί: σε λιτότητα, ανεργία, καθήλωση των μισθών και των συντάξεων, περικοπές ακόμη και στον τομέα της υγείας, νέους φόρους, επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων, αλλά και ριζική αναθεώρηση του ασφαλιστικού.

Η «συνεργασία» με  το ΔΝΤ  θα συνοδευτεί από κατάργηση επιδομάτων, 13ου και 14ου μισθού στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, πλήρη απελευθέρωση των απολύσεων και κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, καθώς και νέες αυξήσεις στον ΦΠΑ.

  Παράλληλα, οι Έλληνες θα πρέπει να αναμένουν και συρρίκνωση του Δημόσιου Τομέα κατά 25%, με απολύσεις που μπορεί να φθάσουν σε εκατοντάδες χιλιάδες άτομα, αλλά και άρση της μονιμότητας στους περισσότερους τομείς και συγχωνεύσεις Οργανισμών και ΔΕΚΟ, ώστε να μειωθούν οι απαιτούμενες θέσεις εργασίας.

Ας δούμε όμως στα πεταχτά την ιστορία των σχέσεων της Ελλάδας με το ΔΝΤ:
Η πρώτη  ανάμειξή του στα ελληνικά πράγματα ήταν το 1953.Τότε η κυβέρνηση Παπάγου, με υπουργό Συντονισμού τον Σ.Μαρκεζίνη, είχε υποτιμήσει κατά 50% τη δραχμή έναντι του δολαρίου. Το μέτρο πάρθηκε με τη σύμφωνη γνώμη και βοήθεια του ΔΝΤ, αφού είχε προηγηθεί σχετικά μεγάλο διάστημα συσκέψεων,  μελετών κλπ.

Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1950 είχε εξασφαλίσει ειδικά προνόμια και απαλλαγές, που υπερέβαιναν τις προδιαγραφές, που  έθετε το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα. Ενώ οι απώλειες στη δανειοληπτική φερεγγυότητα της χώρας αντιμετωπίζονταν με αυξήσεις των επιτοκίων.

 

Ετσι, το ΔΝΤ δεν χρειάστηκε να επέμβει ούτε οι ελληνικές κυβερνήσεις να προσφύγουν σ’ αυτό, δεδομένου ότι η  Ελλάδα ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του. Με συμμετοχή, μάλιστα, στην ίδρυσή του,  στη διάσκεψη του Μπρέτον Γουντς.  Στη διάσκεψη αυτή, που καθόρισε τη νομισματική εικόνα του κόσμου μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, εκπροσωπήθηκαν 44 χώρες, και η Ελλάδα, με πενταμελή αντιπροσωπεία  ( Κυβέρνηση Καϊρου,  αφού ακόμη συνεχιζόταν ο πόλεμος).

 Δύο μέλη της ήσαν ο Κυριάκος Βαρβαρέσος και ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Ο πρώτος ήταν επικεφαλής της αντιπροσωπείας και ο δεύτερος μέλος της, ως τεχνικός εμπειρογνώμονας.

 Ο Κ. Βαρβαρέσος, με την ιδιότητα του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας και του πρέσβη-αντιπροσώπου της ελληνικής κυβέρνησης του Καϊρου, πήρε ενεργό μέρος στην προετοιμασία της συμφωνίας, ενώ στη διάσκεψη ήταν ένας από τους εισηγητές.

 

Πριν τη σύγκλησή της, ως υπουργός Οικονομικών, μετείχε στις διεργασίες για τη σύνταξη του τελικού κειμένου, που παρουσιάστηκε στο Μπρέτον Γουντς.

Με βάση αυτό ιδρύθηκαν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Παγκόσμια Τράπεζα και το δολάριο ανακηρύχτηκε  παγκόσμιο χρήμα.

 

Ο Κυριάκος Βαρβαρέσος (1884 -1957) ήταν καθηγητής πολιτικής οικονομίας στη Νομική Αθηνών, υπήρξε για πολλά χρόνια υποδιοικητής και διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος.  Μέχρι τον θάνατό του υπήρξε σύμβουλος της Παγκόσμιας Τράπεζας στην Ουάσιγκτον.

 

Τον Μάρτιο του 1946 συνέρχονται για πρώτη φορά τα διοικητικά συμβούλια του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Το κεφάλαιό τους ορίστηκε στα 16 δισ. δολάρια. Τη μεγαλύτερη συμμετοχή (περίπου στο ήμισυ) είχαν οι ΗΠΑ.

Οι αντιρρήσεις της ελληνικής αντιπροσωπείας στο Μπρέτον Γουντς είχαν σχέση με τις συναλλαγματικές ισοτιμίες, τα κρατικά αποθέματα και τη συμμετοχή της χώρας μας στο αρχικό κεφάλαιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

 

Ο Βαρβαρέσος υπέβαλε δύο υπομνήματα στα οποία εξεθετε τις ελληνικές αντιρρήσεις. Και η συμμετοχή της Ελλάδος στο κεφάλαιο της Διεθνούς Τραπέζης από 40 εκατομμύρια  στα οποία είχε ορισθεί αρχικά, περιορίσθηκε στα 25 εκατομμύρια δολλάρια.

 

Στην ελληνική αντιπροσωπεία εκτός από τον Βαρβαρέσο και τον Παπανδρέου μετείχαν ακόμη οι: Αλέξανδρος Αργυρόπουλος, διευθυντής τότε του Εμπορικού και Οικονομικού Τμήματος του υπουργείου Εξωτερικών. Διπλωμάτης από το 1919, που εκπροσώπησε τη χώρα σε πολλές διεθνείς διασκέψεις,  Αθανάσιος Σμπαρούνης, γενικός διευθυντής τότε του υπουργείου Οικονομικών, ενώ υπήρξε καθηγητής δημόσιας οικονομίας στην ΑΣΟΕΕ και μεταπολεμικά υπουργός Οικονομίας,  Αλέξανδρος Λοβέρδος ως τεχνικός Σύμβουλος και η Καίτη Κυριαζή (γυναίκα του Αργυρόπουλου) ως γραμματέας.

 

Ο Ανδρέας Παπανδρέου, όταν πήρε μέρος στη διάσκεψη του Μπρέτον Γουντς, είναι 26 χρόνων. Είναι βοηθός καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και εκείνη την περίοδο υπηρετεί ως εθελοντής του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού (εξετάζει μοντέλα για τον κατάλληλο χρόνο επισκευής πλοίων). Την προηγούμενη χρονιά έχει τελειώσει το διδακτορικό του για «Το είδος και το εύρος της επιχειρηματικής δραστηριότητας».

 

Το 1985, όταν πάλι το (ελληνικό) δημόσιο ταμείο ήταν άδειο, στις υποδείξεις για προσφυγή στο Δ Ν Τ ο πρωθυπουργός Αν. Παπανδρέου ενημέρωνε  με διάγγελμα:

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που είναι τόσο ευαίσθητη σε θέματα που αφορούν την εθνική μας ανεξαρτησία, δεν είναι δυνατόν να διακινδυνεύσει μια τέτοια εξέλιξη. Γιατί, πέρα από το θέμα της αρχής υπάρχει και σοβαρή ιδεολογική αντίθεση με το είδος της οικονομικής πολιτικής που επιβάλλεται από τους διεθνείς χρηματοδοτικούς οργανισμούς σε τέτοιες περιπτώσεις. Γιατί όλοι ξέρουμε τις συνέπειες για τον λαό από τις νεοφιλελεύθερες συνταγές που επιβλήθηκαν σε όσες χώρες παρενέβησαν οι διεθνείς οργανισμοί.

Ο Αν. Παπανδρέου διατύπωνε ευθαρσώς τις επιφυλάξεις του,γιατί γνώριζε την δράση  του ΔΝΤ.

Το 2005 ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς, ήταν προσκεκλειμένος του Ιδρύματος Αν. Παπανδρέου και του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου. Μίλησε στην Αθήνα για το  ΔΝΤ και είπε ότι  οι αρχές του  δεν ήταν μόνο ένα «σύνολο δογμάτων οικονομικών», αλλά και μια «ιδεολογία».

Εν συνεχεία είναι γνωστό ότι:

-Το ΔΝΤ προώθησε στο παρελθόν πολιτικές όπως η απελευθέρωση των κεφαλαιαγορών, οι οποίες αύξησαν την παγκόσμια αστάθεια, και οι πολιτικές του των μεγάλων προγραμμάτων «διάσωσης»  είτε στη Λατινική Αμερική είτε  στη Ρωσία ή στην Ανατολική Ασία απέτυχαν.

-Ενώ δημιουργήθηκε για την προώθηση της παγκόσμιας οικονομικής σταθερότητας οι μετέπειτα στόχοι του, όπως η απελευθέρωση των κεφαλαιαγορών εξυπηρετούν κυρίως τα συμφέροντα της χρηματοπιστωτικής ολιγαρχίας. Η οικονομική επιστήμη  αντικαταστάθηκε, εντός του ΔΝΤ, από την «ιδεολογία» της χρηματοπιστωτικής κοινότητας.

Μία από τις διαφορές «ιδεολογίας» και επιστήμης είναι ότι η δεύτερη γνωρίζει ότι η γνώση έχει όρια και κάθε φορά υπάρχει αβεβαιότητα. Το ΔΝΤ, αντίθετα, θέλει να επιβάλλεται και να προβάλει την εικόνα του αλάθητου, υπαγορεύοντας οδηγίες!

-Το ΔΝΤ δεν είναι τίμιο, δεν είναι ειλικρινές, δεν είναι μετριόφρον
-Στα οικονομικά της αγοράς εάν ένας  δανειστής  δίδει επισφαλές δάνειο υφίσταται τις συνέπειες. Ο οφειλέτης μπορεί να χρεοκοπήσει και βάσει του εμπορικού νόμου υποδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο διευθετούνται οι πτωχεύσεις. ΄Ετσι λειτουργούν  οι οικονομίες της αγοράς.

Αντίθετα το ΔΝΤ δια των προγραμμάτων του χορηγεί κατ΄ επανάληψη κεφάλαια στις «βοηθούμενες» κυβερνήσεις προκειμένου να διασώσουν  τους «αισχροκερδείς», συνήθως Δυτικούς,  πιστωτές.

 

 Στα πλαίσια της «επιτήρησης» της Ελλάδας Οι τρεις οργανισμοί(Ευρωπαϊκή Επιτροπή,  Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ΔΝΤ) θα ελέγχουν κατά πόσο η κυβέρνηση εφαρμόζει τα μέτρα λιτότητας που έχει εξαγγείλει, και θα πιέζουν για περισσότερα. Το ΔΝΤ έχει επιδείξει την ικανότητα να  εξαθλιώνει πληθυσμούς και να διαλύει οικονομίες. Ιδρύθηκε  με στόχο να ελέγχει την τήρηση της ελεύθερης αγοράς  προς όφελος των πλούσιων και των ισχυρών. Συνεργάζεται με την Παγκόσμια Τράπεζα που δανείζει είτε για έργα ανάπτυξης, είτε για τις «διαρθρωτικές αλλαγές» που προτείνει το ΔΝΤ.

 

Αντίθετα ακόμη και από οργανισμούς όπως ο ΟΗΕ ή η Ευρωπαϊκή Ενωση, το ΔΝΤ δεν λειτουργεί στη βάση της «ισοτιμίας» των κρατών-μελών. Κάθε χώρα έχει ψήφους ανάλογα με το μέγεθος της οικονομίας της. Δεν υπάρχουν  καθόλου προσχήματα.

Οι εννέα ισχυρότερες χώρες συγκεντρώνουν το 50% των ψήφων. Οι 150 φτωχότερες συγκεντρώνουν όλες μαζί περίπου 25%. Στις πολύ σημαντικές αποφάσεις χρειάζεται πλειοψηφία 85%.

 Οι ΗΠΑ είναι η μόνη χώρα που έχει πάνω από 15% των ψήφων και έτσι γίνεται και η μόνη χώρα που έχει πρακτικά δικαίωμα βέτο.

Πως λειτουργεί το ΔΝΤ φαίνεται από την περίπτωση της Αϊτής, που χτυπήθηκε από σεισμό το  2003:  Η Αϊτή πλήρωσε 57 εκατομμύρια δολάρια για τόκους προς το ΔΝΤ, ενώ η ξένη «βοήθεια» προς τη χώρα ήταν 39 εκατομμύρια.
Ανάμεσα στην «τεχνογνωσία» που είχε προσφέρει το ΔΝΤ στη χώρα ήταν ότι το 1995 την εξανάγκασε να μειώσει τους δασμούς στο ρύζι, από 35% σε 3%. Ετσι, μια χώρα που ως τότε έκανε εξαγωγές ρυζιού, έφτασε μέσα σε 10 χρόνια να εισάγει τρία στα τέσσερα κιλά ρύζι από το εξωτερικό, κυρίως από τις ΗΠΑ.

Η άλλη συμβουλή-εντολή του ΔΝΤ προς την Αϊτή ήταν να παγώσει τους μισθούς στους δημόσιους υπάλληλους. Μετά το σεισμό, το ΔΝΤ ξαναήρθε «γενναιόδωρα» να δανείσει την Αϊτή(!)

 

Οι χώρες της Αφρικής υπέστησαν αντίστοιχες μαγικές συνταγές που θα τις έβαζαν υποτίθεται στο δρόμο της ανάπτυξης. Σήμερα το AIDS σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους από όσους οι πόλεμοι στην Αφρική και η βασική ευθύνη γι΄αυτό το έγκλημα ανήκει στο ΔΝΤ.

Αναγκάζοντας τις κυβερνήσεις να βάλουν ως προτεραιότητα την αποπληρωμή του χρέους, εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι καταδικάζονταν στη φτώχεια, ενώ οι υποδομές υγείας αφήνονταν να διαλυθούν, αφού δεν έβγαζαν άμεσα κέρδη που θα κατέληγαν στους τραπεζίτες. Η βοήθεια σε όλες τις περιπτώσεις πήγαινε πακέτο με εκβιασμούς για αγορές όπλων αλλά και άλλων προϊόντων από συγκεκριμένες εταιρίες - εκλεκτές του ΔΝΤ. Μια έρευνα είχε δείξει ότι οι χώρες που δαπανούν πολλά σε εξοπλισμούς έπαιρναν κατά μέσο όρο δυόμισι φορές μεγαλύτερη ενίσχυση.

Πεποίθηση  του ΔΝΤ  αποτελεί ο ισχυρισμός ότι οι αγορές έχουν την δυνατότητα να αυτορυθμίζονται, που τελικά φαίνεται πως βρίσκεται στη ρίζα της αποτυχίας του να εντοπίσει αυτό που θεωρητικά αναζητούσε.

Φάνηκε πρόσφατα, να υπάρχουν ενθαρρυντικά σημάδια αλλαγής στο ΔΝΤ, αλλά αυτό  δεν είναι αλήθεια. ΄Οπως έχει επισημανθεί από κοινωνιολόγους το ΔΝΤ εμμένει στην «πεποίθησή» του   περί “αυτορρύθμισης” των αγορών».

Αυτό σημαίνει πως η «αυτορρύθμιση» έχει μεταβληθεί σε θρησκευτική πεποίθηση, που είναι πολύ δύσκολο να απορριφθεί, αφού το ιερατείο της είναι πάντα έτοιμο να ισχυριστεί πως οι αποτυχίες της δεν οφείλονται στην θεωρητική της χρεοκοπία, αλλά στην πλημμελώς «ορθόδοξη» εφαρμογή της. Δηλαδή σε κάθε περίπτωση το ΔΝΤ είναι αλάθητο, όπως δυστυχώς συμβαίνει από καταβολής κόσμου με τα διάφορα ανίερα… «ιερατεία» και την αισχροκερδή γραφειοκρατία.

Ο Στίγκλιτς στο Βιβλίο του «Η Μεγάλη Αυταπάτη» γράφει ότι  {«η άποψη που επικρατεί σε μεγάλο μέρος του αναπτυσσόμενου κόσμου, και την οποία συμμερίζομαι, είναι ότι το ίδιο το ΔΝΤ έχει γίνει περισσότερο μέρος του προβλήματος (της οικονομική κρίσης), που αντιμετωπίζουν οι χώρες παρά της λύσης του. Σε πολλές  από τις χώρες  που έπληξε η κρίση, τόσο οι απλοί άνθρωποι όσο και οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης και ο επιχειρηματικός κόσμος συνεχίζουν να αναφέρονται στην οικονομική και κοινωνική θύελλα, που έπληξε τα έθνη τους ως «το ΔΝΤ-με τον ίδιο τρόπο που θα έλεγε κανείς η «πανούκλα» ή η «Μεγάλη ΄Υφεση»}, για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι: «η ιστορία χωρίζεται σε «προ ΔΝΤ» και «μετά ΔΝΤ» περίοδο, όπως ακριβώς οι χώρες που ερημώνονται από ένα σεισμό ή κάποια άλλη φυσική καταστροφή χρονολογούν  τα γενονότα «πριν» και «μετά» το σεισμό».

Στην ημερίδα αυτή ο κ.Γ.Παπανδρέου είπε μεταξύ άλλων και τα παρακάτω:
” Η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής ήδη εξετάζει τις δυνατότητες που πρέπει να προωθήσουμε, για να διαμορφώσουμε ένα πλαίσιο καλύτερης λειτουργίας των κομμάτων, της αντιμετώπισης δηλαδή της διαφθοράς και στον πολιτικό στίβο, αλλά και τις δυνατότητες αλλαγής στο νόμο περί ευθύνης υπουργών και στο θέμα της βουλευτικής ασυλίας, παρότι αγγίζει και συνταγματικές διατάξεις.

Γιατί οι πολίτες δικαίως  μιλούν για ασυλία των πολιτικών  για τις αποφάσεις που παίρνουν και είναι επιζήμιες για τον  τόπο και το δημόσιο συμφέρον. Αυτό πρέπει να αλλάξει, και θα αλλάξει.

Δεν ήταν τυχαίο ότι πρώτο μας μέλημα ήταν να πάμε στη σύσταση Εξεταστικών Επιτροπών στη Βουλή, όχι για λόγους ρεβανσισμού, αλλά για την απόδοση δικαίου. Γιατί πρέπει επιτέλους να μάθουμε την αλήθεια για μεγάλες υποθέσεις, έστω και αν είχαν παραγραφεί πολλές από αυτές από την προηγούμενη κυβέρνηση,.

Αλήθεια για τα σκάνδαλα, για την αλλοίωση των δημοσιονομικών μας στοιχείων, για όλα όσα  πλήγωσαν την Ελλάδα και το κύρος  μας, για όσα έκαναν τους πολίτες  δύσπιστους απέναντι στο ίδιο το πολιτικό σύστημα, στην ίδια την Πολιτεία.

Υιοθετήσαμε για πρώτη  φορά ένα πλαίσιο, έναν κώδικα δεοντολογίας για τα μέλη της Κυβέρνησης, με τον  οποίο θεσπίζουμε κανόνες συμπεριφοράς, πέραν των τυπικών υποχρεώσεων  που απορρέουν από τους νόμους. Κάνουμε με μεγαλύτερη διαφάνεια  τις συζητήσεις μας για τις αποφάσεις που λαμβάνουμε, ακόμα και στο Υπουργικό Συμβούλιο, όπως με την τηλεοπτική μετάδοση σημαντικών συνεδριάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου – και είχαμε μάλιστα πρόσφατα μια τέτοια μετάδοση, μαζί με την ηγεσία της Δικαιοσύνης, που είναι εδώ, μαζί μας, απόψε.

Αλλάζουμε με αυτό τον  τρόπο το πλαίσιο λειτουργίας  της δημόσιας εξουσίας. Όλα πλέον  θα εκτίθενται στο δημόσιο έλεγχο. Δίνουμε ουσιαστική δυνατότητα πρόσβασης  του πολίτη στην πληροφόρηση. Αυτή είναι  μια προϋπόθεση, για να συμμετέχει ενεργά στην εμβάθυνση της Δημοκρατίας. Και παίρνω παράδειγμα από το γεγονός ότι πέρα από την καθιέρωση της δωρεάν πρόσβασης – αυτονόητο θα έλεγα, αλλά δεν ήταν έτσι πριν – στο περιεχόμενο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, κάθε πολίτης μπορεί να έχει πρόσβαση και στην τελευταία πράξη, στην τελευταία απόφαση κάποιου υπουργού, γενικού γραμματέα ή διοικητή.

Αυτή είναι μια αυτονόητη, αλλά και τεράστια δομική αλλαγή  και είναι βασική προϋπόθεση για  να αλλάξουμε τα πράγματα στη χώρα. Είναι πραγματικά η έννοια της  διαφάνειας. Μόνον έτσι θα δημιουργήσουμε μια σχέση εμπιστοσύνης με τον πολίτη, για να προασπίσουμε το δημόσιο συμφέρον.

Όποιος λαμβάνει αποφάσεις, όποιος χειρίζεται χρήματα του λαού, όποιος ασκεί εξουσία, πλέον λογοδοτεί  και ελέγχεται. Η ευρεία δημοσιότητα  μέσω του διαδικτύου εξασφαλίζει, διευκολύνει τον πολίτη στην άσκηση του δικαιώματός του στην πληροφόρηση, στον έλεγχο της κρατικής εξουσίας, στην άσκηση και άλλων, συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων του, που εξαρτώνται από την πληροφόρηση αυτή. Όλα πλέον θα είναι στο φως.

Υπουργικές αποφάσεις, διορισμοί, διαγωνισμοί έργων, προμήθειες, κάθε είδους συμβάσεις με το Δημόσιο, αποφάσεις για επενδύσεις, διαγωνισμοί  για προσλήψεις, για άλλες  αποφάσεις  της Δημόσιας Διοίκησης, που συνεπάγονται δαπάνη έστω και ενός ευρώ, όλα θα είναι, ανά πάσα στιγμή, ανά πάσα  ώρα, προσβάσιμα στους πολίτες.

Ειδικά, μάλιστα, ως προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση, συστατικό  στοιχείο του ηλεκτρονικού δήμου, όπως το οργανώνουμε με το πρόγραμμα «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ», είναι η ευρύτατη διαδικτυακή  δημοσιότητα των αποφάσεων των δημοτικών αρχών, αλλά και των αποφάσεων των ελεγκτικών μηχανισμών.  Και από την 1η Ιανουαρίου του 2011, αυτό θα είναι γεγονός στη νέα Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Στη νέα αυτή αρχιτεκτονική, που εισάγει στη χώρα το πρόγραμμα  «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ», ενσωματώνονται ως αναπόσπαστα χαρακτηριστικά οι αρχές μιας σύγχρονης διακυβέρνησης και διαχείρισης, που σπάει τα πελατειακά δεσμά του παρελθόντος και καθιστά τη συμμετοχή των πολιτών στη διαμόρφωση των αποφάσεων κεντρικό άξονα, γύρω από τον οποίο θα λειτουργεί η Διοίκηση.

Πρόκειται για μία  διαφορετική νοοτροπία και πρακτική διακυβέρνησης, με ένα επιτελικό  κράτος, μία ισχυρή, αυτόνομη και  με αρμοδιότητες Τοπική Αυτοδιοίκηση, που όμως θα ελέγχεται, θα ελέγχεται  και θα λογοδοτεί.

Και αυτή είναι μόνον  η αρχή για μία γενικότερη ανατροπή και στη Διοίκηση, και στο χώρο της ανάπτυξης, και της παιδείας, της πρόνοιας και της υγείας, όπου πλέον όχι ένα κεντρικό κράτος, αλλά οι τοπικές κοινωνίες θα αποφασίζουν για το μέλλον τους, ενώ ταυτόχρονα οι ευθύνες για τη διοίκηση θα είναι παρακολούθημα των αρμοδιοτήτων.

Διότι και εδώ, ένας σημαντικός λόγος για τη διαφθορά και το δημοσιονομικό  έλλειμμα ήταν το συγκεντρωτικό, γραφειοκρατικό και πελατειακό κράτος, το οποίο  αποτέλεσε ακριβώς την εστία  εκκόλαψης των επαχθέστερων φαινομένων διαφθοράς και αδιαφάνειας στη χώρα μας.

Σε αυτό το πελατειακό κράτος επιφέραμε αποφασιστικά πλήγματα, με νομοθετικές πρωτοβουλίες που  αποτελούν ήδη πράξη. Όπως με την  επαναφορά και την επέκταση της  δικαιοδοσίας του ΑΣΕΠ για τις  προσλήψεις στο Δημόσιο, δηλαδή αξιοκρατικές προσλήψεις.

Πολλές φορές, με ρωτούν και ξένοι, μα αυτό πώς επηρεάζει  το δημοσιονομικό σας πρόβλημα; Και  απαντώ, βεβαίως, ότι όταν ένας Υπουργός έχει  κάθε λόγο και κάθε ευκολία  να προσλαμβάνει τους ψηφοφόρους του, χωρίς αντικειμενικά κριτήρια, αλλά μόνο με κομματικά κριτήρια, «φουσκώνει» το Δημόσιο και μάλιστα χωρίς λόγο. Όταν είναι αξιοκρατικά και αντικειμενικά τα κριτήρια, δεν μπορεί να προσλάβει ο κάθε Υπουργός τους φίλους του, τους συγγενείς του ή τους ψηφοφόρους του.

Είναι νομίζω ένα πολύ απλό ζήτημα, το οποίο έχει άμεση  επίπτωση στις πιέσεις που παλαιότερα δεχόμασταν, για να «φουσκώσει» το Δημόσιο με προσλήψεις που δεν  ήταν χρήσιμες.

Με αυτό τον τρόπο, πιστεύουμε ότι θα σπάσει η εξάρτηση του πολίτη και του δημοσίου λειτουργού από την πολιτική και κομματική εξουσία, ή ακόμα και από εξωθεσμικά ισχυρά κέντρα. Μια εξάρτηση, η οποία ήταν συχνά η γενεσιουργός αιτία για τα φαινόμενα αδιαφάνειας στο δημόσιο βίο.

Επίσης, τα μέτρα αποκατάστασης  της αξιοκρατίας στη Δημόσια Διοίκηση θα συνοδευτούν και με πολλές άλλες πρωτοβουλίες, για τις οποίες έχουμε δεσμευτεί, όπως και με μέτρα που είναι οριζόντια, που αφορούν σε όλο το φάσμα των πολιτικών μας, από την οικονομία, την ανάπτυξη μέχρι τη Δικαιοσύνη. Αρχίζουν από τη μείωση της γραφειοκρατίας, η οποία από μόνη της αποτελεί κίνητρο για συναλλαγή μεταξύ του πολίτη και των δημοσίων λειτουργών, και φτάνουν μέχρι και την αυστηρότατη τιμωρία όσων επιλέγουν να συνεχίζουν την πρακτική της δωροδοκίας, του ρουσφετιού, της εσωτερικής πληροφόρησης.

Ήδη, τις επόμενες μέρες, ψηφίζουμε νέο νόμο για την  απλοποίηση της ίδρυσης των επιχειρήσεων, ο οποίος θα συμπληρωθεί με άλλο νόμο που απλοποιεί τις διαδικασίες  αδειοδότησης.

Με το φορολογικό νομοσχέδιο θεσπίσαμε νέους κανόνες στη  διαφάνεια του δημόσιου, αλλά και του ιδιωτικού χρήματος. Επαναφέρουμε το αυτοδιοίκητο στη Δικαιοσύνη και θεσπίζουμε νέους κανόνες ανάδειξης των ηγεσιών των ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας, έτσι ώστε να σπάσουμε και εδώ σχέσεις εξάρτησης της εκτελεστικής με τη δικαστική εξουσία.

Αυτή την εβδομάδα, εισάγεται στη Βουλή ο νέος νόμος του Υπουργείου Δικαιοσύνης  για τη διαφάνεια, με τον οποίο  βάζουμε τέλος στις γκρίζες ζώνες  της ανομίας στο δημόσιο τομέα, με αυστηρότατες ποινές για υπαλλήλους που εμπλέκονται σε πράξεις διαφθοράς και με κίνητρα για την αποκάλυψη φαινομένων διαφθοράς.

Αρκετά πια ζήσαμε και πληρώσαμε, ατομικά και συλλογικά, με το φακελάκι και το ρουσφέτι. Δυστυχώς πια, και ο ξένος Τύπος χρησιμοποιεί αυτές τις λέξεις, χαρακτηρίζοντας  Υπηρεσίες, όπως τα  Νοσοκομεία μας και  τις Πολεοδομίες. Κανένας μας δεν είναι περήφανος γι’ αυτά. Και δεν είναι αυτή η Ελλάδα την οποία ξέρουμε, αξίζουμε και θέλουμε να προβάλλουμε.

Άρα λοιπόν, προωθούμε  αλλαγές, όπως είναι το δικαίωμα που  αποκτά η Κυβέρνηση να ζητά εξατομικευμένα τον έλεγχο των δηλώσεων «πόθεν έσχες» συγκεκριμένων προσώπων, ή οι αυστηρότερες ποινές για όσους έχουν υποχρέωση κατάθεσης δήλωσης «πόθεν έσχες» και συμμετέχουν σε off shore εταιρείες, αφού πλέον θα στερούνται τα πολιτικά τους δικαιώματα, ενώ θα δημεύεται το μερίδιο συμμετοχής στις off shore εταιρείες, εάν έχει αποδειχθεί η παρανομία.

Στο ίδιο μήκος κύματος, όμως, θα κινηθούμε και με το νέο  νόμο για την Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων, που πρόκειται πολύ σύντομα  να φέρει στη Βουλή το Υπουργείο  Προστασίας του Πολίτη. Αυτό θα διευρύνει την αρμοδιότητα των σημερινών οργάνων σε όλο το Δημόσιο και για όλα τα εγκλήματα που στοιχειοθετούν διαφθορά, εξασφαλίζοντας δυνατότητες υψηλής τεχνολογικής υποδομής, αλλά και ανθρώπινου δυναμικού στις Υπηρεσίες ελέγχου.

Θα καταβάλουμε κάθε προσπάθεια να μην μείνει κανείς ατιμώρητος για τις πράξεις του. Είμαι σίγουρος ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων θέλει αυτές οι πρακτικές να εξαλειφθούν.

Οι πρωτοβουλίες αυτές, πολλές εκ των οποίων έχουν ολοκληρωθεί  ήδη ή ολοκληρώνονται, συνθέτουν ένα νέο πλαίσιο λειτουργίας του δημόσιου βίου στη χώρα μας. Αποτελούν αποφασιστικά βήματα όχι μόνο για τη διαφάνεια, αλλά και για τη λειτουργία της Δημοκρατίας.

Βέβαια, ξέρω ότι πολλοί λένε πως υπάρχει ακόμα ατιμωρησία, κάτι για το οποίο συζητήσαμε και στο Υπουργικό Συμβούλιο, με την ηγεσία της Δικαιοσύνης. Ξέρω ότι ακόμη είναι δύσπιστοι. Αν ακούσετε τον κόσμο στο δρόμο, όταν τουλάχιστον εγώ μιλάω με πολλούς πολίτες, μου λένε «καλά, δεν θα πάει κάποιος φυλακή;»

Θέλω να διαβεβαιώσω  από αυτό το βήμα όλους τους Έλληνες και όλες τις Ελληνίδες, ότι δουλεύουμε πολύ μεθοδικά και τα αποτελέσματα της δουλειάς μας  θα είναι εμφανή – και βεβαίως, ήδη είναι εμφανή.

Ήδη, χτυπάμε το οργανωμένο έγκλημα και, όπως και πρόσφατα, πυρήνες  που έχουν προχωρήσει σε τρομοκρατικές ενέργειες, που πολλές φορές αυτά είναι συγκοινωνούντα δοχεία.

Δεν είναι μόνο η αλλαγή του νομικού πλαισίου, που αποτελεί το ισχυρό χαρτί αυτής της Κυβέρνησης. Είναι η ειλικρινής μας πίστη, ότι η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να αλλάξει. Είναι η ισχυρή μας βούληση να αλλάξει η Ελλάδα. Προϋπόθεση όμως αυτής της επιτυχίας είναι η συμμετοχή του πολίτη, η στήριξη της προσπάθειας από τον πολίτη.

ΟΙ ΠΑΓΙΔΕΣ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΙΑΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗΣ ΚΑΙ Η ΟΔΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ
Θέλω να δώσω ένα μικρό  παράδειγμα, που αποτέλεσε για  μένα και ένα πείραμα, για ένα  θέμα που, εκ πρώτης όψεως, δεν είναι υψηλής προτεραιότητας, για το οποίο υπάρχει νομικό πλαίσιο, που εφαρμόζεται όμως πλημμελώς, όπως δυστυχώς και σε πολλά άλλα θέματα στη χώρα μας.

Στη χώρα μας, η συντριπτική  πλειοψηφία των διαφημιστικών πινακίδων  που βλέπουμε γύρω μας είναι παράνομες. Με προφανείς αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, στην αισθητική του χώρου, αλλά και στην οδική ασφάλεια, καθώς οι πινακίδες αυτές είναι συχνά το αίτιο θανατηφόρων περιστατικών σε τροχαία ατυχήματα.

Με αφορμή τους Ολυμπιακούς  Αγώνες του 2004, είχε αναληφθεί μια επιτυχής πρωτοβουλία, που οδήγησε στο να καθαρίσει από παράνομες διαφημιστικές πινακίδες το μεγαλύτερο μέρος της Αττικής. Μετά το 2004, οι παράνομες διαφημιστικές πινακίδες ξεφύτρωσαν και πάλι παντού, διότι ατόνισε η βούληση της Πολιτείας να επιβάλει το νόμο. Και εδώ, υπήρξε όχι μόνο παρανομία, αλλά και εκτεταμένη διαφθορά.

Όμως, αν σήμερα διασχίσει  κανείς τη Λεωφόρο Κηφισίας – και ελπίζω να είναι έτσι, διότι εγώ, παρότι διασχίζω τη Λεωφόρο Κηφισίας, συνήθως, δουλεύω με ένα τηλέφωνο και ένα χαρτί στο χέρι – θα διαπιστώσει πως τα περισσότερα διαφημιστικά πλαίσια σήμερα είναι άδεια. Γιατί; Γιατί δώσαμε εντολή στις αρμόδιες Υπηρεσίες να πράξουν το αυτονόητο: να ξηλώσουν τις παράνομες αυτές πινακίδες.

Και αυτό ξεκινά σύντομα  από τη Λεωφόρο Κηφισίας, αλλά και από άλλες περιοχές της Αττικής. Διαφημιστές και διαφημιζόμενοι έχουν πάρει ήδη το μήνυμα και έχουν αποσύρει τις διαφημίσεις τους.

Δεν κάναμε όμως μόνον  αυτό. Το λέω, γιατί είναι σημαντική  και η συμμετοχή των πολιτών. Δημιουργήσαμε ειδική ιστοσελίδα, με την οποία ζητάμε από τους ίδιους τους πολίτες να συνδράμουν στην καταγραφή των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων, μέσω μιας φωτογραφίας από το κινητό τους, και της καταχώρησης αυτής της φωτογραφίας στην εν λόγω ιστοσελίδα.

Ακριβώς γιατί η ευνομία  και η τήρηση των νόμων πρέπει να γίνει υπόθεση της ίδιας της κοινωνίας. Γιατί η πρόοδος στη χώρα μας δεν είναι και δεν μπορεί να είναι διατηρήσιμη, αν σε κάθε προφανή παρανομία πρέπει να δίνεται εντολή από το Γραφείο του Πρωθυπουργού προς τα αρμόδια Υπουργεία, και αυτά με τη σειρά τους προς τις εποπτευόμενες Υπηρεσίες, για να κάνουν τη δουλειά τους, το αυτονόητο καθήκον τους.

Η τήρηση του νόμου, των  κανόνων, πρέπει να είναι καθημερινή αυτονόητη και αυτόματη πράξη, αλλά και απαίτηση της Πολιτείας, της  κοινωνίας,  των ίδιων των πολιτών.

Θέλω λοιπόν και από  αυτό το βήμα να ζητήσω από όλους  να συμμετάσχουν στην προσπάθεια, να κάνουμε  ό,τι, είναι δυνατόν για να αλλάξουμε  συνήθειες, να αλλάξουμε αντιλήψεις, να αλλάξουμε νοοτροπίες. Και θα συμφωνήσω με την κυρία Labelle, ιδιαίτερα για τη νεολαία μας, η οποία – μπορεί να μην το βλέπουμε, αλλά το ζει – έχει ζήσει την αναξιοκρατία, τη λογική ότι μόνο με το μέσο προοδεύεις στη χώρα, και η οποία ζει ακόμα και στο σχολείο, ακόμα και στο Πανεπιστήμιο, τη συναλλαγή, ακόμα και των βαθμών.

Αυτή δεν είναι βιώσιμη  οικονομία, κοινωνία ή εκπαιδευτικό σύστημα, και σίγουρα είναι φαινόμενα  τα οποία οι ίδιοι οι νέοι άνθρωποι απεχθάνονται ή, εν τέλει, υποκύπτουν και  υιοθετούν. Πρέπει να τους βοηθήσουμε, αλλά πρέπει να τους ζητήσουμε να γίνουν και αυτοί φορείς της μεγάλης αλλαγής νοοτροπιών, που για δεκαετίες δημιουργήθηκαν στη χώρα μας.

Ζητώ από όλους να δώσουμε αυτή τη μάχη, μια μάχη απέναντι σε ειδικά συμφέροντα που υπονομεύουν  το συλλογικό συμφέρον, μια μάχη απέναντι σε κατεστημένες  νοοτροπίες,  πολλές φορές, μια μάχη απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό.

Όπως έχω ξαναπεί, σήμερα, η εποχή που ζήσαμε και μας  οδήγησε εδώ φτάνει σ’ ένα οριστικό και αμετάκλητο τέλος. Και είναι  χρέος όλων μας να αλλάξουμε τα πάντα στη χώρα μας. Για να μην  ξανακινδυνεύσει η Ελλάδα από μια παρόμοια κρίση, η οποία μπορεί να είναι στην επιφάνειά της οικονομική, αλλά ήταν πολύ βαθύτερα πολιτική, πολιτιστική, κοινωνική, μια κρίση αξιών.

Να χτίσουμε στέρεα θεμέλια  για το μέλλον της. Αυτή είναι  η  μεγάλη μας ευκαιρία να κάνουμε όλες τις απαραίτητες αλλαγές,  ανοίγοντας τα απαραίτητα μέτωπα, για τις οποίες δεσμευτήκαμε προεκλογικά, και να πάμε σε ένα κράτος Δικαίου, κοινωνικής δικαιοσύνης, διαφάνειας και ανθρωπιάς.

Και είμαι βέβαιος  ότι μαζί θα τα καταφέρουμε.

Και πάλι σας ευχαριστώ.”.-

     

Συνέντευξη Τύπου για την οδική ασφάλεια έδωσε σήμερα 14-4-2010 ο Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Δημήτρης Ρέππας. Στη Συνέντευξη Τύπου μετείχαν οι Υφυπουργοί Υποδομών Μεταφορών & Δικτύων Νίκος Σηφουνάκης και Γιάννης Μαγκριώτης, Προστασίας του Πολίτη Σπύρος Βούγιας, οι Γενικοί Γραμματείς του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Χάρης Τσιόκας, Σωκράτης Κάτσικας, Γιάννης Οικονομίδης και Σέργιος Λαμπρόπουλος και ο Γενικός Γραμματέας Περιφέρειας Αττικής Ηλίας Λιακόπουλος.
Η συνέντευξη έχει ως εξής:(αντιγραφή από την ιστοσελίδα του Υπουργείου Υποδομών,Μεταφορών και Δικτύων):
“ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Σας ευχαριστούμε για την παρουσία σας σε αυτήν τη Συνέντευξη Τύπου. Έχουμε μιλήσει πολλές φορές για την εθνική μας μάστιγα, την απώλεια της ζωής ανθρώπων σε τροχαία ατυχήματα. Κάθε χρόνο χάνεται από την ελληνική κοινωνία, ένας σημαντικός αριθμός πολιτών, περίπου 1.500. Αφανίζεται δηλαδή μια κωμόπολη. Πρόκειται για νεοελληνική τραγωδία.
Θα έλεγα για να είμαστε ειλικρινείς, ότι ως πολίτες, ως πολιτικοί, ως κοινωνία δεν έχουμε αποδείξει ότι συναισθανόμαστε τη βαρύτητα αυτού του προβλήματος. Συμφιλιωνόμαστε με την απώλεια της ζωής συνανθρώπων μας κι ανάμεσά τους τόσων πολλών νέων. Συμφιλιωνόμαστε με την ενασχόληση για θέματα τα οποία δεν καθορίζουν τη ζωή μας, δεν την επηρεάζουν καθόλου, έχουν εφήμερη αξία και διάρκεια, την ίδια ώρα που είμαστε παντελώς αδιάφοροι για άλλα σημαντικά προβλήματα και θέματα, τα οποία όχι απλώς επηρεάζουν, καθορίζουν τη ζωή μας, έως και την αφαιρούν.
Έχουμε συμφιλιωθεί με την ανομία και την παρανομία, είτε ως οδηγοί, είτε ως πεζοί. Θέλω να αναφερθώ στο πώς αντιμετωπίσαμε με επιτυχία το πρόβλημα που προέκυψε με το κλείσιμο του οδικού δικτύου στην κοιλάδα των Τεμπών,  όπου δεν είχαμε ατυχήματα. Διότι οι οδηγοί ήταν πιο προσεκτικοί, γιατί ήταν πιο πειθαρχημένοι, γιατί οι υπηρεσίες λειτούργησαν με αυξημένη αίσθηση ευθύνης. Και ενώ δόθηκε σε χρήση ένα οδικό δίκτυο το οποίο ήταν κατώτερης ποιότητας από κάθε άποψη, δεν είχαμε ατυχήματα.
Έχουμε συμφιλιωθεί, θα μου επιτρέψετε να πω, με αυτό το αντιαισθητικό τσουνάμι, τις παράνομες πινακίδες, το οποίο κατακλύζει τον ελεύθερο χώρο που μας ανήκει και εγκυμονεί κινδύνους για τους οδηγούς και για τους πεζούς, με τραγικές συνέπειες.
Δεν πάει άλλο λοιπόν. Το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε είναι ότι είμαστε εδώ, με ισχυρή βούληση και με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, προκειμένου να δώσουμε οριστική λύση σε ένα πρόβλημα που ταλανίζει την ελληνική κοινωνία.
Είμαστε παρόντες, όχι με λόγια, αλλά με έργα, αυτή είναι η επιλογή μας. Πρέπει να πω ότι είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία μετά το Πάσχα, όπου είχαμε μεγάλο αριθμό ατυχημάτων, να στείλουμε ένα μήνυμα. Ένα μήνυμα πρώτα απ’ όλα στους πολίτες. Να συμμετέχουν και να αναλάβουν πρωτοβουλίες και οι ίδιοι, προκειμένου να συμβάλλουν στο να αντιμετωπίσουμε και να λύσουμε οριστικά αυτό το πρόβλημα.

Να στείλουμε ένα μήνυμα προς τους φορείς της Πολιτείας, του κράτους και της Αυτοδιοίκησης, για την ευθύνη που έχουμε όλοι μας, προκειμένου να αποδείξουμε στην πράξη ότι μπορούμε να είμαστε αποτελεσματικοί.

Ένα μήνυμα προς τους φορείς που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον τομέα, τις διαφημιστικές εταιρείες, τις εταιρείες των διαφημιζομένων. Μια ευνομούμενη Πολιτεία τιμά την επιχειρηματική δραστηριότητα, αλλά πρέπει να πει ένα μεγάλο και αποφασιστικό όχι σε εκείνους οι οποίοι υπονομεύουν την ευνομία και οδηγούν τις λειτουργίες της σε εκτροχιασμό.

Ένα μήνυμα, θα μου επιτρέψετε να πω και στα μέσα ενημέρωσης και σε σας και σας ευχαριστώ και πάλι για τη σημερινή παρουσία σας, που μπορείτε να συμβάλλετε καθοριστικά στην ευαισθητοποίηση των πολιτών, προκειμένου αυτό το τόσο σημαντικό θέμα να είναι ψηλά στην ατζέντα της καθημερινής ζωής του κάθε πολίτη, έτσι πρέπει να είναι.

Από τη δική μας πλευρά, μετά τις ανακοινώσεις που κάναμε στο πλαίσιο συνεδρίασης του Υπουργικού Συμβουλίου, στις 22 Δεκεμβρίου 2009, δουλέψαμε συστηματικά με τα συναρμόδια Υπουργεία και θέλω να ευχαριστήσω τους συναδέλφους Υπουργούς και Υφυπουργούς του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, του Υπουργείου Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης, την Περιφέρεια Αττικής και είναι μαζί μας ο Γενικός Γραμματέας της Περιφέρειας Αττικής, που έχει εντόνως εμπλακεί στο θέμα αυτό την τελευταία περίοδο, απ’ όταν ανέλαβε καθήκοντα, όπως και άλλες υπηρεσίες του κράτους. Και βεβαίως θέλω να κάνω ιδιαίτερη μνεία στο Γραφείο του Πρωθυπουργού, το οποίο επισπεύδει και στηρίζει αυτή την προσπάθεια με κάθε τρόπο.

Είναι ένα στοίχημα της Κυβέρνησης, προσωπικό στοίχημα και για τον Πρωθυπουργό, η αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκύπτουν λόγω του χαμηλού επιπέδου οδικής ασφάλειας που διαθέτει η χώρα.

Γνωρίζετε ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση σε αυτόν τον τομέα, μεταξύ των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 15 και σε μια από τις τελευταίες θέσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 κρατών – μελών.

Με βάση τα όσα είπαμε τότε, προχωρήσαμε στη δημιουργία της Διυπουργικής Επιτροπής και τη συγκρότηση του Εθνικού Συμβουλίου για την Οδική Ασφάλεια, το οποίο θα συνεδριάσει τις επόμενες ημέρες, μέσα στον Απρίλιο.

Σήμερα, θέλω να σας ενημερώσω για τα μέτρα, τα βήματα που έχουμε κάνει στον τομέα της οδικής ασφάλειας όλη αυτή την περίοδο και να προδιαγράψω τις επόμενες κινήσεις μας.Μετά τη δημιουργία της Διυπουργικής Επιτροπής και του Εθνικού Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας, αναλάβαμε ορισμένες δεσμεύσεις, τις οποίες πραγματοποιούμε βήμα – βήμα.
Πρώτα απ’ όλα πρωτοβουλίες με θεσμικό χαρακτήρα. Είναι αυτές οι οποίες αφορούν:

*την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 2008/96. Η μελέτη ενσωμάτωσης της οδηγίας και οργάνωση των υπηρεσιών της χώρας, για τη διαχείριση της ασφάλειας στο οδικό δίκτυο βρίσκεται στο στάδιο της ανάθεσης. Είμαστε περίπου στα μέσα Απριλίου, πιστεύουμε ότι το έργο αυτό θα έχει ολοκληρωθεί στα τέλη του ερχόμενου Σεπτεμβρίου.

* την προώθηση της εκπόνησης του στρατηγικού σχεδίου για την οδική ασφάλεια, της περιόδου 2011 – 2020. Το σχέδιο αυτό, θα περιλαμβάνει τις ακόλουθες ενότητες:

α) Την αποτίμηση της εφαρμογής του προηγούμενου σχεδίου 2000 – 2010.

β) Την καταγραφή, ανάλυση και αξιολόγηση των κρίσιμων παραγόντων που επηρεάζουν το επίπεδο οδικής ασφάλειας και στους οποίους πρέπει να δείξουμε ιδιαίτερο ενδιαφέρον.γ) Την καταγραφή και ανάλυση των ευρωπαϊκών εξελίξεων. Τον καθορισμό των στόχων και τη διαμόρφωση μιας δομής του στρατηγικού σχεδίου που θα το κάνει εφαρμόσιμο και αποτελεσματικό στην πράξη.δ) Την ανάπτυξη επιμέρους προγραμμάτων και πιλοτικών παρεμβάσεων στην κατεύθυνση βελτίωσης του επιπέδου οδικής ασφάλειας. Και ε) Την ανάπτυξη ενός πλαισίου εφαρμογής, παρακολούθησης του πώς εξελίσσεται στην πράξη αυτό το κείμενο του στρατηγικού σχεδιασμού για την οδική ασφάλεια.

Η δράση αυτή για την εκπόνηση του στρατηγικού σχεδίου βρίσκεται στη φάση της προκήρυξης και πιστεύουμε ότι μέσα στον ερχόμενο Οκτώβριο θα έχει ολοκληρωθεί και τότε θα το συζητήσουμε.

*Στο πεδίο πάντα των θεσμικών πρωτοβουλιών. Προχωρούμε στην εκπόνηση πρότυπων οδηγιών, σχεδιασμού μέτρων οδικής ασφάλειας. Δηλαδή, την εκπόνηση οδηγιών και προδιαγραφών σχεδιασμού σε τέσσερις ενότητες, ώστε να έχουμε ένα συγκεκριμένο πρότυπο παρεμβάσεων για τη βελτίωση της οδικής ασφάλειας.

Οι τέσσερις αυτές ενότητες αφορούν κόμβους στις οδικές αρτηρίες,  τα υδραυλικά των οδών, την οριζόντια και κάθετη σήμανση και βελτιώσεις των γεωμετρικών χαρακτηριστικών στις οδικές αρτηρίες.

Προετοιμάζεται η προκήρυξη γι’ αυτή τη δράση. Από την ώρα που θα βγούμε στον αέρα με την προκήρυξη αυτή θα απαιτηθούν 3 με 4 μήνες, προκειμένου να έχουμε ολοκληρώσει το συγκεκριμένο έργο.

Πέραν των πιεστικών παρεμβάσεων, ένα δεύτερο μεγάλο πεδίο είναι οι συνολικές παρεμβάσεις που προωθούμε σε όλη τη χώρα. Σχεδιάζουμε την υλοποίηση ενός εκτεταμένου προγράμματος οδικής ασφάλειας σε όλη τη χώρα, σε μήκος δρόμων που ξεπερνούν τα 10.000 χλμ., εθνικό και επαρχιακό δίκτυο.

Η επιλογή των τμημάτων των οδικών αρτηριών θα γίνει σε συνεργασία με τους Γενικούς Γραμματείς των Περιφερειών. Υπολογίζουμε ότι κατά μέσο όρο θα υλοποιήσουμε παρεμβάσεις σε μήκος περίπου 150 χλμ. σε κάθε νομό της χώρας.

Για την εφαρμογή αυτού του προγράμματος θα απαιτηθεί η εκπόνηση περίπου 15 μελετών οδικής ασφάλειας για όλη τη χώρα, οι οποίες θα έχουν ως μελετητικό υπόβαθρο τις πρότυπες οδηγίες σχεδιασμού για τη βελτίωση της οδικής ασφάλειας, για τις οποίες σας μίλησα μόλις πριν.

Θα έχουμε ολοκληρώσει αυτό το σχεδιασμό ώστε να έχουμε ένα πρότυπο για τις παρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν και εν συνεχεία οι μελέτες θα αξιοποιήσουν αυτή την τεχνογνωσία, προκειμένου να είναι πλήρεις και άρτιες. Βεβαίως, το έργο αυτό θα υποστηριχθεί από μια επιτελική ομάδα έργων και θα παρακολουθείται αναλόγως στην αρχή, στην εξέλιξή του και στην παραλαβή και λειτουργία του.

Μπορούν να αξιοποιηθούν στο πλαίσιο αυτό, στελέχη που έχουν τεχνογνωσία από τις υπηρεσίες του Υπουργείου μας και από φορείς οι οποίοι ανήκουν στο Υπουργείο μας, όπως η Ανώνυμη Εταιρεία «Εγνατία Οδός».

Υπολογίζουμε ότι οι μελέτες αυτές θα έχουν ολοκληρωθεί μέσα στο 2010 και θα περιλαμβάνουν βεβαίως και τα συναφή τεύχη δημοπράτησης. Εκτιμούμε ότι οι εργασίες γι’ αυτές τις παρεμβάσεις θα αρχίσουν το αργότερο σε ένα χρόνο από σήμερα, στις αρχές του 2011 και θα αφορούν βελτίωση και επανασχεδιασμό κόμβων, εκεί όπου χρειάζεται στο οδικό δίκτυο της χώρας, βελτίωση κλίσεων  στροφών, βελτίωση υδραυλικών, τοποθέτηση στηθαίων ασφάλειας, βελτίωση φωτισμού, διαγραμμίσεις, οριογραμμές, βελτίωση της κάθετης σήμανσης και βελτίωση των οδοστρωμάτων.

Έρχομαι τώρα σε ένα τρίτο κεφάλαιο, που αφορά παρεμβάσεις στην  ευρύτερη περιοχή της Αττικής. Γνωρίζετε, το έχουμε εξαγγείλει άλλωστε, ότι προωθούμε ένα πρόγραμμα κατασκευής πεζογεφυρών σε κρίσιμα σημεία από άποψη επικινδυνότητας για τους πεζούς, σε διάφορες περιοχές του πολεοδομικού συγκροτήματος της Αθήνας και Αττικής.

Όσον αφορά στην πρώτη πεζογέφυρα στη Λεωφόρο Κηφισίας, όπου λίγους μήνες πριν θρηνήσαμε ένα θύμα, έχασε τη ζωή του ένας νέος πολίτης, κατασκευάζεται με οικονομική στήριξη από εθελοντές. Εμείς ως υπηρεσία παρακολουθήσαμε, συντονίσαμε το έργο αυτό.

Πρέπει να σας πω ότι η αρχιτεκτονική και στατική μελέτη ολοκληρώθηκαν και όλα δείχνουν ότι η κατασκευή του έργου θα έχει ολοκληρωθεί το Φεβρουάριο του 2011.

Είμαστε δηλαδή απολύτως συνεπείς στο χρονοδιάγραμμα που είχε τεθεί. Με βάση αυτό όμως και μετά από την ανάδειξη του θέματος, έτσι όπως έγινε από Δημάρχους και άλλους φορείς διαφόρων περιοχών της Αττικής, ανακοινώσαμε και προχωρούμε στην κατασκευή 20 πεζογεφυρών σε όλο το λεκανοπέδιο.

Είναι σε εξέλιξη -και αυτό είναι το πρώτο βήμα- η πρώτη μελέτη που κάνουμε, η διεξαγωγή της έρευνας, για τον εντοπισμό των πλέον επικίνδυνων σημείων, των σημείων που θα επιλεγούν καταρχήν για την κατασκευή εκεί των πεζογεφυρών, μέχρι το τέλος του πρώτου εξαμήνου του 2010, μέχρι τέλος Ιουνίου. Η έρευνα αυτή θα έχει ολοκληρωθεί και θα έχουμε αποκρυσταλλωμένο συμπέρασμα για το πού πραγματικά πρέπει να κατασκευαστούν οι πεζογέφυρες.

Ταυτόχρονα, εκπονούμε τυπικές μελέτες 3 ή 4 μοντέλων πεζογεφυρών, στο αντίστοιχο χρονικό διάστημα. Πιστεύουμε ότι μέχρι τον Ιούνιο του 2011, θα έχει ολοκληρωθεί η κατασκευή και των 20 αυτών πεζογεφυρών.

Αναλαμβάνουμε όμως και πρωτοβουλίες για άμεση δράση. Αναφέρομαι σε επεμβάσεις συνολικής οδικής ασφάλειας στον αστικό ιστό της Αθήνας και της ευρύτερης περιοχής, προκειμένου να δείξουμε έτσι, με πιλοτικές εφαρμογές της πολιτικής μας, πώς ακριβώς εννοούμε την εφαρμογή μιας πολιτικής για την οδική ασφάλεια, σε βασικούς οδικούς άξονες.

Στην πράξη θα κάνουμε μελέτη και παρεμβάσεις συνολικές στη Λεωφόρο Καβάλας σε μήκος 6 χλμ., από τη γέφυρα Πέτρου Ράλλη ως το Δρομοκαΐτειο και στη Λεωφόρο Πειραιώς, σε μήκος 8 χλμ. από την Ομόνοια ως τα όρια Νέου Φαλήρου, ώστε αυτά τα τμήματα των οδικών αξόνων να αναδειχθούν σε πρότυπο οδικής ασφάλειας.

Εντοπίζουμε τα σημεία όπου απαιτούνται επεμβάσεις. Η διαδικασία αυτή ολοκληρώνεται μέσα στον Απρίλιο. Εκπονούμε μελέτες για τις απαραίτητες επεμβάσεις που πρέπει να ακολουθήσουν, έργο το οποίο πιστεύουμε ότι θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του καλοκαιριού. Η ολοκλήρωση των κατασκευών θα απαιτήσει περίπου ένα χρόνο από σήμερα, μέχρι τον Απρίλιο του 2011.
Ένα μεγάλο θέμα, το οποίο συναντούμε καθημερινά στη ζωή μας, την επιβαρύνει, είναι αυτό των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων, τεράστιο ζήτημα με εξαιρετική σημασία.

Θέλω να θυμηθούμε μαζί την περίοδο εκείνη της προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων όπου πραγματικά με εύστοχες παρεμβάσεις είχαμε πετύχει βασικές οδικές αρτηρίες της Αθήνας να απαλλαγούν απ’ αυτό το αίσχος. Είχε επικρατήσει τότε η αίσθηση στους φορείς της Πολιτείας που έχουν την ευθύνη της εφαρμογής των μέτρων αλλά και στους πολίτες, της ανάγκης να υπηρετηθεί ένας υπέρτερος σκοπός, να διεξαχθούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες και η πόλη μας στα κεντρικά σημεία της τουλάχιστον, που είχαν σχέση με την κίνηση των πολιτών για τη συμμετοχή και παρακολούθηση των Ολυμπιακών Αγώνων, να έχει την εικόνα μιας σύγχρονης πόλης.

Η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Και μπορεί να διερωτηθεί κανείς: δεν υπάρχει ένα υπέρμετρος σκοπός και σήμερα, δεν είναι διαρκώς παρών ένας υπέρμετρος σκοπός, αυτός που αφορά στη λειτουργία της πόλης έτσι, ώστε να μην εγκυμονεί κινδύνους για τους πεζούς, για τους οδηγούς, για τους πολίτες της; Πάντα υπάρχει αυτός ο υπέρμετρος σκοπός.

Και γι’ αυτό ακριβώς ρίχνουμε ιδιαίτερο βάρος στην αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος των παράνομων πινακίδων με συγκεκριμένες δράσεις, οι οποίες αναλαμβάνονται εντός των επόμενων ημερών.

Προχωρούμε στην αποξήλωση παράνομων διαφημιστικών πινακίδων σε μεγάλο τμήμα της Λεωφόρου Κηφισίας. Προχωρούμε στην εφαρμογή και πιστή τήρηση των διατάξεων για την τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων. Έχουμε κάνει αρκετές συναντήσεις, συσκέψεις, συνεργασίες με τους φορείς της Διοίκησης και της Αυτοδιοίκησης που έχουν λόγο στο μεγάλο αυτό θέμα.

Η συνεργασία αυτή που οικοδομούμε, θέλουμε να διευρυνθεί, ώστε κάθε πολίτης να αισθάνεται ότι είναι και δικό του θέμα να ενημερώσει, να προτείνει και να συμβάλει στην αποξήλωση παράνομων πινακίδων. Με βάση αυτό, λοιπόν, πιστεύω ότι μπορούμε σε σύντομο χρονικό διάστημα να διαμορφώσουμε μια άλλη εικόνα για την πόλη μας.

Θέλω να δώσω το λόγο στον Νίκο Σηφουνάκη, τον Γιάννη Μαγκριώτη και τον Σπύρο Βούγια από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Σπύρο, θέλω να σε ευχαριστήσω, και δημοσίως μέσω του Υπουργείου σας και την Τροχαία για τον πολύ σημαντικό και αποτελεσματικό ρόλο στην κρίση των Τεμπών. Πραγματικά οι άνθρωποι της Τροχαίας αξίζουν τα συγχαρητήριά μας για τη συμβολή τους, ώστε να αντιμετωπιστεί αυτή η κρίση με τις λιγότερες κατά το δυνατόν συνέπειες.

Μετά, θα έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε πως κατακλύζει τη ζωή μας αυτό το αίσχος των παράνομων πινακίδων με τους κινδύνους που εγκυμονεί.

Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε πολίτη αυτής της χώρας να απολαμβάνει το δημόσιο χώρο και να κυκλοφορεί σε αυτόν με ασφάλεια. Η Ελλάδα του 2010 δεν μπορεί να είναι ουραγός στα θέματα οδικής ασφάλειας. Για την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό προσωπικά η αντιστροφή αυτής της απαράδεκτης κατάστασης είναι εθνικό ζήτημα.

Μια από τις πρώτες μας πρωτοβουλίες από τον Οκτώβριο του 2009 ήταν η σύσταση της Διυπουργικής Επιτροπής για την οδική ασφάλεια. Ο στόχος των έξι Υπουργείων που μετέχουν στην Επιτροπή είναι κοινός. Επιδιώκουμε να δημιουργήσουμε ένα βαθύ αίσθημα κοινωνικής ευθύνης, ώστε όλοι μαζί, κεντρικό κράτος, Τοπική Αυτοδιοίκηση και  η κοινωνία των πολιτών να περιορίσουν επιτέλους τη μάστιγα των ατυχημάτων στους δρόμους.
Όπως είπε και ο Υπουργός, ο κ. Ρέππας, θα πραγματοποιήσουμε την πρώτη άτυπη συνάντηση του Εθνικού Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας. Ένας θεσμός στον οποίο μετέχουν κοινωνικοί φορείς, που χρόνια δραστηριοποιούνται με ευαισθησία για την προαγωγή της οδικής ασφάλειας και που δεν είχαν τη δυνατότητα συνεισφοράς, όπως το Τεχνικό Επιμελητήριο,  ο Σύλλογος Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων, η ΚΕΔΚΕ, η ΕΝΑΕ, το Ίδρυμα «Π.ΜΥΛΩΝΑΣ» και άλλοι.

Στο πλαίσιο αυτό η κατάληψη και η κατάχρηση του δημόσιου χώρου με την τοποθέτηση παράνομων διαφημιστικών πινακίδων που απαγορεύουν την πρόσβαση, αλλά και την αισθητική υποβάθμιση των πόλεων και των οδικών αξόνων δεν είναι δυνατόν να συνεχιστεί. Τα στοιχεία είναι αμείλικτα, κάθε χρόνο θάνατοι συμπολιτών μας σε αυτοκινητιστικά ατυχήματα οφείλονται και στις παράνομες διαφημίσεις.

Έτσι, λοιπόν, τη Δευτέρα 26 Απριλίου ξεκινάμε την αποξήλωση των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων, κατ’ αρχήν πιλοτικά στον άξονα της Λεωφόρου Κηφισίας και στη συνέχεια προχωρούμε στον καθαρισμό των αξόνων της Μαραθώνιας διαδρομής.

Πριν δυο – τρεις μέρες είχαμε συνάντηση και με τους Δημάρχους που έχουν την ευθύνη των συγκεκριμένων περιοχών. Ήταν εδώ ο Δήμαρχος Αθηναίων, ο Δήμαρχος Κηφισιάς, ο Δήμαρχος του Αμαρουσίου, ο Δήμαρχος Χολαργού, όλοι όσοι εμπίπτουν στη συγκεκριμένη διαδρομή, έχουν την ευθύνη ως άρχοντες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Όπως γνωρίζετε την 31η Οκτωβρίου 2010 η χώρα μας διοργανώνει την 28η Μαραθώνια Διαδρομή, τους αγώνες. Σε μια τέτοια κορυφαία αθλητική οργάνωση η εικόνα της Αθήνας δεν επιτρέπεται να είναι ταυτισμένη με την αναρχία, την ανομία και την ασχήμια.

Είναι αυτονόητο ότι θα είμαστε σε στενή συνεργασία με τις περιφέρειες και τους δήμους όλης της χώρας, ώστε το έργο των αποξηλώσεων να επεκταθεί σε όλη την ελληνική επικράτεια. Έχουμε τη βούληση και κυρίως το απαιτούμενο νομικό πλαίσιο για να περιφρουρήσουμε επιτέλους την ελευθερία της μετακίνησης και την ανθρώπινη ζωή.

Καλούμε, λοιπόν, όλους όσοι εμπλέκονται στο πρόβλημα, τους Δήμους, τις Περιφέρειες, τους φορείς του κράτους, τους διαφημιστές και τους διαφημιζόμενους, αλλά και τους μεμονωμένους πολίτες που έχουν διαθέσει χώρο στην πρόσοψη ή στην ταράτσα της ιδιοκτησίας τους να προβούν άμεσα στην απομάκρυνση των παράνομων, ή των αντιαισθητικών αν θέλετε, πινακίδων. Θέλουμε να καταστήσουμε σαφές σε όλους, ότι ο γνώμονας της δράσης είναι ο νόμος, οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας που καταδικάζουν την παράνομη αυτή δραστηριότητα και η πρόσφατη εγκύκλιος του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου που χαρακτηρίζει διαρκές έγκλημα την παράνομη υπαίθρια διαφήμιση. Για τους διαφημιστές και τους διαφημιζόμενους, η επιβολή των προβλεπόμενων κυρώσεων και προστίμων πρέπει στο εξής να θεωρείται δεδομένη.

Καλούμε, λοιπόν, τους πολίτες να διεκδικήσουν ενεργά το δικαίωμά τους στην ασφάλεια και στην αισθητική του δημόσιου χώρου. Για το λόγο αυτό από σήμερα λειτουργεί στο διαδικτυακό τόπο ο χώρος χωρίς παράνομες διαφημιστικές πινακίδες στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.illegalsigns.gov.gr όπου κάθε πολίτης θα μπορεί να καταγγέλλει με εύκολο και ανέξοδο τρόπο τις περιπτώσεις των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων που υποπίπτουν στην αντίληψή του, προσδιορίζοντας την οδό, τον αριθμό και την περιοχή.

Θέλω κι εγώ, πραγματικά να ευχαριστήσω κεντρικά το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και γενικά την Τροχαία γιατί όλους αυτούς τους μήνες και με τη συμμετοχή της Περιφέρειας Αττικής -και είναι εδώ ο Περιφερειάρχης ο Ηλίας Λιακόπουλος- κάναμε την προεργασία. Ο αρμόδιος Δήμος και η αρμόδια Γραμματεία της Περιφέρειας θα είναι υποχρεωμένοι να προβαίνουν άμεσα στην αποξήλωση, χωρίς δεύτερη κουβέντα. Ταυτόχρονα θα επιβάλλονται οι κυρώσεις που καλώς ο νόμος προβλέπει και για αυτό το ΣΔΟΕ συμμετείχε όλη αυτήν την περίοδο στις προετοιμασίες.

Καλούμε, λοιπόν, τους πολίτες να συμμετέχουν σ’ αυτήν την προσπάθεια. Πρέπει να αποδείξουμε ότι δεν ευαισθητοποιούμαστε, ούτε τα καταφέρνουμε μόνον όταν πρέπει να πετύχουμε σε μεγάλα γεγονότα, όπως πράξαμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Θα σας κάνω μια σύντομη μονάχα εξήγηση στο πώς θα λειτουργήσει μέσα στο site. Είναι ένα τυπικό σημείο του Λεκανοπεδίου, ο κάθε πολίτης θα μπορεί να μπαίνει στο site, να βάζει το όνομά του, αν δεν θέλει ανωνύμως και να αναφέρει: Θέλω να επισημάνω την ύπαρξη της παράνομης διαφημιστικής πινακίδας στην οδό τάδε, αριθμό τάδε. Ταυτόχρονα επισυνάπτει και φωτογραφία, σήμερα ξέρετε το αντικείμενο της φωτογραφίας είναι πάρα πολύ εύκολο, είναι απλό και μέσω του κινητού αν δεν έχει φωτογραφική μηχανή, τοποθετείς τη φωτογραφία, την οποία αποστέλλεις βεβαίως με e-mail και στη συνέχεια βάζει και κάποιο σχόλιο, όποιο σχόλιο αυτός νομίζει συγκεκριμένο.

Αυτό πηγαίνει στην Τροχαία και στη συνέχεια η Τροχαία πιστοποιεί ότι πράγματι η πινακίδα είναι εκεί, πράγματι είναι παράνομη. Αυτή κοινοποιείται και στο Δήμο. Ο Δήμος έχει κατά νόμο την αρμοδιότητα άμεσα να προχωρήσει στην αφαίρεση.

Ταυτόχρονα όμως θα καταγράφεται και η παρανομία που πάει να πει, ότι αυτός ο οποίος διαφημίστηκε, είτε η διαφημιστική εταιρεία, είτε μέσω του διαφημιζόμενου θα πρέπει να πληρώσει, να του επιβληθεί και το πρόστιμο το οποίο προβλέπεται.

Υπό αυτήν την έννοια υπάρχει ένα κόστος. Φαντάζεστε πόσες τεράστιες πινακίδες υπάρχουν, με σιδηροκατασκευές ή όχι; Μόνον ο καθαρισμός της Κηφισίας, αυτό το πιλοτικό κομμάτι που θα κάνουμε, θέλει φορτηγά, θέλει εργάτες, θέλει μηχανήματα, αυτό είναι ένα κόστος.

Θα το κάνουμε εμείς, αλλά στη συνέχεια βεβαίως σύμφωνα με όσα έχουμε πει με την Περιφέρεια και κυρίως με το ΣΔΟΕ θα προχωρήσει το ΣΔΟΕ στη διαδικασία της επιβολής των προστίμων που επιβάλλονται. Αυτά, ευχαριστώ.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ:  Γιάννη.

Γ. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Ευχαριστώ πολύ. Τέσσερα σημεία θα θίξω πάνω στο πλαίσιο που ανέπτυξε ο κ. Υπουργός και στις κατευθύνσεις της πρόσφατης απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου και της κυβερνητικής πολιτικής.

Το πρώτο που θα ήθελα να διευκρινίσω και να τονίσω είναι, η χρηματοδότηση μέχρι τώρα των παρεμβάσεων οδικής ασφάλειας την τελευταία δεκαετία και έχει πολύ μεγάλη σημασία να παρακολουθήσουμε την πορεία της χρηματοδότησης σε σχέση και με την καμπύλη των ατυχημάτων. Ασφαλώς και οι δημόσιες υποδομές, τα δημόσια έργα και οι παρεμβάσεις δεν έχουν άμεση θα έλεγα προέκταση στην καμπύλη και στο δείκτη, έχουν όμως μεσοπρόθεσμες πολύ σημαντικές επιπτώσεις.

Στο Γ’ ΚΠΣ, θυμίζω ότι είχε διαμορφωθεί από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και κατά τα 2/3 υλοποιήθηκε από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας μετά το 2004, είχαν διασφαλιστεί πόροι 130 εκατομμύριων ευρώ για παρεμβάσεις οδικής ασφάλειας από το Ταμείο Συνοχής και από το Περιφερειακό Ταμείο.

Παρ’ ότι υπήρχαν υπερδεσμεύσεις 180 και πλέον εκατομμυρίων ευρώ, στο τέλος έχουμε και απώλειες 42 εκατομμυρίων ευρώ για το πρόγραμμα οδικής ασφάλειας. Μικρό το ποσό που είχε δεσμευτεί ασφαλώς των 130 εκατομμυρίων €. Αδιανόητο όμως με έναν χρόνο καθυστέρηση στην υλοποίηση αυτού του προγράμματος του Γ’ ΚΠΣ λόγω των καταστροφικών πυρκαγιών το καλοκαίρι του 2007 στην Πελοπόννησο, να έχουμε και απώλειες πόρων, παρ’ ότι εξαγγελίες και υπερδεσμεύσεις υπήρξαν.Χειροτέρεψε όμως η κατάσταση στην Δ’ Προγραμματική Περίοδο, στο ΕΣΠΑ, που διαμορφώθηκε από την απελθούσα Κυβέρνηση. Παρ’ ότι θα έπρεπε αναλογικά να έχουμε αύξηση, έστω τη φυσική αύξηση σε απόλυτους αριθμούς, έχουμε μείωση, υποδιπλασιασμό, 54 εκατομμύρια ευρώ μόνον έχουν προγραμματιστεί, έχουν διασφαλιστεί στα πλαίσια του ΕΣΠΑ για την οδική ασφάλεια.

Αυτό δείχνει ότι είχε πολύ χαμηλά στην εκτίμησή της, στην πολιτική της και στις επιλογές της η απελθούσα Κυβέρνηση τα θέματα οδικής ασφάλειας. Και αυτό σε μεγάλο βαθμό αν θέλετε έχει και την προέκτασή του σ’ αυτά που ανέφερε τόσο ο κ. Υπουργός, όσο και ο κ. Σηφουνάκης προηγουμένως και που γνωρίζουμε όλοι τα οδυνηρά αποτελέσματα.
Αυτό έγινε για δύο λόγους. Ο πρώτος και βασικός λόγος είναι ότι η δραστική μείωση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων τα προηγούμενα χρόνια που ήταν μια συνειδητή επιλογή από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, δεν έδινε τη δυνατότητα να χρηματοδοτηθούν τέτοια έργα οδικής ασφάλειας, γιατί και στο Γ’ και στο Δ’ χρειαζόταν και η εθνική συμμετοχή.

Το δεύτερο είναι η ανάγκη που είχε η προηγούμενη Κυβέρνηση, ιδιαίτερα στις προεκλογικές περιόδους, να δημοπρατεί έργα χωρίς ολοκληρωμένες μελέτες. Θα πω χαρακτηριστικά ότι ήμουν προχθές επίσκεψη στο Νομό Γρεβενών και βρέθηκα μπροστά σε μια πραγματικότητα, σ’ ένα περιφερειακό έργο, περίπου 25 εκατομμυρίων ευρώ, στο βορειοδυτικό όγκο της Πίνδου, το οποίο δημοπρατήθηκε παραμονές εκλογών του 2007, χωρίς γεωτεχνικές και υδρολογικές μελέτες, σε μια περιοχή που λόγω και των πυκνών χιονοπτώσεων έχουμε συνεχή ροή και υπόγειων αλλά και επιφανειακών υδάτων.
Γι’ αυτό λοιπόν, ενώ εξελίσσονται τα χωματουργικά, ξεκίνησε η κατολίσθηση. Έχουμε συνεχείς κατολισθήσεις και φυσικά δεν μπορούν τα χωματουργικά να ολοκληρωθούν. Η Κοινοτική Οδηγία 2008/96 επιβάλλει στα τεύχη δημοπράτησης μια σειρά από μελέτες που πρέπει να υπάρχουν και πρέπει να υπάρχουν και μελέτες για την οδική ασφάλεια. Οι ευεργετικές επιπτώσεις δηλαδή από την κατασκευή αυτού του έργου στην οδική ασφάλεια και την προστασία του πολίτη.

Αυτό είναι επιλογή και στη διαβούλευση με τους θεσμικούς παράγοντες της χώρας για το νέο θεσμικό πλαίσιο ανάθεσης των έργων να ενσωματωθεί αυτό το τμήμα της οδηγίας, η οποία στο σύνολό της βεβαίως όπως ήδη ανέφερε ο Υπουργός, μέχρι το τέλος του 2010 θα έχει ενσωματωθεί στο Εθνικό Δίκαιο. Συνεπώς τα τεύχη δημοπράτησης θα περιλαμβάνουν πλέον και μελέτη οδικής ασφάλειας. Και αυτό είναι ένας αποφασιστικός παράγων για να δεσμευτεί η Πολιτεία, αλλά και όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς στην κατασκευή των δημοσίων έργων από δω κι εμπρός και να έχουν ως βασικό στόχο της κατασκευής ενός δημόσιου έργου, τη ζωή των ανθρώπων και όχι άλλες επιλογές και άλλους στόχους ως κυρίαρχους.
Το δεύτερο σημείο που θα ήθελα πολύ γρήγορα να θίξω είναι το ειδικό πρόγραμμα που ανέφερε ήδη ο κ. Υπουργός προηγουμένως, 500 εκατομμυρίων ευρώ το οποίο διαμορφώνουμε και τις λεπτομέρειές  του θα σας παρουσιάσουμε τις επόμενες ημέρες. Αυτή τη στιγμή είμαστε σε επαφή και συνεργασία και με τις 13 Περιφέρειες, γιατί το πρόγραμμα αυτό, κυρίως, θα ενισχύσει το περιφερειακό, νομαρχιακό και παλιό εθνικό δίκτυο. (Το εθνικό δίκτυο πλέον καλύπτεται από τους αυτοκινητόδρομους που έχουν ήδη κατασκευασθεί ή αυτούς που κατασκευάζονται).

Αν δείτε και την πρόσφατη στατιστική των γιορτών του Πάσχα, θα διαπιστώσετε ότι το 80% των ατυχημάτων ήταν σ’ αυτό το οδικό δίκτυο.  Εκεί λοιπόν πέφτει το κύριο βάρος μ’ ένα πρόγραμμα 500 εκατομμυρίων ευρώ, 2011-2013 για να καλύψουμε τις ανάγκες με σημειακές παρεμβάσεις, άρσεις επικινδυνότητας,  αλλά και συντήρηση και ανακατασκευή. Θυμίζω ότι μετά τη δημοπράτηση των συμβάσεων παραχώρησης πέντε αυτοκινητοδρόμων το 2007,  ουσιαστικά δεν υπάρχουν χρήματα για να χρηματοδοτείται η συντήρηση του εθνικού δικτύου και γι’ αυτό ακριβώς έχει επιδεινωθεί η κατάστασή του τα τελευταία χρόνια.

Η μείωση του Προγράμματος των Δημοσίων Επενδύσεων, ο μηδενισμός σχεδόν των εσόδων του Ταμείου Εθνικής Οδοποιίας που χρηματοδοτούσε τη συντήρηση, οδήγησε ουσιαστικά στην απόλυτη απαξίωση και τ’ αποτελέσματα είναι γνωστά.  Το τρίτο ήδη έχει αναπτυχθεί, είναι η ενσωμάτωση της οδηγίας και το τέταρτο σημείο είναι ότι  ξεκινούμε με το πρόγραμμα, όπως αναπτύχθηκε ήδη αναλυτικά για την Αττική. Αντίστοιχο πρόγραμμα εκπονείται για τη Θεσσαλονίκη και τα μεγάλα αστικά κέντρα, γιατί στα μεγάλα αστικά κέντρα και στις κωμοπόλεις, στα ημιαστικά κέντρα των περιφερειών τους, εκεί συναντούμε και τα περισσότερα ατυχήματα λόγω των διαφορετικών γεωμετρικών μεγεθών που έχουν οι οδικές υποδομές.

Καλές και ανεπτυγμένες κοντά στα αστικά κέντρα, μόλις απομακρυνόμαστε από αυτές αλλάζουν τελείως τα χαρακτηριστικά τους, πολλαπλασιάζεται με θετικό βαθμό  η επικινδυνότητα και η οδική συμπεριφορά όπως αντιλαμβάνεστε, σε δευτερόλεπτα δεν μπορεί ν’ αλλάζει,  ειδικά ορισμένες περιόδους και μέρες του χρόνου και γι’ αυτό εκεί έχουμε, καθόλου τυχαία θα έλεγα, και τα πολλά ατυχήματα.

Σ. ΒΟΥΓΙΑΣ: Κύριε Υπουργέ, κύριοι Γενικοί Γραμματείς, κυρίες και κύριοι, εκ μέρους του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη μεταφέρω κατ’ αρχήν τους χαιρετισμούς για την πρώτη αυτή δημόσια παρουσία της μεγάλης προσπάθειας που ξεκίνησε με πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού για ν’ αντιμετωπίσουμε  το μεγάλο πρόβλημα των νεκρών και των θυμάτων των τροχαίων ατυχημάτων.

Ευχαριστώντας σας και για τα καλά σας λόγια, πιάνουμε ξανά το νήμα που είχαμε αφήσει το 2004. Η διυπουργική αυτή Επιτροπή που συγκροτήθηκε το 2001 είχε δώσει πολύ θεαματικά αποτελέσματα. Λειτουργώντας την πρώτη τετραετία είχα την τιμή να συμμετέχω ως Υφυπουργός Μεταφορών τότε. Θεωρώ απολύτως επιβεβλημένη τη συντονιστική προσπάθεια που κάνει το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, διότι το Υπουργείο αυτό αναβαθμισμένο στην ουσία ελέγχει, παρακολουθεί και έχει την αρμοδιότητα των 2/3 των πλευρών που στοιχειοθετούν το πρόβλημα των τροχαίων ατυχημάτων, δηλαδή το δρόμο και τα οχήματα.

Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έχει το 1/3, το υπόλοιπο, τον έλεγχο δηλαδή της συμπεριφοράς των οδηγών, μαζί βέβαια με συναρμόδια Υπουργεία όπως το Υπουργείο Παιδείας που μπορεί να βοηθήσει στην κυκλοφοριακή αγωγή, το Υπουργείο Υγείας που σχετίζεται με τη γρήγορη μεταφορά των βαριά τραυματισμένων στα νοσοκομεία και το Υπουργείο Εσωτερικών που όπως θα δούμε στη συνέχεια επηρεάζει μέσω των Δήμων και των Περιφερειών ζητήματα σαν αυτά που συζητούμε σήμερα.

Η πρώτη προσπάθεια είχε θεαματικά αποτελέσματα. Από περίπου 2.200 νεκρούς το 2000, φτάσαμε σε 1.500 το 2004. Διεκόπη βίαια την προηγούμενη 6ετία σε όλους τους τομείς αλλά και στα οδικά τροχαία ατυχήματα,  όπου παρέδωσε μια στάσιμη κατάσταση. Το 2009 είχαμε 1.470 νεκρούς παρά το γεγονός πως το οδικό δίκτυο, κυρίως το υπεραστικό, βελτιώθηκε κατά πολύ. Πιάνουμε λοιπόν ξανά το χαμένο νήμα. Ξανά, με πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού, τότε ήταν ο κ. Σημίτης τώρα είναι ο Γιώργος Παπανδρέου και με τη Διυπουργική Επιτροπή, το στρατηγικό σχέδιο και όλες τις δράσεις που ανέφερε στην αρχή ο Υπουργός, ξεκινούμε για να πετύχουμε το στόχο μέσα στην πρώτη τετραετία, να φτάσουμε τον ευρωπαϊκό μέσο όρο που είναι 1.020 νεκροί.

Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος για τα δικά μας στατιστικά πληθυσμιακά και άλλα στοιχεία, είναι 1.020 νεκροί. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα πως ο στόχος των 100 νεκρών που βάλαμε από την πλευρά του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και της Τροχαίας, πρέπει να καλυφθεί και να ξεπεραστεί. Τα πρώτα στοιχεία του α’ τριμήνου είναι θετικά. Το πρώτο τρίμηνο είχαμε 40 νεκρούς λιγότερους, σκεφτείτε πόσο σημαντικό είναι αυτό. Δεν εκτιμάται ίσως ανάλογα ότι 40 άνθρωποι λιγότεροι μέσα σ’ ένα τρίμηνο έσωσαν τη ζωή τους σε σχέση με πέρυσι, παρά το γεγονός ότι ο Μάρτιος εμπεριείχε κι ένα τμήμα της εξόδου, της πρώτης εξόδου της Μεγάλης Εβδομάδας για το Πάσχα, δηλαδή αυξημένη κυκλοφορία.

Αυτό όμως που παρατηρήσαμε από την ανάλυση αυτών των 40 που αν συνεχίσουμε έτσι θα μας βοηθήσουν ώστε να υπερκαλύψουμε το στόχο των 100 νεκρών, να φτάσουμε δηλαδή στους 160 αλλά πάντως 100 ήταν ο στόχος που βάλαμε, για να είμαστε ρεαλιστές και αποτελεσματικοί, ήταν ότι τα τροχαία ατυχήματα αντιμετωπίζονται πολύ ικανοποιητικά πια στο εθνικό οδικό δίκτυο εξαιτίας της προσπάθειας του Υπουργείου Υποδομών και του απλώματος των δυνάμεων της Τροχαίας στο εθνικό οδικό δίκτυο και μας ξεφεύγουν ακόμη στο επαρχιακό οδικό δίκτυο και μέσα στις πόλεις.

Γι’ αυτό ακριβώς, αυτή η σημερινή πρωτοβουλία εντάσσεται στην αντιμετώπιση των τροχαίων ατυχημάτων μέσα στις πόλεις, που αφορά κυρίως παράσυρση πεζών που είναι ο πιο ευάλωτος χρήστης, κυρίως νέων παιδιών γύρω από σχολεία, μεγάλων σε ηλικία ατόμων, συνταξιούχων που παρασύρονται ή εκτροπές δικύκλων τα οποία κυκλοφορούν με τον τρόπο που κυκλοφορούν.Επομένως η καινούργια μεγάλη προσπάθεια που ξεκινάμε αφορά στην καταπολέμηση και μέσα στις πόλεις και φυσικά χρειάζονται συνεργασίες με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τους Δήμους με διαφόρους τρόπους. Για να μην κλέβω άλλο από τον πολύτιμο χρόνο σας, θα σας πω πως εμείς θα συμπαρασταθούμε και στην προσπάθεια αυτή, την καινούργια του Υπουργείου, την εξειδικευμένη, για την αποκαθήλωση των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων.Από τη μεθεπόμενη Δευτέρα, στις 26 του μηνός το πρωί, που θα ξεκινήσει η προσπάθεια του Υπουργείου και η Αστυνομία και οι Διευθύνσεις της Τροχαίας θα σταθούν δίπλα στο πρώτο κομμάτι της Κηφισίας από το Ζηρίνειο μέχρι το «Υγεία» που θα επεκταθεί στη συνέχεια στη Λεωφόρο Καβάλας, στην Πειραιώς που θ’ αποτελέσουν πρότυπους άξονες. Θα διασφαλίσουμε την τάξη στην προσπάθεια αποκαθήλωσης των παράνομων πινακίδων και θα διευκολύνουμε τη ροή της κυκλοφορίας ώστε να μην υπάρξει κανένα πρόβλημα στους οδηγούς.

Οι παράνομες διαφημιστικές πινακίδες είναι ένα μεγάλο πρόβλημα και για την οδική ασφάλεια και για την οπτική ενόχληση και για την αισθητική ρύπανση των πόλεων. Με την έννοια αυτή, ξεκινώντας από το κρίσιμο αυτό σημείο και συμπληρώνοντας τις προσπάθειες με τους Δήμους ώστε να τους πιέσουμε, γιατί μαζί τους μόνο μπορούμε να το κάνουμε αυτό, να βάλουν περισσότερες διαβάσεις επιφανείας, να προστατεύσουμε τα πεζοδρόμια από τη διέλευση των τροχοφόρων κυρίως των μηχανοκίνητων δικύκλων, να προστατεύσουμε τους πεζούς στις στάσεις, στις ράμπες για τα άτομα με αναπηρία, τα οχήματα στις στροφές και βεβαίως να προστατεύσουμε και να ελέγξουμε την οδήγηση κάτω από την επήρεια αλκοόλ που είναι δική μας δουλειά, νομίζω πως θα ολοκληρώσουμε τους στόχους μας, θα τους ξεπεράσουμε. Γι’ αυτό το λόγο είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος που και η σημερινή συνάντηση εδώ είναι το πρώτο δημόσιο βήμα της λειτουργίας της Διυπουργικής Επιτροπής που θα αποφέρει, είμαι βέβαιος, τα ίδια θετικά αποτελέσματα που είχαμε και στην πρώτη πενταετία. Ευχαριστώ.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Είμαστε έτοιμοι ν’ ακούσουμε τις ερωτήσεις σας.

Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Επειδή είπε αυτό ο Υπουργός,  θέλω να σας πω ότι με τον Περιφερειάρχη, τον κ. Ηλία Ηλιακόπουλο τη Δευτέρα 26 του μηνός και εγώ και εκείνος θα είμαστε παρόντες στην έναρξη της αποξήλωσης.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, καλά και άγια όσα εξαγγείλατε. Ωστόσο θεωρώ ότι κατά γενική ομολογία το θέμα της οδικής συμπεριφοράς είναι κατά βάση θέμα παιδείας. Θεωρώ ότι δεν θίξατε κάτι τέτοιο. Για παράδειγμα, δεν ακούσαμε τίποτα για πιθανή συνεργασία και με συναρμόδια Υπουργεία, όπως το Περιβάλλοντος ή το Παιδείας, ώστε να δημιουργηθούν κάποια πάρκα οδικής ασφάλειας όπως υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη, σε όλο τον κόσμο, ή και την εισαγωγή ακόμα της οδικής συμπεριφοράς ως βασικό μάθημα από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση.

Υπάρχει περίπτωση να δούμε κάτι τέτοιο ώστε να υπάρχει και ένα μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα και όχι κάποιες άμεσες παρεμβάσεις, ίσως και αμφιβόλου αποτελέσματος;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Πρώτα απ’ όλα αναφέρεστε σε θέματα τα οποία έχουν ήδη τεθεί. Έχουν εξαγγελθεί μέτρα τα οποία συμπεριλαμβάνουν δράσεις όπως αυτές εσείς επισημαίνετε, ήδη από την εισήγηση που κάναμε στο Υπουργικό Συμβούλιο στις 22 Δεκεμβρίου. Τα Υπουργεία στα οποία αναφέρεστε, συμμετέχουν στη Διυπουργική Επιτροπή.

Στα 20 μέτρα συν δύο πρωτοβουλίες που ανακοινώσαμε στις 22 Δεκεμβρίου, αναφερθήκαμε μεταξύ των άλλων στην ανάγκη εισαγωγής στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση ενός εγχειριδίου, προκειμένου οι μαθητές από τη μικρή ηλικία να εξοικειώνονται με το θέμα της οδικής ασφάλειας και είμαστε σε μια συνεργασία με το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας το οποίο, επαναλαμβάνω, συμμετέχει στη Διυπουργική Επιτροπή. Είναι ένα θέμα λοιπόν το οποίο υπάρχει στο τραπέζι, μας απασχολεί.

Όσον αφορά στα πάρκα κυκλοφοριακής αγωγής υπάρχουν σε πάρα πολλούς Δήμους, είναι θέμα πια των φορέων της Αυτοδιοίκησης να φροντίζουν για τη λειτουργία των πάρκων αυτών. Θα μου επιτρέψετε να πω ότι η εμπειρία είναι κάπως μικτή, σύνθετη. Αλλού έχουμε πάρκα κυκλοφοριακής αγωγής τα οποία λειτουργούν και συμφιλιώνουν τους μικρούς πολίτες με αυτό το αντικείμενο, αλλού είναι εγκαταλελειμμένα απολύτως, είτε λόγω έλλειψης προσωπικού, είτε αδιαφορίας των τοπικών αρχόντων.

Αυτό το οποίο πρέπει να πούμε εμείς είναι ότι μπορούμε πραγματικά να κάνουμε μια προγραμματική σύμβαση, προκειμένου να έχουμε μια διαχείριση από τους μαθητές και τα σχολεία αυτών των ίδιων των πάρκων, δηλαδή μήπως θα πρέπει να έχουν έναν αυξημένο λόγο πέραν των φορέων Αυτοδιοίκησης, οι φορείς της εκπαιδευτικής κοινότητας. Να έχουν εντάξει μια δραστηριότητα επίσκεψης και τρόπον τινά διδασκαλίας στην πράξη, εφαρμοσμένης διδασκαλίας του θέματος της οδικής ασφάλειας στους μαθητές κάποιες ώρες, στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού προγράμματος.

Αυτό είναι κάτι το οποίο το συζητούμε, άρα λοιπόν και τα δύο θέματα που θέσατε και τα θέσατε πολύ ορθά γιατί είναι σημαντικά, είναι θέματα τα οποία συμπεριλαμβάνονται στις πολιτικές πρωτοβουλίες μας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Για τα προβλήματα με τα τροχαία ατυχήματα, είναι και ο δρόμος είναι και ο κακός οδηγός. Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν σκέφτεστε ν’ αλλάξετε τα όρια ταχύτητας γιατί βλέπουμε ότι έχει αλλάξει και η ποιότητα του δρόμου. Δεν μπορούμε δηλαδή σ’ ένα δρόμο ο οποίος έχει τη δυνατότητα να πάει ένα αυτοκίνητο με 80 χλμ. να υπάρχει ακόμα με πινακίδα 30 χλμ., και αυτό είναι επικίνδυνο. Τι θα κάνετε με τα πρόστιμα για τον κακό οδηγό, αν σκέφτεστε να μειώσετε ή ν’ αυξήσετε τα πρόστιμα, π.χ. για ζώνη ασφαλείας και θα ήθελα να μάθω όσον αφορά στην αποξήλωση που ξεκινάει στις 26 του μηνός, αν έχουν ενημερωθεί οι ιδιώτες οι οποίοι έχουν βάλει διαφημιστικές πινακίδες κατά μήκος της λεωφόρου Κηφισίας, πόσο θα είναι το πρόστιμο και αν κάποιος πει ότι εγώ την κατεβάζω θα το πληρώσει; Δηλαδή πώς θα επιβάλλεται το πρόστιμο;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Θέσατε νομίζω τρία θέματα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα ήθελα να πω το εξής, ότι είχαμε φτάσει στο σημείο οι διαφημιστικές πινακίδες ή το κύκλωμα αυτό των διαφημιστικών πινακίδων, να καθορίζει τα όρια ταχύτητας στους εθνικούς δρόμους και τους επαρχιακούς. Αυτό θα σας έχουν ενημερώσει από το Υπουργείο οι αρμόδιοι παράγοντες απ’ το Υπουργείο Υποδομών. Προτίθεστε να αλλάξετε αυτή την κατάσταση και σε ποιον ορίζοντα;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Θέσατε τρία θέματα. Όσον αφορά στα όρια ταχύτητας, καθορίζονται με βάση κάποιους κανόνες. Εμείς επειδή δημιουργούνται νέοι αυτοκινητόδρομοι, επειδή βελτιώνεται το οδικό δίκτυο, πράγματι πρέπει να επικαιροποιήσουμε τα όρια ταχύτητας με την τοποθέτηση των κατάλληλων πινακίδων.

Πρέπει να σας πω όμως ότι οι οδηγοί -λέω το αυτονόητο, αλλά δεν είναι τόσο αυτονόητο το αυτονόητο στην Ελλάδα- θα πρέπει να είναι πάρα πολύ προσεκτικοί. Δέχθηκα ένα γράμμα προσφάτως από έναν φίλο ανώνυμο, ο οποίος μας παραπονέθηκε για το νέο δρόμο που συνδέει την Τρίπολη με την Μεγαλόπολη. Μετά την παράκαμψη των στροφών στην περιοχή τη δύσκολη, στις Βίγλες της Μεγαλόπολης, αφού χρησιμοποιούμε πια το νέο αυτοκινητόδρομο τη νέα σήραγγα που δώσαμε στην κυκλοφορία πριν λίγες ημέρες, η ταχύτητα ασφαλώς είναι μεγαλύτερη.
Παραπονέθηκε όμως ο φίλος ότι οι ταμπέλες μέσα στη σήραγγα αναφέρουν ότι το όριο ταχύτητας είναι 60 χλμ. Προφανώς σε όλες τις σήραγγες η ταχύτητα είναι 60 χλμ. Είναι κανόνας αυτό, όχι στην Ελλάδα, σε όλη την Ευρώπη. Δεν μπορεί να είναι παραπάνω το όριο ταχύτητας. Υπάρχουν κάποιοι κανονισμοί, για τη σήραγγα μιλάω.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εμείς μιλάμε για δρόμους. Δεν μπορεί στη Συγγρού να είναι 60 χλμ.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Μια στιγμή. Μίλησα πριν γενικά για τα όρια ταχύτητας και σας είπα ότι πράγματι όταν έχεις νέους αυτοκινητόδρομους, όταν έχεις βελτίωση του οδικού δικτύου, πρέπει να επικαιροποιήσεις τις σημάνσεις. Αλλά βλέπω και μου κάνει εντύπωση, ότι οι πολίτες διαμαρτύρονται επειδή ακριβώς ίσως δεν έχουν ενημέρωση, αγνοούν ορισμένα βασικά στοιχεία τα οποία διέπουν τον τρόπο με τον οποίο καθορίζονται τα όρια ταχύτητας σε κάποιες περιπτώσεις, όπως είναι η περίπτωση μιας σήραγγας.Το δεύτερο θέμα το οποίο θέσατε και αφορά τις ποινές…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (Ερώτηση χωρίς μικρόφωνο)

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Όταν είπαμε πριν ότι θα κάνουμε παρεμβάσεις στο οδικό δίκτυο της χώρας κεντρικό και περιφερειακό σε μήκος μεγαλύτερο των 10 χιλιάδων χλμ περιλαμβάνονται και τέτοιου είδους παρεμβάσεις.

Όσον αφορά στις ποινές, έχουμε πει στο πλαίσιο της πολιτικής που εξαγγείλαμε στο Υπουργικό Συμβούλιο, ότι θέλουμε να επιβάλλονται ποινές οι οποίες δεν θα συμπεριλαμβάνονται στο λεγόμενο point system, αλλά να επηρεάζουν και το σύστημα bonus - malus των ασφαλιστικών καλύψεων που έχουν οι οδηγοί για τα οχήματά τους.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν πρόκειται να έχουμε κάποιες αλλαγές στον ΚΟΚ;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Αλλαγές στον Κώδικα μπορούμε να κάνουμε. Θα τις συζητήσουμε. Στο πλαίσιο της διυπουργικής θα γίνει αυτή η συζήτηση για να έχουμε την εμπειρία και φορέων που δραστηριοποιούνται στο πλαίσιο άλλων Υπουργείων. Τον Κώδικα δεν θα τον αλλάξουμε εμείς. Θα συζητήσουμε στο πλαίσιο της διυπουργικής και στο Εθνικό Συμβούλιο. Είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε σε αλλαγές, αλλά δεν έχουμε κάποια απόφαση αυτή την ώρα για να την ανακοινώσουμε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όταν λέτε αλλαγές εννοείτε ότι σχεδιάζετε π.χ. να μειώσετε κάποια πρόστιμα τα οποία ήταν αυξημένα;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Όχι να μειώσουμε πρόστιμα τα οποία είναι αυξημένα. Να δούμε ένα νέο τρόπο με τον οποίο τα πρόστιμα που επιβάλλονται είναι πρόστιμα τα οποία πραγματικά ανταποκρίνονται στο ατόπημα, στην παρανομία του οδηγού, δεύτερον, εισπράττονται και τρίτον, μπορούν να είναι πρόστιμα τα οποία οδηγούν σε ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα.
Εμείς δεν είμαστε της αντίληψης ο ρυπαίνων πληρώνει. Δηλαδή κάποιος που έχει  χρήματα μπορεί να πληρώνει τα πρόστιμα επειδή ακριβώς δεν του κοστίζει και τίποτα και να συνεχίζει να παρανομεί; Άρα, λοιπόν, θέλει μια άλλη αντίληψη. Είναι ένα γενικότερο θέμα και σας παρακαλώ μην θεωρείτε ότι δίνοντας αποσπασματικές λύσεις, λύνουμε και το πρόβλημα. Δεν το λύνουμε το πρόβλημα.

Οι παρεμβάσεις του ΚΟΚ και οι αλλαγές θα γίνουν αφού ακριβώς ακούσουμε τις προτάσεις από τους επιστημονικούς φορείς, από τους κοινωνικούς φορείς, στο πλαίσιο του Εθνικού Συμβουλίου για την Οδική Ασφάλεια το οποίο σας είπα ξεκινάει τη λειτουργία του. Και βεβαίως σε συνεργασία με τα συναρμόδια Υπουργεία.

Αν δεν συζητήσουμε με την Τροχαία πιστεύετε ότι μπορούμε να κάνουμε εμείς αλλαγές στον ΚΟΚ; Ασφαλώς όχι. Αυτό το είπαμε και είναι κάτι το οποίο το σχεδιάζουμε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (Ερώτηση χωρίς μικρόφωνο)

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Όπως αναφέρεται στο σχετικό άρθρο, στο άρθρο 2 του 2946, οι διαφημιστικές πινακίδες για τις οποίες μιλάμε είναι όλες παράνομες. Μην έχετε καμία αμφιβολία. Δηλαδή θα έλεγα το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό των πινακίδων που συναντούμε καθώς οδηγούμε ή περπατούμε στους δρόμους της Αθήνας, είναι πινακίδες παράνομες.

Το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό, είτε αυτές αφορούν οποιοδήποτε τύπο με κατασκευή, είτε αφορούν ελαφρές πινακίδες που μπορεί να τοποθετήσει ο ενδιαφερόμενος επαγγελματίας για τις υπηρεσίες, τα προϊόντα που ο ίδιος παρέχει, είτε τις αφίσες, τα πάνελς στα οποία τοποθετούνται, όλα αυτά είναι παράνομα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (Ερώτηση χωρίς μικρόφωνο)

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Κάνετε λάθος. Και υπάρχει τρόπος να το λύσουμε οριστικά το πρόβλημα, με μία διαδικασία όπου η διαφήμιση, γιατί θα έχουμε υπαίθρια διαφήμιση, είναι ένα απαραίτητο στοιχείο στη λειτουργία μιας σύγχρονης κοινωνίας η ενημέρωση, η πληροφόρηση των πολιτών για προϊόντα και υπηρεσίες, αλλά θα πρέπει και έχουμε σκέψεις γι’ αυτό, να προχωρήσουμε σε πιστοποίηση τέτοια, ώστε κάθε πινακίδα η οποία υπάρχει σε δημόσιο χώρο να έχει τη δέουσα πιστοποίηση, ώστε να προκύπτει ότι νομίμως έχει τοποθετηθεί. Ότι έχουν πληρωθεί τα τέλη, ότι είναι σε σωστό χώρο κ.λπ.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (Ερώτηση χωρίς μικρόφωνο)

Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Να προσθέσω κάτι σε αυτά που είπε ο κ. Ρέππας; Πρέπει να ακολουθηθεί μία διαδικασία νόμιμη την οποία και ακολουθήσαμε. Το Υπουργείο Εσωτερικών κατά νόμο κοινοποιεί στους δήμους να προχωρήσουν καταρχήν στην ενημέρωση εκείνων των διαφημιζόμενων και διαφημιστικών εταιριών που έχουν παράνομες πινακίδες και μέσα σε πέντε μέρες να αποξηλωθούν.

Στη συνέχεια βεβαίως ο νόμος είναι ανοιχτός και με την απόφαση και του Συμβουλίου της Επικρατείας, αλλά και την εγκύκλιο του Αρείου Πάγου, έχουν ενημερωθεί όλοι οι Δήμοι της Ελλάδας από το Υπουργείο Εσωτερικών. Κάποιοι προχώρησαν, δεν θέλω να σας αναφέρω κάποιους δήμους. Ήρθε ένας δήμος ο οποίος είπε εγώ είμαι στο λεκανοπέδιο, είχα 366 παράνομες πινακίδες και τελικά απεδείχθη και απέσυρα 416. Που πάει να πει ότι μέσα στο διάστημα αυτό υπήρχαν και άλλες που δεν ήταν καταγεγραμμένες.

Άρα, οι νόμιμες διαδικασίες έχουν ακολουθηθεί. Όποια πινακίδα είναι σε πεζοδρόμιο ή στο ενδιάμεσο διαχωριστικό είναι παράνομες διότι απαγορεύονται. Μέσα στο πλαίσιο που είπαμε πριν, θα υπάρξουν και καινούργιες προδιαγραφές, είμαστε σε συνεργασία με το ΥΠΕΚΑ. Πεζοδρόμιο κάτω από τρία μέτρα δεν μπορεί να υπάρχει.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (Ερώτηση χωρίς μικρόφωνο)

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Αφού υπάρχει ο νόμος για την υπαίθρια διαφήμιση, για διαφημιστικές πινακίδες, το άρθρο 2 που λέει απαγορεύονται όλες αυτές οι πινακίδες εξ ορισμού. Σας λέω, το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό των πινακίδων που σήμερα υφίστανται, είναι παράνομες και αυτό το μήνυμα πρέπει να το δώσουμε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (Ερώτηση χωρίς μικρόφωνο)

Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Να σας πω ότι όπου δεν υπάρχουν στοιχεία σε αναρτημένη διαφήμιση – πινακίδα, αυτές απ’ το νόμο είναι παράνομες. Θεωρούνται ρύποι και αυτοδίκαια φεύγουν.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (Ερώτηση χωρίς μικρόφωνο)

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Πρώτα απ’ όλα, νομίζω για τα θέματα αυτά έδωσε προκαταβολικώς κάποια απάντηση ο κ. Μαγκριώτης. Σας λέω ότι τα έχουμε εκτιμήσει. Προσβλέπουμε στην αξιοποίηση πόρων από το ΠΔΕ το οποίο είναι αυξημένο σε σχέση με το ΠΔΕ που διέθετε η χώρα μας τα τελευταία χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό.Δεύτερον, θα έχουμε τη δυνατότητα να αναδιαρθρώσουμε το πρόγραμμα στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ προκειμένου να χρηματοδοτήσουμε δράσεις για την οδική ασφάλεια. Και θα μου επιτρέψετε να πω ότι ένα μεγάλο κομμάτι των δράσεων και των πρωτοβουλιών δεν απαιτεί πόρους ή απαιτεί ελάχιστους πόρους.

Είναι μελετημένο το πρόγραμμα αυτό. Οι δαπάνες, πρώτα απ’ όλα για την αποξήλωση των πινακίδων είναι ελάχιστες δαπάνες. Και αν επικρατήσει μια αντίληψη ότι εμείς οι ίδιοι, με τη συμμετοχή του κάθε πολίτη τελικά επιβάλλουμε τη νομιμότητα και δεν επιτρέπουμε, με την έγκυρη καταγγελία και την έγκυρη ενημέρωση σε οποιοδήποτε παρανομούντα να δημιουργεί αυτή την ασχήμια, αυτό το αισθητικό τσουνάμι, το οποίο κατακλύζει όπως είπα τη ζωή μας, τότε θα έχουμε μια άλλη αντίληψη, ένα άλλο περιβάλλον και χωρίς να ξοδέψουμε ούτε ένα ευρώ θα έχουμε πετύχει έναν πολύ σημαντικό σκοπό.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Θα ήθελα να μου διευκρινίσετε στα θεσμικά μέτρα, την κοινοτική οδηγία 2008/96, τι ακριβώς είναι γιατί δεν το ξέρω τι είναι αυτό.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ:  Είναι μια κοινοτική οδηγία, η οποία αφορά στην οδική ασφάλεια και η κοινοτική αυτή οδηγία πρέπει να ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο μέχρι τέλος του 2010.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Τι προβλέπει;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Αναφέρεται και αυτό το κάνει το Υπουργείο μας, στην ενσωμάτωση αυτής της οδηγίας, ιδίως στον τομέα των υποδομών. Αναφέρεται ακριβώς στη διάσταση, στην ψυχή της οδικής ασφάλειας, η οποία θα πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη στη μελέτη, το σχεδιασμό και την κατασκευή των οδικών έργων.Είναι κάτι το οποίο θα μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο, όπως σας είπα και είναι ένας παράγοντας ο οποίος συνυπολογίζεται, όσον αφορά στο σχεδιασμό των οδικών έργων από εδώ και πέρα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Και το πρωτοσέλιδο μιας εφημερίδας σήμερα, της ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ, που λέει για την πετρελαιοκίνηση. Υπάρχει ένα πρωτοσέλιδο σήμερα για πετρελαιοκίνηση.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Δεν έχουμε πάρει κάποια τέτοια απόφαση. Είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα αυτό. Είναι θέμα με συναρμοδιότητα άλλων Υπουργείων. Δεν είναι κάτι στο οποίο μπορούμε να κάνουμε ανακοινώσεις, άλλωστε η χώρα τώρα έχει ανάγκη από πυραυλοκίνηση, όχι από πετρελαιοκίνηση, πυραυλοκίνητοι πρέπει να γίνουμε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  (Μιλάει εκτός μικροφώνου).

Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Είναι χιλιάδες και το 80%, για να μην πω παραπάνω, είναι αυθαίρετες και παράνομες. Εμείς θέλουμε να ζητήσουμε τη βοήθειά σας, τη Δευτέρα στις 26 να είστε εκεί, να βοηθήσετε να γίνει συνείδηση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Πότε θα ολοκληρωθεί; Υπάρχει χρονοδιάγραμμα;

Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Έχει χρόνο μπροστά και προχωράμε.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ:  Μακάρι να πάρουν το μήνυμα όλοι και να μας απαλλάξουν από αυτόν τον κόπο, να το κάνουν οι ίδιοι.

Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Σας πληροφορώ ότι ήδη δύο μεγάλες εταιρείες, η μια είναι ανώνυμη και του δημοσίου, ήδη επικοινώνησαν μαζί μας ότι ξεκινούν την αφαίρεση όπου το διαφημιστικό προϊόν είναι παράνομο και όχι μόνο.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ:  Να είναι ισχυρό το μήνυμα από τη σημερινή συζήτησή μας και νομίζω αυτό από μόνο του θα δώσει αποτελέσματα. Ευχαριστούμε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  (Μιλάει εκτός μικροφώνου).

Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Το θέμα τότε είναι σύνθετο. Έχει να κάνει και με την παράνομη κατασκευή, έχει να κάνει και με την παράνομη διαφήμιση. Εμπλέκεται και ο ιδιοκτήτης και η διαφημιστική εταιρεία και ο διαφημιζόμενος.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Γνωρίζετε πολύ καλά ότι όσον αφορά στις διαφημίσεις στις ταράτσες, είναι τόσο σύνθετο και πολύπλοκο το θέμα αυτό και γι’ αυτό ακριβώς…

Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Προσδιορίζονται τα πρόστιμα από το νόμο για κάθε περίπτωση.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Πρέπει να σας πω ότι κάποιοι πολίτες δέχονται να τοποθετηθούν στις ταράτσες των πολυκατοικιών που είναι τα διαμερίσματά τους τέτοιες πινακίδες, μπορεί να πάρουν κάποιο ποσό χρηματικό στην αρχή, μετά δεν παίρνουν ούτε αυτό, δεν μπορούν να το διεκδικήσουν.

Οι διαφημιστικές εταιρείες έχουν φροντίσει να τοποθετούν υπόλογους έναντι του νόμου είτε υπερήλικες, είτε ξένης εθνικότητας, ή διπλής υπηκοότητας, ώστε να μην είναι εύκολο να τους βρει κάποιος και χίλια δυο άλλα ευτράπελα τα οποία οδηγούν σε αυτό το χάλι το οποίο ζούμε. Αυτό το χάλι πρέπει να αντιμετωπίσουμε.

Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Για το χρονοδιάγραμμα πάντως, να ξέρετε ότι ο κ. Οικονομίδης, ο Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Έργων και ο κ. Ζαφόπουλος που σχεδιάζει τα συνεργεία και όλη αυτή την προσπάθεια, θα συνεχίσουμε, δεν θα σταματήσουμε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Μια τελευταία ερώτηση μπορώ, επιτρέπετε; Ευχαριστώ πολύ. Θα ήθελα να μας πείτε, επειδή καλύφθηκε το θέμα απ’ ότι καταλαβαίνω, σχετικά με το θέμα των μελλοντικών αποκρατικοποιήσεων, τι πρέπει να περιμένουμε γενικά από αυτά που ελέγχει το Υπουργείο. Γιατί πολύς λόγος γίνεται.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ:  Εμείς, σήμερα δε θα κάνουμε καμία ανακοίνωση. Τα όσα γράφονται είναι αποτέλεσμα και προϊόν των ερευνών που κάνετε εσείς, στο πλαίσιο του ρεπορτάζ που καλύπτετε.

Αυτό το  οποίο θέλω να σας πω μόνο, είναι ότι πράγματι πρέπει να επιταχύνουμε τις διαρθρωτικές αλλαγές. Και διαρθρωτικές αλλαγές δεν είναι μόνον οι μετοχοποιήσεις ή οι αποκρατικοποιήσεις σε Οργανισμούς που ελέγχονται σήμερα από το Δημόσιο.

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να λάβετε υπόψη σας τούτο: Θα πρέπει να προχωρήσουμε προφανώς σε τέτοιου τύπου διαρθρωτικές αλλαγές,  μετοχοποιήσεις, αποκρατικοποιήσεις, αλλά στις επιχειρήσεις εκείνες που έχουν νευραλγικό ρόλο στη δημόσια διοίκηση της χώρας και ιδίως στην ελληνική οικονομία, ο έλεγχος πρέπει να παραμείνει στο Δημόσιο.

Επίσης, διαρθρωτικές αλλαγές πρέπει να θεωρήσουμε ότι είναι κι εκείνες οι οποίες αφορούν στις συνενώσεις ή συγχωνεύσεις επιχειρήσεων και φορέων που εξυπηρετούν τον ίδιο ή παρόμοιο σκοπό.

Αν είμαστε έτοιμοι να κάνουμε ανακοινώσεις και συνέντευξη για το θέμα αυτό, θα το κάνουμε. Μην περιμένετε με μια ερώτηση να αναλύσουμε την πολιτική μας, για ένα τόσο μεγάλο θέμα, σήμερα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Για τις πινακίδες ήθελα να ρωτήσω το εξής. Πέρα από το λεκανοπέδιο και το βασικό οδικό δίκτυο που αναφερθήκατε, σκοπεύετε να κάνετε παρεμβάσεις και στις τουριστικές περιοχές; Υπάρχει τεράστιο θέμα.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ:  Σε όλη την Ελλάδα, με έναν τρόπο προγραμματισμένο, συστηματικό και εφόσον το μήνυμα αυτό περάσει στην κοινωνία, στην ελληνική κοινωνία στο σύνολό της.Πρέπει να σας πω ότι η λειτουργία της Διυπουργικής και του Εθνικού Συμβουλίου, πιστεύω ότι πολύ σύντομα θα δώσει ρόλο και στους φορείς σε κάθε περιφέρεια, σε κάθε νομό, σε κάθε επαρχία και νησί, προκειμένου και εκεί να αναλάβουν τις πρωτοβουλίες.”